Recent Articles

06 December 2016

[News] Contra Limit mini Greek tour

Οι Contra Limit βγαίνουν για ακόμα μια φορά στο δρόμο για μια μίνι περιοδεία εντός ελληνικού εδάφους. Όπως έχουν κάνει κι αρκετές φορές στο παρελθόν τιμούν την επαρχία και με το παραπάνω, έτσι θα κάνουν τρεις στάσεις σε Άρτα, Νάουσα και Λάρισα.
 Η περιοδεία αυτή θα είναι και η τελευταία που θα είναι αφιερωμένη στο άλμπουμ "Between Hay and Grass", οπότε με τη νέα χρονιά ελπίζουμε να έχουμε νέα τους που θα αφορούν σε καινούρια δισκογραφική δουλειά..

Οι ημερομηνίες και τα μέρη στα οποία θα παίξουν είναι τα παρακάτω: 

- Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016   | Άρτα  |  Fogg's Beerhouse    [FB Event]
- Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016  |  Νάουσα  |  Πιθάρι     
[FB Event]
- Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016  |  Λάρισα Stage   
[FB Event]


Για όσους δεν έχετε ακούσει τη μουσική τους μπορείτε να πάρετε μια γεύση εδω:


30 November 2016

[News] 1000mods live. Λευκάδα 10/12

Οι 1000mods, στα πλαίσια της προώθησης του νέου τους άλμπουμ "repeated exposure to..." και μετά από ένα επιτυχημένο τουρ στην Ευρώπη, φτάνουν και στη Λευκάδα στις 10 Δεκέμβρη
Είναι η δεύτερη φορά που φιλοξενούνται στο MILOS STAGE και το Σάββατο 10/12 θα είναι επίσης μαζί τους για να ανοίξουν τη βραδιά οι 2 Headed Dogs από το Καναλλάκι της Πρέβεζας και οι  Electric Chair από την Αθήνα.
Οι 2 Headed Dogs είναι ένα τριμελές συγκρότημα που ηχητικά κινείται σε garage, heavy rock πλαίσια. Πριν περίπου ένα χρόνο κυκλοφόρησαν την πρώτη ολοκληρωμένη τους δουλειά η οποία πριν περίπου ένα μήνα κυκλόφόρησε και σε βινύλιο από την γερμανική NASONI RECORDS. Το συγκρότημα βρίσκεται ήδη σε τροχιά για το δεύτερο άλμπουμ.
Οι Electric Chair είναι ένα σχετικά νεοσύστατο συγκρότημα (2015) με grunge ήχο και γυναικεία φωνητικά. Οι επιρροές τους έρχονται κυρίως από τα 90s χωρίς όμως να μένουν αποκλειστικά εκεί, και το αντίστοιχο μπορούμε να πούμε και για το ύφος των συνθέσεών τους.

Σάββατο 10 Δεκέμβρη 2016
MILOS BEACH-MUSIC STAGE, Λευκάδα
Αγ. Ιωάννης-Μύλοι, Λευκάδα  ΤΗΛ: 26450-21332
Είσοδος: 10€


08 November 2016

[The 60's-70's Vault] Bosstown Sound


    Το καλοκαίρι του 1966 ήταν η εποχή κατά την οποία η ψυχεδελική σκηνή των Η.Π.Α. γνώρισε τεράστια ανάπτυξη λόγω των σχηματισμών μεγάλου αριθμού συγκροτημάτων αλλά και άλλων γεγονότων, όπως η δημιουργία των πρώτων underground μουσικών φυλλάδων σε όλη την χώρα. Στο Σαν Φραντσίσκο είχαν μπει οι βάσεις και θεωρούνταν η μητρόπολη της ψυχεδέλειας με την κατάληψη της περιοχής Haight-Ashbury από τους hippies και τα συνεχή LSD test που πραγματοποιούνταν. Η Νέα Υόρκη ακολουθούσε με την συνδρομή της New York East Village Other και με την ενασχόληση του Andy Warhol με τα μουσικά δρώμενα της πόλης. 

    Την ίδια χρονιά και εποχή στην Βοστώνη ξεπήδησαν πολλά συγκροτήματα αφομοιώνοντας τον ήχο αλλα με διαφορετική προσέγγιση αφού το pop στοιχείο ήταν λιγότερο εμφανές στη μουσική τους. Έτσι, ο μουσικός παραγωγός Alan Lorber αφουγκραζόμενος την μεγάλη ανάπτυξη στην περιοχή, θέλησε να προωθήσει την σκηνή δίνοντάς της την ονομασία Bosstown Sound για να ανταγωνιστεί κατά κάποιον τρόπο και αυτήν της Καλιφόρνια. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η MGM Records η οποία κυκλοφόρησε τα ντεμπούτα των πιο γνωστών συγκροτημάτων στους underground κύκλους της πόλης, όπως και το σημαντικότερο μουσικό φεστβάλ της περιοχής, το Boston Tea Party.

    Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι όλες οι μπάντες κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο το 1968, γεγονός που αντιμετωπίστηκε από τους μουσικούς κριτικούς σαν προσπάθεια αναβίωσης του ψυχεδελικού ήχου και όχι σαν αυθεντική έκφραση. Την χρονιά λοιπόν που οι Boston Celtics κατακτούσαν τον δέκατο τίτλο τους στο NBA, τα Βοστωνέζικα συγκροτήματα δεν έτυχαν της δέουσας προσοχής και οι πωλήσεις των δίσκων τους ήταν ελάχιστες, έχοντας σαν αποτέλεσμα την διάλυσή τους μετά από μία ή δύο κυκλοφορίες. 

    Οι Beacon Street Union έδωσαν στην αγορά δύο δίσκους, τα Τhe Eyes of the Beacon Street Union και The Clown Died in Marvin Gardens πριν διαλυθούν το 1969. Χαρακτηριστικό του ήχου τους ηταν οι διπλές fuzz-αριστές κιθάρες και η διακριτκή χρηση congas και pongos.
 
 Οι Ford Theatre βγάζουν το Trilogy for the Masses, ένα φοβερό album που στηρίζεται στην χρήση του hammond και στα μακροσκελή instrumental μέρη, με πανέμορφες μελωδίες και έξυπνα περάσματα. Αποτελεί ίσως το πιο ενδιαφέρον και "μουσικό" album από άποψη ιδεών και συνθέσεων, στη σκηνή.

    Ένα από τα πιο δημοφιλή σχήματα ήταν οι Ultimate Spinach οι οποίοι με τα Ultimate Spinach και Behold & See, αμφότερα του 1968, γνώρισαν επιτυχία λόγω των πολύ καλών και δουλεμένων κομματιών που περιείχαν αλλά και λόγω του anti-war concept των στίχων τους.   

    Στην ίδια κατηγορία και οι Ill Wind με το μοναδικό και μάλλον πιο σκοτεινό δίσκο της σκηνής αυτής, Flashes, και την εναλλαγή ανδρικών-γυναικείων φωνητικών όπως και οι Earth Opera των οποίων το ομώνυμο ντεμπούτο αλλά και το The Great American Eagle Tragedy του 1969 αποτελούν υπέροχα δείγματα του Βοστωνέζικου ήχου. 

