19 August 2016

[Review] Skandal - Year of The Cicada

No comments :
Χίλια μύρια κύματα πέρασαν οι Skandal όσον αφορά στην έδρα (Ελλάδα->Αγγλία) αλλά κυρίως στη σύνθεση του συγκροτήματος για να καταλήξουν σε αυτό που είναι σήμερα. Με έδρα για κάμποσο καιρό το Leeds έχουν στο ενεργητικό τους αρκετές ζωντανές εμφανίσεις σε Ελλάδα κι εξωτερικό. Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία τους με τίτλο 'Year of the Cicada' είναι τυπικά και η πρώτη επίσημη και πιο ολοκληρωμένη δουλειά τους μετά από το EP 'First step to nowhere' (2012) και το single 'Halo of Vultures' (2014).
Το EP απαρτίζεται από 4 κομμάτια όπου τα τρία εκ των οποίων είναι στο γνωστό μουσικό στυλ των Skandal ενώ το ένα με τίτλο 'Erinys' (
Ἐρινύς), που είναι και η "έκπληξη" του EP είναι μια παραδοσιακά εμπνευσμένη σύνθεση με αντίστοιχη εκτέλεση με τη συνδρομή των: Πάνος Λεάκος και Πάνος Σμυρναίος στο ορχηστρικό κομμάτι. Στα υπόλοιπα τρία τραγούδια ξετυλίγεται ο πραγματικός 'εαυτός' των Skandal. Ο χαρακτηρισμός doom 'n' roll που οι ίδιοι έχουν υιοθετήσει για τη μουσική τους είναι ίσως η πιο ακριβής περιγραφή που μπορεί να δωθεί. Βαριά ατμόσφαιρα και σκοτεινοί στίχοι με πολλές αναφορές σε πρόσωπα από την Ελληνική μυθολογία, και θεματολογία που κινείται έντονα γύρω από τη ζωή και το θάνατο. Όλα αυτά μαζί δεμένα και πλεγμένα με αντίστοιχης doom αισθητικής μουσική που όμως δε βαλτώνει ποτέ και δεν ξεχνά να γκρουβάρει με βαριά riffs και rock 'n' roll ξεσπάσματα. Η δουλειά που έχει γίνει στην παραγωγή (Γιώργος Μπόκος) νομίζω ότι καταφέρνει να περάσει στον ακροατή ακριβώς την ατμόσφαιρα που έχω την αίσθηση ότι οι ίδιοι οι Skandal είχαν στο μυαλό τους όταν διάλεξαν τον όρο doom 'n' roll. Συνολικά το EP κρίνεται αρκετά καλό από όλες τις απόψεις αν και θα προτιμούσα ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ. Προσωπική άποψη φυσικά αλλά έχω την εντύπωση ότι οι πολλές μικρές δουλειές δεν προσφέρουν στο σύγκρότημα όσα θα προσέφερε ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ, έστω κι αν αυτό καθυστερήσει στην ολοκλήρωσή του. Φυσικά κάθε συγκρότημα κάνει τις επιλογές του και προφανώς τα ίδια τα μέλη του ξέρουν καλύτερα για τους εαυτούς τους και για τον τρόπο που δουλεύουν, τις δυσκολίες κλπ κλπ κι εν τέλει: "όσα ξέρει ο νοικοκύρης, δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος".
Τα συγχαρητήριά μου σε όσους συμμετείχαν με οποιοδήποτε τρόπο στην ολοκλήρωση του EP. Και για εσάς που θέλετε να δείτε τους Skandal ζωντανά θα έχετε την ευκαιρία μέσα στο Σεπτέμβρη καθώς έχουν ήδη ανακοινωθεί οι παρακάτω ημερομηνίες και αναμένεται να ανακοινωθούν κι άλλες σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.


19/9 @ Μανιτού, Βόλος
20/9 @ Νόστος, Ξάνθη
21/9 @ Υπόγειο, Θεσσαλονίκη
22/9 @ Beatnik, Ιωάννινα
25/9 @ 6 d.o.g.s., Αθήνα
28/9 @ Beatnik, Ρέθυμνο



16 August 2016

[News] Planet of Zeus autumn 2016 tour

No comments :
Οι "Planet of Zeus" στα πλαίσια της προώθησης του νέου τους άλμπουμ "Loyal to the Pack" ανακοίνωσαν τις ημερομηνίες για τη Φθινοπωρινή Ευρωπαϊκή τους περιοδία.
Για την ώρα έχουν ανακοινωθεί 25 πόλεις στις οποίες θα κάνουν στάση οι Planet of Zeus και συνολικά 13 χώρες.
Με τη σειρά, θα επισκευθούν:
Βουλγαρία, Σερβία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Γερμανία, Ολλανδία, Μ.Βρετανία, Ιρλανδία, Γαλλία, Ελβετία, Ιταλία, Αυστρία.
Κάντε κλικ αριστερά στην αφίσα για πληροφορίες σχετικά με τις ημερομηνίες και τις πόλεις.