    Συγκρότημα με λιγότερη επιτυχία, οι Eden's Children, κυκλοφορούν τα Eden's Children και Sure Looks Real υιοθετώντας jazz στοιχεία στις συνθέσεις τους ενώ μπάντες με περισσότερο pop προσανατολισμό ήταν οι Flat Earth Society με τον μοναδικό τους δίσκο Waleeco, οι Orpheus, ίσως το πιο δημοφιλές και πιο κοντά στον καλιφορνέζικο ήχο σχήμα, οι Puff και οι Chamaeleon Church με τον ομώνυμο δίσκο τους.

    Παρόλη την σχετική απαξίωση των συγκροτημάτων από τον μουσικό τύπο της εποχής, η ψυχεδελική σκηνή της Βοστώνης παραμένει μία από τις καλύτερες και πιο χαρακτηριστικές, έστω και αν κράτησε για ελάχιστο καιρό, αφού μέχρι τα μέσα του 1969 δεν υπήρχε κανένα συγκρότημα από τα προαναφερθέντα, πλην των πιο pop όπως αναφέρθηκε Orpheus.

 Παρακάτω παρατίθεται ένα Bosstown Sound mix tape με τα καλύτερα και πλέον χαρακτηριστικά κομμάτια, σύμφωνα πάντα με τις προτιμήσεις του γράφοντα.

Bosstown mix tape

By Pijo


27 October 2016

[Review] Birthday Kicks / Screaming DEAD Balloons - split 7"


Μια πάρα πολύ ευχάριστη και αυθεντική προσπάθεια θα ηχήσει στα αυτιά μας από τις 14 Νοέμβρη. Οι Λαρισαίοι Birthday Kicks & Screaming DEAD Balloons πρόκειται να κάνουν μία από κοινού κυκλοφορία δια χειρός της νεοσύστατης Vault Relics. Την εταιρεία την γνωρίσαμε με το split των Sadhus (The Smoking Community) & Agnes Vein λίγους μήνες νωρίτερα. Προωθεί το ελληνικό underground και για φέτος το φθινόπωρο μας ετοίμασε μια garage/alternative κυκλοφορία...
Στην μεριά των Birthday Kicks θα ακούσουμε μία διασκευή των Ramones στο She talks to rainbowsστην πιο βρώμικη και fuzz εκδοχή του, στο ιδιαίτερο στυλ της μπάντας, που συνδυάζει τα μεγαλουργήματα διάφορων μουσικών στυλ της δεκαετίας του ‘90. Το κομμάτι δεν μπορεί να μην θυμίσει τον δικαιολογημένο χαμό που είχαν προκαλέσει όταν κυκλοφόρησαν πέρσι το ντεμπούτο άλμπουμ τους. Είναι μία διασκευή που σου κολλάει και θες να την ακούς ξανά και ξανά. Με σταθερό garage ρυθμό, ψιλές μελωδικές κιθάρες και grunge μπάσα, το κομμάτι σε κάνει να θες να το ακούσεις σύντομα ζωντανά και να χορέψεις.
Στη δεύτερη μεριά βρίσκεται το κομμάτι των Screaming DEAD Balloons, το οποίο μας πάει ένα βήμα παραπέρα, σε καθαρά ψυχεδελικά μονοπάτια, αλλά ταυτόχρονα στη φυσιολογική garage συνέχεια του προηγούμενου κομματιού. Πρόκειται για το Last minute heroτο οποίο είναι πιο εσωστρεφές και με περισσότερη kraut χροιά, ανακατεμένο με τις χαοτικές στιγμές των Bauhaus και των Sisters of Mercy. Σε γενικές γραμμές όμως, κινείται στο ίδιο εναλλακτικό ύφος με τις μελωδικές κιθάρες να βγαίνουν μπροστά. Οι punk διαθέσεις ωστόσο δεν κρύβονται ούτε σ’ αυτό το κομμάτι, μιας και το παίξιμο είναι αρκετά άνετο και τα φωνητικά χύμα.
Το split είναι σύντομο σε διάρκεια, αλλά δεν απογοητεύει, ίσα ίσα μας πριζώνει και μας βάζει στο mood για garage ακροάσεις. Εμπειρία και αυθεντικότητα είναι αυτά που χαρακτηρίζουν τις μπάντες και δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι λιγότερο. Θα κυκλοφορήσει σε επτάιντσο δισκάκι και ήδη διατίθεται για προ-παραγγελία στο site της Vault Relics. Και για όποιον δεν πείθεται από τις περιγραφές των ήχων, μπορεί να απολαύσει το πολύχρωμο εξώφυλλο του...

by Gaia

12 October 2016

[Live Report] DesertFest Athens 2016

poster DesertFest Athens 2016
-    Ρε 'συ, τι ώραιο σκηνικό είναι τούτο; Φαντάσου να γινόταν και στην Ελλάδα τι ωραία που θα ήταν...
-    Ναι ρε γαμώτο, αλλά πού τέτοια τύχη!


Φανταστική κουβέντα, δυο πιτσιρικάδων στο DesertFest του Βερολίνου, μερικά χρόνια πριν. Το 2016, λοιπόν, το γνωστό φεστιβάλ, έχοντας ήδη κατακτήσει το Λονδίνο, το Βερολίνο και πιο πρόσφατα την Αμβέρσα, αποφάσισε ότι η Αθήνα οφείλει να είναι αυτή που θα συμπληρώσει το καρέ. Αυτό που θα διαβάσετε παρακάτω δεν είναι μια τυπική κριτική ή αναφορά του τι έγινε στο εν λόγω φεστιβάλ, αλλά κυρίως το τι έζησε ο γράφων. Υποκειμενικά, χωρίς ίχνος αντικειμενικότητας. Το κείμενο αυτό δεν έχει σκοπό ούτε να “βλάψει” ηθικά το φεστιβάλ, ούτε τα συγκροτήματα που πήραν μέρος, ούτε αντίστοιχα να εξυψώσει κανέναν. Όμως ας πάμε στο ψητό.


“Η ζώη ξέρει, κι εγώ την εμπιστεύομαι”

Το ταξίδι ξεκινάει με γεμάτο αμάξι από το βορρά. Τα χιλιόμετρα πολλά, η μουσική, ευτυχώς, αρκετή, τα διόδια ακόμα περισσότερα. Κατά διαστήματα συζητήσεις για το τι πρόκειται να δούμε, αμφιβολίες για το πως μπορεί η ελληνική σκηνή να στηρίξει ένα τέτοιο εγχείρημα, και αν θα το αγκαλιάσει. Φτάσαμε, όλα καλά. Ο καθένας από τους επιβάτες του αμαξιού κάνει την δική του προθέρμανση την Πέμπτη. Εγώ προσωπικά αποφάσισα να ζεσταθώ στο σπίτι, καταναλώνοντας τσίπουρο με τον αδερφό μου από άλλη μάνα και άλλο πατέρα. Πάμε όμως στην Παρασκευή που τα πράγματα γίνονται σαφώς πιο ενδιαφέροντα!

Μέρα πρώτη:
Οι απόπειρές μου να τραβήξω όλη την παρέα στο χώρο του φεστιβάλ ώρες πριν την
Arhtur Seay DesertFest Athens 2016
επίσημη έναρξη (ναι, για το ζέσταμα και πάλι), απέβησαν άκαρπες. Εύκολα και γρήγορα λοιπόν πηγαίνω στο ταμείο να πάρω το βραχιολάκι μου, και οδεύω προς τη 2η σκηνή. Η πρώτη μου σκέψη ήταν το πως θα καταφέρουμε αργότερα μεθυσμένοι να ανέβουμε στον 4ο όροφο στον οποίο βρισκόταν. Παρόλα αυτά με λίγη καλή θέληση, τα 4(;;) ταχύτατα ασανσέρ, έκαναν την δουλειά τους θαρρώ. Ο λιγοστός κόσμος που βρίσκεται στο χώρο στις 17.30 περιμένει να δει τον Arthur Seay και την παρέα του, ενώ ήδη η κρύα μπύρα έχει αρχίσει να ρέει. Προσφορά, 4 μπύρες στα 10 ευρώ. “Απ' αυτήν την προσφορά θα ήθελα” του λέω. “Φυσικά” , μου λέει, “αλλά πρέπει να τις πάρεις όλες μαζί”. “Γι αυτό ήρθα” του λέω!!

House of Broken Promises DesertFest Athens 2016
 Ξεκινάνε λοιπόν οι House of Broken Promises στις 17.45 ακριβώς. Τα έχετε διαβάσει και αλλού, ναι ο ήχος ήταν κάκιστος, και το κοινό παγωμένο. Ο συγκεκριμένος χώρος φάνηκε να μην μπορεί με τίποτα να ανταπεξέλθει στις εντάσεις που οι περισσότεροι προσπάθησαν να παίξουν. Δεν ξέρω αν έφταιγε το stage volume ή το PA, αλλά... Κανείς δεν νοιάζεται. Έχουμε ωτοασπίδες γι αυτόν τον λόγο. Όπως και να χει οι HOBP προσπάθησαν, και το τι κατάφεραν το ξέρουν μόνο οι ίδιοι κι εμείς που ήμασταν εκεί. Σίγουρα θα είχαν και καλύτερες μέρες μαντεύω. Άλλωστε η εμπειρία τους σαν μουσικοί, και η ιστορία τους (οι 2 στους 3 είναι και μέλη των Unida) το μαρτυράει αυτό.

Τρέχουμε γρήγορα στο μεγάλο stage, λίγο πριν ξεκινήσουν οι Beggars για να δούμε και τι παίζει στον χώρο του merch. Οι κύριοι από τη Fuzz Ink έχουν πιάσει μια γωνιά και έχουν απλώσει ό,τι εξαιρετικό αφισάκι τους έχει περισσέψει από τις κατά καιρούς δημιουργίες τους. Δεν θα πω παραπάνω για τους εν λόγω κυρίους. Σίγουρα έχετε δει δουλειές τους εκεί έξω, και πολύ πιθανό να έχετε στην κατοχή σας κάποιο μπλουζάκι που έχει περάσει από το εργαστήριό τους. Έπειτα στα τραπέζια του merch του φεστιβάλ, μιας και ήδη υπήρχαν μπλουζάκια Red Fang, 1000mods, κλπ κλπ.. Πέφτουν ελαφρώς τα φώτα, και ξεκινούν οι Beggars.

Αγνό, απλό, ροκεντρόλ που λέμε και στο χωριό μου. Με αμεσότητα και σεμνότητα. Εγώ
Beggars DesertFest Athens 2016τουλάχιστον έτσι το εισέπραξα. Έπαθα σοκ εν τω μεταξύ όταν οι Beggars κάλεσαν στην σκηνή κάποιον σαξοφωνίστα (το όνομα του οποίου δεν θυμάμαι) για να τους συνοδεύσει σε κάποια κομμάτια τους. Απίστευτα cool, και χωρίς κανένα άγχος, αν κι εμφανώς έξω από τα νερά του, ο κύριος με το σαξόφωνο έδωσε μια άλλη νότα στα κομμάτια των Beggars. Κατά τα άλλα ακούσαμε όλα τα χιτάκια από ένα συγκρότημα που ως γνωστόν την ιδρώνει τη φανέλα της.

Το πρόγραμμα τηρείται κατά γράμμα (καθ' όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ απ' ό,τι θυμάμαι), οπότε έχουμε λίγο χρόνο να οργανωθούμε εκ νέου. Αντιλαμβανόμαστε όλοι στην παρέα ότι όσο περνά η ώρα, θα είναι πιο δύσκολο να διασχίσουμε την Ιερά Οδό. Παρόλα αυτά, έρχεται συνεχώς νέο αίμα στην παρέα, πιο νηφάλιοι, κάθε φορά, από τους προηγούμενους, οι οποίοι μας δείχνουν τον δρόμο.

Sadhus, the smoking community DesertFest Athens 2016Και ενώ η παρέα μεγαλώνει, πάμε στο μικρό stage και πάλι, αυτή τη φορά για να δούμε τους Sadhus. Πρώτη φορά είχα δει Sadhus όταν ο κύριος πίσω από την εκπομπή “All the Heavy Lifting” αποφάσισε να κλείσει αυτό το κεφάλαιο στη ζωή του, με ένα “οικογενειακό” πάρτι στη Λάρισα. Οι Sadhus λοιπόν ό,τι κάνανε στην Λάρισα, κάνανε και στο DesertFest. Κυριολεκτικά έπεσαν κάποιες βίδες από την οροφή του μαγαζιού. Ο ήχος ήταν καταιγιστικός, σαφώς καλύτερος από την κρυάδα που φάγαμε στην αρχή με τους HOBP, αλλά και πάλι δεν άντεχε κάποιος χωρίς ωτοασπίδες. Αλλά εδώ που τα λέμε γενικότερα, δύσκολα αντέχεις σε live των Sadhus χωρίς ωτοασπίδες ούτως ή άλλως, ειδικά αν είσαι Sadhus, the smoking community DesertFest Athens 2016 φλώρος σαν εμένα. Ακραία φωνητικά, κιθάρα λασπωμένη, το μπάσο.... δεν ξέρω τι να πω για το μπάσο, το αγάπησα. Έκαψε νομίζω κι  έναν Ampeg SVT Heritage έτσι για το καλό. Και πάνω που μας έχουν πάρει τα σκάγια και έχουμε νταγλάρει και πηγαίνουμε, τελειώνει το σετ, γιατί έτσι είναι τα φεστιβάλ, και πρέπει να μετακινηθούμε απέναντι.

Torche. Και κάπου εδώ ξεκινάει γενικότερα το τοπίο να θολώνει. Όχι εξαιτίας τους. Εξ αιτίας
Torche DesertFest Athens 2016
  των ουσιών και των οινοπνευμάτων. Ομολογώ ότι για τους Torche ήμουν παντελώς αδιάβαστος. Είχα ακούσει ελαφρώς τον τελευταίο δίσκο, αλλά δεν κάθισα ποτέ να μελετήσω τι και πως. Αν θυμάμαι καλά το είχα ακούσει και σε πολύ λάθος στιγμή. Παρόλα αυτά, και στην κατάσταση που ήμουν εκείνη την ώρα, οι Torche με εντυπωσίασαν. Η μίξη των heavy riffs με τα πολύ light φωνητικά, εμένα με πήρε και με σήκωσε. Μπάσο και τύμπανα απόλυτα (έως αρρωστημένα) δεμένα. Σε πολλά σημεία, απλώς μάτια κλειστά, και πάμε. Δεν μπορούσα να χωνέψω αυτό που έβλεπα. Σε σημείο που στεναχωρήθηκα που δεν τους είχα μελετήσει παραπάνω πιο πριν!

Black Rainbows DesertFest Athens 2016
Τα 2 τελευταία συγκροτήματα του μικρού stage δεν κατάφεραwe.own.the.sky DesertFest Athens 2016 να τα δω. Αν ήμουν reporter θα πήγαινα σίγουρα. Καθότι όμως η απόφαση να γραφτεί το κείμενο αυτό πάρθηκε μέρες μετά το φεστιβάλ, τα πόδια μου δεν κατάφεραν να με πάνε να δω τους we.own.the.sky. Και τους Black Rainbows. Να με συγχωράτε, αλήθεια..


Σειρά έχουν οι Σουηδοί Truckfighters, των οποίων το τελευταίο δισκάκι την ίδια εκείνη ημέρα κιόλας πρωτάκουσα. Γενικά, για να πω την αμαρτία μου, από τότε που τους είδα πρώτη φορά (και ομολογουμένως ενθουσιάστηκα) έχουν σταματήσει να μπορούν να Truckfighters DesertFest Athens 2016 μουκρατήσουν το ενδιαφέρον καθ όλη την διάρκεια του σετ τους. Γούστα είναι αυτά, και σίγουρα στα φεστιβάλ παίζει μεγάλο ρόλο η ώρα και το “πριν” και “μετά” από μια μπάντα. Ο καινούριος δίσκος πάντως έχει μεγάλο ενδιαφέρον, και θα τον ξανακούσω με καθαρό μυαλό, και εκτός φεστιβαλικού mood. 
Πάμε όμως στο μετά..


1000mods DesertFest Athens 2016
Δεν μπορεί κανείς να είναι αντικειμενικός όταν μιλάμε για τους 1000mods. Κι έχοντας αναφέρει στην αρχή του κειμένου αυτού ότι όντως δεν θα είμαι αντικειμενικός, οφείλω να συνεχίσω να μην είμαι. Οι 1000mods, για μένα προσωπικά, ήταν οι φυσικοί ηγέτες του φεστιβάλ ολάκερου. Και αυτό όχι γιατί μόλις βγάλανε δίσκο (ο οποίος τα σπάζει όλα), ή γιατί είναι σε τουρ και υπό την αιγίδα της 'SOL records', μιας απ'τις μεγαλύτερες εταιρείες που υπάρχουν στον συγκεκριμένο ήχο. Αλλά γιατί τρία και κάτι χρόνια πίσω, ανοίγανε την δεύτερη μέρα του DesertFest στο Βερολίνο 1000mods DesertFest Athens 2016 στο μικρό stage τότε. Ενώ τώρα ήταν headliners στην ίδια έκδοση του φεστιβάλ  αυτού στην χώρα τους. Και φαινόντουσαν να το θυμούνται πολύ καλά αυτό. Θυμάμαι να ακούσαμε τουλάχιστον 3 κομμάτια από τον καινούριο δίσκο, με συμπλήρωμα τα “γνωστά, παλιά, καλά”. Το παράπονό μου θα το πω. Περίμενα να παίξουνε “Into the Spell” τελευταίο κομμάτι, και να σπάζανε κάτι. Αλλά όχι...

Μικρό διαλειμματάκι, ίσα ίσα για τουαλέτα και ανεφοδιασμό μπύρας και νερού για τις δύσκολες ώρες. Και καπάκι
Red Fang DesertFest Athens 2016
Red Fang. Τους οποίους τους περίμενα πολύ πιο “πεσμένους”. Παρόλα αυτά ο κόσμος πάρταρε μέχρι τελικής πτώσης. Άλλωστε οι κύριοι Red Fang έχουνε βαρβάτο “οπλοστάσιο” και μπορούν να κάνουν τον κόσμο να ξοδέψει αυτές τις τελευταίες στάλες ενέργειας και ιδρώτα που του απομένουν. Δεν τους έχω δει ποτέ σε club show για να κρίνω, αλλά εγώ πέρασα καλά, χόρεψα και ήπια.. Και αν τα υπεραπλουστεύσουμε όλα, αυτό έχει σημασία.

Σερνόμαστε μέχρι το πιο κοντινό ταξί, και πάμε σπίτι ευθύς αμέσως για ύπνο, γιατί αύριο η μέρα είναι μεγάλη..


Μέρα δεύτερη:
Η δεύτερη μέρα λοιπόν ξεκινάει ακριβώς ανάποδα. Με την παρέα να προσπαθεί να με πείσει ότι είναι καλή ιδέα να ξεκινήσουμε την προθέρμανση από τις 14.30 (και όντως ίσως ήταν). Σπίτι, καφεδάκι, φαί για να καρδαμώσουμε, και τα άσχημα νέα να μας χτυπούν την πόρτα. Οι Elder και οι Cough ακύρωσαν λόγω απεργιών των υπαλλήλων των αεροδρομίων στην Ελλάδα. ΓΑΜΩΤΗ. Δε πειράζει παιδιά ψυχραιμία.. Μαθαίνουμε σχετικά γρήγορα μέσω φίλων ότι οι Omega Monolith θα πάρουν την θέση του ενός εκ των δυο. “Κάτι είναι κι αυτό, πού θα τους πετύχαινα αλλού;”, σκέφτομαι. “Και εντάξει ρε συ, έχουμε και Colour Haze...”. Αμ δε! Οι Colour Haze ακυρώνουν κι αυτοί λίγο μετά, και το όνειρο καταρρέει.. Σε καμία περίπτωση δεν φταίει η διοργάνωση του φεστιβάλ για κάτι τέτοιο βεβαίως βεβαίως, αλλά εμείς οφείλουμε να κλαίμε παρόλα αυτά και γκρινιάζουμε παρόλα αυτά. Ειδικά για το γεγονός ότι δεν έγινε ούτε ίχνος λόγου για επιστροφή χρημάτων ή κάτι τέτοιο. Ίσως βέβαια αυτό να “ανάγκασε” και πολλούς τελικά να έρθουν στο φεστιβάλ, αντί να πάρουν τα χρήματά τους πίσω, και φαντάζομαι ότι και οι ίδιοι δεν το μετάνιωσαν πάρα πολύ.

Οι Omega Monolith λοιπόν αναλαμβάνουν να μας βγάλουν από την μιζέρια μας, να διώξουν την πίκρα μακριά.
Omega Monolith DesertFest Athens 2016
  Ή ίσως καλύτερα να μας δείξουν την δική τους “πίκρα”, το δικό τους “σκοτάδι”, έτσι ώστε να σκεφτόμαστε ότι εμείς είμαστε μια χαρά. Ομοιοπαθητική. Δούλεψε... Τα παιδιά ξέρουν σίγουρα τι κάνουν. Έχοντας (κρίνοντας από παλαιότερες φωτογραφίες) το “μισό” backline τους μαζί, ήταν τουλάχιστον καταιγιστικοί. Λούπες στην κιθάρα (electrical guitar company για τους νέρντουλες εκεί έξω), τύμπανα στιβαρά, αλλά όχι αποστειρωμένα. Σοκ και δέος. Αναμένω με αγωνία να τους δω αργά το βράδυ, σε καλύτερο stage, και σε ολοκληρωμένο σετ για να “χορτάσω”. Αν με ρωτούσατε την έκπληξη του φεστιβάλ, αυτή εδώ ήταν.


Black Hat Bones DesertFest Athens 2016
Στα καπάκια, στο ίδιο stage, Black Hat Bones. Καινούριος ντράμερ, καινούρια κομμάτια. Ο κόσμος σίγουρα πιο θερμός στα παλαιότερα όμως. Οι BHB έχουν δείξει πολλάκις στο παρελθόν και σε μικρά και σε μεγάλα stages ότι όπου κι αν τους βάλεις, το πάρτυ τους θα το οργανώσουν, και θα το παρουσιάσουν άψογα. Τις ικανότητες του κυρίου Μαυρίδη στη φωνή τις γνωρίζουμε εδώ και χρόνια. Καμία έκπληξη από τους Σπαρτιάτες ρόκερς, και το λέω αυτό με την απόλυτα καλή έννοια. Δεν ξέρω τι γινόταν από πίσω μου, μιας και δεν πήρα τα μάτια μου από τη σκηνή ούτε λεπτό, αλλά νομίζω ότι οι BHB μας ζέσταναν για τα καλά, και μας έστειλαν στο απέναντι stage για να δούμε τι και πως..

Με ένα μάτσο αλλαγές της τελευταίας στιγμής λόγω ανωτέρας βίας, μαθαίνουμε ότι οι Relentless Ghouls DesertFest Athens 2016Pentagram θα παίξουν ένα exclusive 2ο set μόνο για την Ελλάδα. Προσωπικά το θέωρησα τελείως περιττό ετούτο το σετ των “Relentless Ghouls” όπως μας παρουσιάστηκαν ο Bobby Liebling και η παρέα του. Έχοντας δει Pentagram στο παρελθόν, φαινόταν ότι απλά γέμισαν το “νεκρό” χρόνο, κάτι που φαντάζομαι θα ζήτησαν σαν χάρη οι διοργανωτές για να γεμίσουν το πρόγραμμα. Και πάλι όμως, δε πειράζει, γιατί μετά ο Bobby θα μας δείξει πως γίνεται..

Κάποιοι μεταφέρθηκαν στο μικρό stage για τους Steak. Steak DesertFest Athens 2016Φίλοι που πήγαν, επιβεβαίωσαν ότι η Μπριζόλα τα “έσπασε” όλα, αλλά εγώ δεν ήμουν εκεί για να το δω. Προτίμησα να κοινωνικοποιηθώ λίγο και να παραμείνω στον χώρο της Ιεράς Οδού, στην οποία είχαμε καβατζώσει και ωραίο μέρος για την συνέχεια..

Η συνέχεια λίγο-πολύ γνωστή. Oι My Sleeping Karma έχουν επισκεφθεί ουκ ολίγες φορές τη χώρα μας. 
My Sleeping Karma DesertFest Athens 2016
Και κάθε φορά οι συναυλίες τους είναι ένα ταξίδι. Έχω φίλους που τους βαριούνται, άλλους που έχουν φύγει από συναυλίες τους κλπ. Εγώ παρόλα αυτά τους απολαμβάνω εξ ίσου κάθε φορά. Ας πούμε ότι αυτήν την φορά όμως την παράσταση την έκλεψε ο Rene, o ηχολήπτης του συγκροτήματος, ο οποίος ανέλαβε χρέη πληκτρά την ίδια κιόλας μέρα (φαντάζεστε γιατί δε μπόρεσε να είναι στο φεστιβάλ ο κανονικός πληκτράς...). Εξαιρετικούς τους θυμάμαι, αν και όπως έχω ξαναναφέρει στην πρώτη μέρα, οι μνήμες από ένα σημείο κι ύστερα είναι άκρως θολές. Τα συναισθήματα όμως δεν “θολώνουν” και είμαι σίγουρος ότι πολλοί έχουν την ίδια άποψη μαζί μου για το συγκεκριμένο act. Τα λέμε την επόμενη φορά MSK!

Διάλειμμα πάλι για τα γνωστά, ανεφοδιασμούς, λίγο μπλα-μπλα. Μελετάμε λίγο την ιστορία του Bobby, λέμε και σε μερικούς που δεν ξέρουν για το άκρως ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ με τις δύσκολες στιγμές της ζωής του (“Last Days Here” για όσους δεν ξέρουν και ενδιαφέρονται!). Τα φώτα πέφτουν και το κλασσικό, στα όρια του καλτ θα έλεγα εγώ, λογότυπο των Pentagram κοσμεί την γιγαντοοθόνη πάνω από το stage του DesertFest.

Pentagram DesertFest Athens 2016Εκπληκτικό show, εξαιρετική σκηνική παρουσία. Ο Bobby άλλαξε, εκτός από ρούχα, και διάθεση ανάμεσα σε ετούτο και το προηγούμενο σετ των “Relentless Ghouls”. Αγνό heavy metal από την πηγή ας πούμε. Δεν θυμάμαι απολύτως τίποτα παραπέρα εκτός από το σκηνικό προς το τέλος, που ο Victor Griffin πέταξε στην άλλη μεριά του stage την κιθάρα του (ο τεχνικός του που την έπιασε, μεγάλο αλάνι). O Bobby “νεκρός” μπροστά από μια καμπίνα μπάσου. Τον σέρνουν δεξιά κι αριστερά τα άλλα μέλη της μπάντας, σαν πτώμα. Στο τέλος τον “πετάνε” στην θέση του, μπροστά στο μικρόφωνο. Λίγο μετά ο Bobby “ανασταίνεται”, πιάνει το μικρόφωνο και λίγο αργότερα μας καληνυχτεί.


Τώρα θα ετοιμάζονταν οι Colour Haze να βγούνε στην σκηνή”. Κλάμα, πόνος και οδυρμός. Τι να κάνουμε, συμβαίνουν κι αυτά. Χιλιόμετρα θα γράψουμε και την επόμενη φορά.

Μάλλον το γεγονός ότι με εντυπωσίασαν πολύ οι Pentagram και ταυτόχρονα
Karma to Burn DesertFest Athens 2016
είχα ξενερώσει που δε θα δω Colour Haze, με έκαναν να μην εκτιμήσω δεόντως το σετ των Karma to Burn. Τι μάλλον...; Σίγουρα! Ο κόσμος πάντως έδειξε να το απολαμβάνει. Κι εγώ το χάρηκα μέχρι ενός σημείου, μιας και είναι εντυπωσιακό από μόνο του, να βλέπεις μπάντα σε αυτόν τον χώρο που η κιθάρα δεν περνάει από 32 πετάλια, αλλά πηγαίνει καρφί στον ενισχυτή! Μετά με συνεπήρε η θλίψη και αποφάσισα να πάω να ξεκουράσω λίγο τα αυτιά μου, έτσι ώστε να μου τα καταστρέψουν οι Automaton.

Scott Heller (Dr.Space) & Automaton DesertFest Athens 2016
 Υπό άλλες συνθήκες, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι δεν θα την έβγαζα την νύχτα, και δεν θα κατάφερνα να δω αυτό το σετ. Τα κατάφερα παρόλα αυτά και ήμουν εκεί, μπροστά μπροστά, να βλέπω τον Scott Heller ΑΚΑ Dr.Space, να περιμένει τους Automaton να ανέβουν στο stage. O κύριος Dr.Space για όσους δεν ξέρουν είναι, ας μου επιτραπεί η έκφραση, το 'μεγάλο κεφάλι' πίσω από τους Oresund Space Collective. Ποιοι είναι αυτοί; Να πάτε στο google να σας πει! Ο Dr.Space κάνει αυτό ακριβώς που υποδηλώνει το όνομα του. Παίζει διαστημικά “μπλιμπλίκια” (analog synths/mods και τα ρέστα) δηλαδή. Βάλε όλα αυτά πάνω στο  drone-doom-δε-ξέρω-πως-αλλιώς-το-λένε που παίζουν οι Automaton, και εγώ τουλάχιστον χάθηκα. Ήταν και η ώρα τέτοια. Ό,τι έπρεπε. Automaton DesertFest Athens 2016 Πιο βαρύ, δε γίνεται. Πιο διαστημικό γίνεται, μόνο στο space rock των OSC. Η φωνή εδώ κι εκεί, ερχόταν να κάνει την όλη φάση ακόμα πιο τρομακτική και απόκοσμη απ' ό,τι ήταν. Ούτε με αυτήν την μουσική έχω μεγάλη εμπειρία, αλλά εγώ προσωπικά εντυπωσιάστηκα. Δεν ξέρω αν θα εντυπωσιαζόμουν το ίδιο αν δεν ήταν τα “μπλιμπλίκια” στην όλη φάση, αλλά εδώ μιλάμε για το συγκεκριμένο show, όχι για κάποιο άλλο!


Και κάπως έτσι όλα τελείωσαν, και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.

Όχι, δεν ήταν όλα τέλεια. Ναι, σίγουρα θα μπορούσαν πολλά να είναι διαφορετικά. Το ζουμί της υπόθεσης όμως ποιο είναι. Μαζευτήκαμε κάποιες (αρκετές) εκατοντάδες άνθρωποι, από διάφορα μέρη της Ελλάδας, και όχι μόνο, στην Αθήνα, για να δούμε ένα heavy rock / doom / psychedelic φεστιβάλ ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Και αυτό είδαμε περίπου. Όλοι λίγο πολλοί ήταν γνωστοί εκεί μέσα. Αν δεν ήξερες κάποιον, θα τον ήξερε κάποιος γνωστός σου. Όλοι μια μεγάλη παρέα. Και αυτό σημαίνει πολλά, ειδικά όταν μιλάμε για την πρώτη έκδοση του εγχειρήματος αυτού!  Τα άσχημα του φεστιβάλ θα τα ξέρετε λογικά ήδη, θα τα έχουν γράψει κι άλλοι. Και έχουν (οι περισσότεροι) απόλυτο δίκιο σε όσα θα πουν. Το θέμα είναι ότι αυτοί ήταν εκεί, και θα ξαναείναι και του χρόνου, όπως θα είμαι κι εγώ, για να δω ένα από τα φεστιβάλ που έχουν καθιερώσει αυτόν τον ήχο στην Ευρώπη ολόκληρη, “στο σπίτι μου” και όχι κάπου έξω. Αγκαλιά με φίλους, φθηνό αλκοόλ από το σπίτι, και αμφιβόλου ποιότητας junk food.

Stef D.

Οι φωτογραφίες είναι από τους:
1η μέρα: Flioukas Lampros Photography και Aνδρέας Πανόπουλος.
μέρα: Chris Lemonis.

11 October 2016

[The 60's-70's Vault] British psych folk

Το psychedelic folk σαν είδος μουσικής είχε κάνει αισθητή την παρουσία του σε ολόκληρη την υφήλιο από τα μέσα της δεκαετίας του '60, με κύριους εκφραστές τις Η.Π.Α. και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο τελευταίο μάλιστα ξεπήδησαν συγκροτήματα προερχόμενα κυρίως από τον Βορρά, τα οποία προσθέτοντας sitar, βιολιά και πνευστά εξέλιξαν το είδος. Στο παρακάτω μίνι αφιέρωμα θα γίνει αναφορά στα σχήματα που ανέδειξαν το psych folk στην Μεγάλη Βρετανία, πάντα υπό τις προσωπικές προτιμήσεις του γράφοντος.


Σημαντικό ρόλο στο είδος έπαιξαν οι Σκωτσέζοι The Incredible String Band, όντας οι πρώτοι που αφομοίωσαν τις ινδικές επιρροές στην μουσική τους, ίσως και λόγω του George Harrison ο οποίος φρόντισε να κάνει δημοφιλές το όργανο στην Αγγλία λίγους μήνες πριν. Ο πρώτος ομώνυμος δίσκος τους κυκλοφόρησε το 1966 χωρίς να καταφέρει να ξεχωρίσει ιδιαίτερα, όμως τα The 5000 Spirits or the Layers of the Onion και The Hangman's Beautiful Daughter τις δύο επόμενες χρονιές ανέβασαν τον πήχη. Μάλιστα, το 1968 έδωσαν άλλους δύο δίσκους οι οποίοι κινούνταν στο ίδιο στυλ ενώ συνέχισαν να ηχογραφούν μέχρι και το 1974. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι όλα τα μέλη τους μπορούσαν να παίξουν μια σειρά από ακουστικά παραδοσιακά όργανα διαφόρων χωρών. 

Από την ίδια πόλη, το Εδιμβούργο, οι Bread Love and Dreams κυκλοφορούν την ομώνυμη δουλειά τους το 1969, αλλά η αξία τους θα φανεί στις μετέπειτα δουλειές τους, τα The Strange Tale of Captain Shannon and the Hunchback from Gigha και Amaryllis, οι οποίες θα είναι και οι τελευταίες που θα ηχογραφήσουν ποτέ. Στο τελευταίο δε, το ομώνυμο 22λεπτο κομμάτι αποτελεί ένα πανέμορφο δείγμα acid folk μουσικής. Παρόλο που η ποιότητά τους ήταν αδιαμφισβήτητη, οι πωλήσεις δεν ήταν οι αναμενόμενες και σε συνδυασμό με το ότι θεωρούνταν κόπιες των The Incredible String Band, η εταιρία τους σταμάτησε την συνεργασία μαζί τους και έτσι διαλύθηκαν λίγο καιρό μετά. 

Οι Tea and Symphony από το Birmingham αποτελούν την επόμενη επιλογή αφού ο πρώτος δίσκος τους An Asylum for the Musically Insane του 1969 είναι ένα τέλειο δέιγμα psych folk μουσικής. Κομμάτια σαν το Terror in My Soul και το Maybe My Mind προσδίδουν μία acid αισθητική ενώ κάποια άλλα όπως τα The Come On και Travelling Shoes, με την προσθήκη φυσαρμόνικας, προσθέτουν blues πινελιές στο σύνολο. Ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος τους Jo Sago, ήταν ποιοτικά υποδεέστερος με το folk στοιχείο να κάνει λιγότερο αισθητή την παρουσία του. 
To 1969 βγήκε στην κυκλοφορία και το ομώνυμο album των Forest. Προερχόμενο από το Walesby, ένα μικρό χωριό στην κεντρική Αγγλία, το συγκρότημα με την πρώτη του δουλειά καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον μας με την μουσική του. Το Full Circle την επόμενης χρονιάς ήταν ακόμα καλύτερο με την έντονη παρουσία του μαντολίνου και μας έδωσε φοβερά κομμάτια όπως τα Bluebell Dance, Gypsy Girl & Rambleaway και Graveyard. 


Οι Tyrannosaurus Rex του Marc Bolan, πριν αλλάξουν όνομα και ύφος την δεκαετία του '70, στους τέσσερις πρώτους δίσκους τους έπαιζαν ένα απλοϊκό σε σύλληψη αλλά δυνατό σε εκτέλεση psych folk, με τους δύο τελευταίους τους Unicorn και A Beard of Stars να ξεχωρίζουν για τις συνθέσεις τους, ενώ για τους Comus και το First Utterance έχει γίνει ξεχωριστό αφιέρωμα στις καλύτερες κυκλοφορίες του 1971, όμως είναι κρίμα να μην γίνει έστω μία απλή αναφορά σε αυτό το αριστούργημα, την αποθέωση του psych/acid folk. Η συνέχεια δεν ήταν η αναμενόμενη με το To Keep From Crying του 1974 αφού μετά τις αλλαγές στο line up προτίμησαν έναν πιο εμπορικό ήχο μακριά από την αισθητική του πρώτου. 

Οι Spirogyra από το Bolton βγάζουν στην κυκλοφορία το St. Radigunds το 1971 και δημιουργούν σχολή με το βιολί σε πρώτο ρόλο. Σε λίγο περισσότερο prog στυλ, τα δύο επόμενα Old Boot Wine και Bells, Boots and Shambles βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο αν και επαναλαμβάνουν το ύφος των συνθέσεων του πρώτου album. 

Αναφορά πρέπει να γίνει στους Ιρλανδούς από το Δουβλίνο, Dr. Strangely Strange με τα Kip of the Serenes και Heavy Petting, το 1969 και 1970 αντίστοιχα, στους C.O.B. (Clive's Original Band, από τον ηγέτη τους Clive Palmer) με τα Spirit of Love (1971) και Moyshe McStiff and the Tartan Lancers of the Sacred Heart (1972), τους Ουαλούς The Sun Also Rises με την ομώνυμη δουλειά τους του 1970 και τους Magic Carpet και την επίσης ομώνυμη δουλειά τους το 1971.

Το mix tape που ακολουθεί είναι ένα επίσης μίνι αφιέρωμα στα συγκροτήματα που αναφέρθηκαν.
Κατεβάζεις ΕΔΩ



By Pijo




10 October 2016

[News] KΛLPΛ | MNRV EU Tour 2016

Οι 'KALPA' από Αθήνα και οι 'Miverva Superduty' από Καλαμάτα ανακοίνωσαν μια μίνι περιοδεία τριών εβδομάδων στην Ευρώπη. Οι KALPA έχοντας στα μπαγκάζια τους τη φετινή κυκλοφορία τους 'Dissociation' και οι 'Minerva Superduty' για να προωθήσουν το νέο τους άλμπουμ 'GOROD ZERO'.

Η περιοδεία ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη (Στέκι στο Βιολογικό) και τελειώνει στην Ξάνθη (Αυτόνομο Στέκι).
Οι ενδιάμεσες στάσεις θα είναι σε Βουλγαρία, Ρουμανία, Κροατία, Ουγγαρία, Αυστρία και Ιταλία.

Δείτε τις ημερομηνίες στην αφίσα.




Επίσης τα συκροτήματα έχουν ανακοινώσει ότι διαθέτουν ακόμα δύο ημέρες (27 και 29/10) στις οποίες μπορούν να 'στριμώξουν' άλλες δύο εμφανίσεις.

facebook event: KΛLPΛ | MNRV EU Tour 2016

 

26 September 2016

[News] Defcon Fest 8 (Athens)


Και φέτος το Defcon Fest δίνει το παρόν με ένα καυτό τριήμερο στις 30 Σεπτεμβρίου, 1 &2 Οκτωβρίου  στο υπόγειο του An club. Ένα φεστιβάλ το οποίο χρόνο με το χρόνο μεγαλώνει  έχοντας καταφέρει να γίνει ένα σημαντικό συναυλιακό γεγονός για την ελληνική underground σκηνή. 
Το line up της πρώτης μέρας, Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου, απαρτίζεται από συγκροτήματα που θα έλεγε κανείς ότι έχουν βάσεις στους ήχους των 90s. Headliners είναι το ντουέτο των Noise Fingers και συμπληρώνουν οι One Man Drop, 10Code, Fool In the Box και οι Bent By Sorrow. Το Σάββατο 1 Οκτωβρίου θα είναι συνολικά πιο heavy και ψυχεδελικό με τους Naxatras σε θέση headliner και τους Instant Boner, Green Yeti, Hypnotic Nausea και the Mound να συμπληρώνουν το line up. Τρίτη και τελευταία μέρα του φεστιβάλ, Κυριακή 2 Οκτωβρίου, το line up μοιάζει να είναι πιο ποικιλόμορφο με headliners τους Skull & Dawn και τους Yellow Devil Sauce. 45Rats, Narcosis και Contra Limit να το ολοκληρώνουν. Τρεις ημέρες, 15 συγκροτήματα  ένα φεστιβάλ. 



 

Τιμές ημερησίων εισιτηρίων: 6€ (προπώληση), 8€ (ταμείο)
Προπώληση εισιτηρίων στα παρακάτω σημεία:
Metal Era (Εμ. Μπενάκη 22, Αθήνα, τηλ.: 210 3304133, www.metalera.gr)
The Lab t-shirts Athens (Θεμιστοκλέους 86, Εξάρχεια, τηλ.: 210 3825805)
Syd Records (Πρωτογένους 13, τηλ.: 210 3218373, www.sydrecords.com)
περισσότερες πληροφορίες, facebook event: Defcon Fest 8


23 September 2016

[Review] 1000mods - Repeated exposure to...

Είστε ένθερμος ακροατής ενός συγκροτήματος και περιμένετε πως και πως να ακούσετε το νέο δίσκο του. Οπότε λίγες μέρες πριν την κυκλοφορία του, βλέπετε στα ίντερνετς με αναβοσβήνοντα λαμπιόνια την επιγραφή : «ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ ΕΝΤΟΣ. ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ». Πατάτε, και έρχεστε αντιμέτωποι με ένα κείμενο που λέει όλα τα ‘σώψυχα του γραφιά του με αφορμή το άλμπουμ, αλλά δε σας λέει καμία πληροφορία που να πλαισιώνει  την κυκλοφορία, και το σημαντικότερο δεν μπαίνει καν στον κόπο να σας πει πως ακούγεται ο δίσκος. Το κείμενο κλείνει με την λέξη «γαμάει» κι εσείς αναρωτιέστε αν μάθατε κάτι παραπάνω για το δίσκο για τον οποίο θεωρητικά μόλις διαβάσατε και αδημονείτε να ακούσετε. Όποτε προκειμένου να μην σας ταλαιπωρούμε άδικα με επιθετικούς προσδιορισμούς, είπαμε να παίξουμε την μπαλίτσα μας απλά και ξεκινώντας από τα βασικά.

20 September 2016

[News] Instant Boner / The Barber Shop LIVE@Stage (Larisa)

Ημερομηνία: Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου
Ώρα: 9:00μμ
Τόπος: Stage Club (Λάρισα)
Είσοδος: €6 με μπύρα

Ένοχοι χωρίς ελαφρυντικά:
  Instant Boner
(Θεσσαλονίκη)
☠ The Barber Shop (Λάρισα)

Οι Instant Boner κατεβαίνουν για δεύτερη φορά Λάρισα μέσα σε μερικούς μήνες. Στις αρχές του χρόνου κυκλοφόρησαν το 2ο τους EP με τίτλο "Outburst" και από τότε έχουν παίξει σε αρκετά μέρη ανα την Ελλάδα για να προωθήσουν τη μουσική τους. Με βάση το heavy rock αλλά με έντονες πινελιές blues, funk και jazz η μουσική τους είναι κάτι που δύσκολα θα σε αφήσει αδιάφορο. Ειδικά η μονιμοποίηση της παρουσίας του σαξοφώνου στις συνθέσεις τους, τους δίνει ένα επιπλέον χαρακτηριστικό γνώρισμα για το οποίο ξεχωρίζουν. Μετράνε τρία χρόνια ζωής ως συγκρότημα και δείχνουν να θέλουν να συνεχίσουν με τον ίδιο ζήλο που ξεκίνησαν, πράγμα που το ευχόμαστε κι εμείς.

The Barber Shop δημιουργήθηκαν το 2014 στην Λάρισα. Η μουσική τους κινείται σε τζαμαριστά psychedelic/space rock μονοπάτια. Τους είχαμε χάσει για λίγο καιρό γιατί έκαναν μια παύση αλλά με αυτό το λάιβ ξαναγυρνάν στο προσκήνιο κι ελπίζουμε να δούμε σύντομα και κάποια δισκογραφική δουλειά από μέρους τους. 

Για όποιον λοιπόν θα βρίσκεται στη Λάρισα ή στη γύρω περιοχή την Παρασκευή 30/9 και ζυγίζει τις επιλογές του για το πως θα γεμίσει το βράδυ του νομίζω πως το "€6 με μπύρα" για να παρακολουθήσει αυτά τα δύο συγκροτήματα ζωντανά είναι ίσως μία από τις καλύτερες επιλογές.

 
 facebook: Instant Boner | The Barber Shop 

Labels

:TwinGiant: 1000mods 2 Headed Dogs 2011 2011 News 2012 2012 News 2015 2theBone 3 Mugs of Fuzz 30000 Monkies 45Rats 8ball live 90's Hidden Gems part 1 9oz. of Nothing Abrahma acid king Across Tundras Addart Admiral Sir Cloudesley Shovell Adolf Plays The Jazz afformance agnes vein aherontas Album Aleph Null Alien Mustangs all them witches Allochiria amniac An Club anal veritas Ancient Sky Annimal Machine Anno Mundi antwerp Aqua Nebula Oscillator Aquanaut arrakis Astralnaut astray Astroll At Devil Dirt at the garage Atomic Vulture Audiobreed Austin Psych Fest Automaton Axes Bag Of Dicks Band Visit Bardo Pond Beak Beggar's Blues Diary belgium Belzebong best birthday kicks Black Bombaim black hat Bones Black Land Black Pyramid Black Rainbows black urn blues pills Bomg Bonze's Fuel brant bjork Brond Brotherhood Of Sleep Brujas Del Sol Bulgaria Burlot burn the sun Burning Man Bus the Unknown Secretary Cancer Bats Captain Crimson Carlton Melton cellar dogs Cherries On A Blacklist Chilean Fuzz Chinese Basement chronicle Church Of Wolves and Aleph Null Circassian Clan Comacozer Compilation conan contra limit cosmic plunge craang Cube Custom Soundtracks Dala Sun Damnation Of Adam Blessing De Sades Dead City Radio Dead End Friends debut Deep Rain Stimulation Defcon Fest Deloun Demo desert fest Desert Lord DesertFest Athens Deveykus Disastroid Domkraft Doom Dope Flood Down Tuned Daze Downtuned Mag Downtuned Radio Dreamtime DRöN Drone Drunk Motherfuckers DSW durden journals Earth Drive Earthless Earthling Society ecate Eggnogg Elder electirc wizard Electric Chair Electric Magic Elephant Tree EP Ethereal Riffian European Festival Guide 2014 Farflung Farflung/Black Rainbows festival Firelord Fister Fjodor Forsaken Memoriam Freak Valley Freak Valley Festival 2013 Free Nelson Mandoomjazz Fuel Eater full throttle fumanchu fuzztastic planet festival gap the mind Garage Ghone gig gig tracking Gnod Golden Cup Goya Graveyard Greek Green Monster Green Yeti Greenleaf Gurt/Dopefight Half Gramme Of Soma Hard Meat Haunted Leather Heat heavy psych sounds hedvika Hellbender Het Droste Effect Hibagon Hogg Hookworms Hypnosis Hypnotic Nausea In Zaire Instant Boner Instrumental Interviews ireland Italy Japan jaw bones Jaw Breaker Johny Carbonaras Just A Burn Kabul Golf Club Kadavar KALPA kevel khola cosmica killer boogie King Blood Koi Pond korsikov Kröwnn La Otracina landskap Larisa Last Patrol Last Rizla Live Repor Live Reports live shows Livingstone Lizardia Loimann Lord 13 Lord of the Grave Lore Lothorian Lucky Funeral Lumerians Lunar Mgc Lunarmare Maize Make Mangoo Mars Red Sky Mass Culture May Blitz Meanwhile in Mexico Mellow Lizard Mexicocaine Mighty High MILLION HOLLERS Minerva Superduty Misty Morning mixtape mock the mankind Mock Τhe Mankind Mojo Waves monk Monolord Monomyth Monster Magnet mother mooch Mothership Mountain High Mountain of Judgement My Sleeping Karma Naam Nataraya Naxatras new long fest News Night Beats Nightstalker No Trip Mechanoid Ape Nomega Nonsun November Ocean Towers Octopus Pi Omega Monolith Orcus Chylde Organ osso OTEHI out of the earth Palidrom Pet The Preacher photoreport Planet Of Zeus playlist of the week Poland Ponamero Sundown pools of mercury Potergeist Praise The Fuzz pre/post festival preveza Principal Club Theater Progerians Psychedelia Psychedelic Rock in Spain (Barcelona chapter) Psychedelic Trips To Death Pulse Purple Dino Quick Fixes rabbit got the gun Radar Men From The Moon recent release Repeated exposure to Reversed Nature Reviews Rival Sons River river of souls rockaine Rolf-Ulrich Kaiser Rosengrantz and Guildenstern are Deaf Routes Sadhus Sadhus (The Smokin Community) Salem's Pot Samsara Blues Experiment Satelitte Beaver sativa Saturna Savora Screaming dEAD Balloons Sedulus semen of the sun Sergeant Thunderhoof Shock Absober Shogun Assassins Shrine Silver Apples Sin Nombre Singapore Sling Six Dogs Skandal Skraeckoedlan Slabdragger sludge Slush Smoke Snarf Soma Son Of A Witch sons of hogs Sound Of Ground spacement Spiders Spinalonga Records Spine Chilling Breeze Stage Steak Stephen O'Malley Stonebringer Stoned Spirit Stonedaze stonenrow sundays rooster Sunflare Sungod Superchief Surly Gates Sweat Lodge T.H.U.M.B. The 60's-70's Vault the barber shop the big nose attack The Conspiraters the curf The Lone Crows The Lucid Dream the mound The Ocular Audio Experiment The Re-Stoned The Reverb Conspiracy The Stoned Ape the vintage caravan their methlab thessaloniki This Is Nowhere those pills Toad toner low top Top 2014 Torso tour Tuber Ufomammut Ukraine Uncle Acid And The Deadbeats Uncle Marvin Underground Universe217 Vænir Vali Ohm vault relics VIC Vice Versa victor malkievic Videotheque Vigilante Villagers Of Ioannina City Vintage Cucumber void droid volos Vultures wanderers on the face of the earth Weedeater Weedpecker Weird Owls Weird Totem Whereswilder White Hills White Manna Wight Windhand Wise Astronomist Wood & Voltage Workin' Man Noise Unit Worldwide Xanthi yob Λευκάδα νέα μάκρη Π Προτείνουμε σουβλάκια