10 August 2016

[Review] Smoke - Not at Home Chapter II

No comments :
Οι Smoke είναι ένα συγκρότημα από την Ξάνθη που οριακά μετράει ένα χρόνο ζωής. Η μουσική τους κινείται μέσα στα, όχι τόσο στενά όρια μεταξύ blues, hard και heavy rock. Το τριμελές συγκρότημα απαρτίζεται από τους:  Βασίλη Παπαδόπουλο στην κιθάρα και στη φωνή, Νίκο Ναλμπάντη στα τύμπανα και τον Κώστα Χατζησταύρο στο μπάσο και στη φωνή. Το EP "Not at Home: Chapter 2" κυκλοφόρησε το Μάιο, με διαφορά 2,5 μηνών περίπου από το πρώτο EP-demo "Not at Home Chapter 1". Η παραγωγή είναι σε εμφανώς ανεβασμένο επίπεδο σε σχέση με το demo και αυτό δείχνει ότι τα παιδιά ασχολήθηκαν στον συγκεκριμένο τομέα για να πετύχουν κάτι καλύτερο και ότι η δουλειά που έγινε στα στούντιο της Flow Recordings μόνο τυχαία δεν ήταν. Ήχος "γεμάτος", με όγκο, με γκρουβ και με όλα τα όργανα "στην επιφάνεια" χωρίς να χάνεται τίποτα. Επαγγελματική δουλειά από ένα νεανικό
συγκρότημα που μάλλον πήρε πολύ σοβαρά αυτό που θέλει να κάνει, και ηχητικά και συνθετικά, και είναι κάτι που επιβεβαιώνεται κι από τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Δε βρίσκεις κάθε μέρα στην Ελλάδα πρωτοεμφανιζόμενο συγκρότημα με μέλη σε τέτοιες ηλικίες που να σου δίνει τόσα καλά σημάδια. Να πω την αλήθεια τα τρία τραγούδια στο EP αυτό μου φάνηκαν λίγα (σε ποσότητα), αφού η ροή τους είναι τόσο φυσιολογική και απολαυστική που στο τέλος του Wisdom πάντα θέλω λίγο ακόμα. Προσωπικά μου δίνουν την εντύπωση ότι διάλεξαν να παίξουν τη μουσική που τους ταιριάζει απόλυτα γιατί φαίνεται να τους βγαίνει αβίαστα. Δε μπήκαν στο λούκι και δεν ακολούθησαν τυφλά τις τρέχουσες τάσεις της εποχής. Δείχνουν να νιώθουν αυτό που παίζουν και αυτό και το πρώτο και βασικό συστατικό για ένα σωστό αποτέλεσμα, τόσο συνθετικά όσο και για το θέμα των ζωντανών εμφανίσεων.
Ίσως το μόνο "ψεγάδι" που μπορώ να βρω είναι το ότι επέλεξαν να βγάλουν ένα demo κι ένα EP τόσο κοντά χρονικά το ένα με το άλλο ενώ θα μπορούσαν να καθυστερήσουν μερικούς μήνες και να βγάλουν ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ με την παραγωγή του 'Chapter 2' και να κάνουν πολύ μεγαλύτερο "μπαμ" στην ντόπια σκηνή, και όχι μόνο, και ίσως να προσελκύσουν τα βλέματα και κάποιου Label.
Οι Smoke επέλεξαν να κρατήσουν δύο βασικές φωνές στα τραγούδια τους, για μεγαλύτερη ποικιλία. Θεωρώ ότι ήταν καλή ιδέα αλλά στο τελικό αποτέλεσμα σίγουρα φαίνεται η τεράστια διαφορά μεταξύ του Βασίλη και του Κώστα στα φωνητικά, με τον δεύτερο να έχει πολλά περισσότερα περιθώρια βελτίωσης ώστε να φτάσει τη φωνή του Βασίλη.
Όπως και να 'χει, το τρίο από την Ξάνθη έχει δώσει όλα τα διαπιστευτήρια που χρειάζεται ένα νέο συγκρότημα για να σου τραβήξει την προσοχή. Έχει το πάθος του νέου, και δείχνει να έχει την ωριμότητα για να συνεχίσει στον πολύ καλό δρόμο που ξεκίνησε να χαράζει. Τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία, πολλές ζωντανές εμφανίσεις και μια ολοκληρωμένη δουλειά σύντομα.

.sotos.


25 July 2016

[News] 7o "River of Souls" (Αχέροντας)

No comments :
Την Παρασκευή στις 5 Αυγούστου αν βρίσκεσαι στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου και σου θα σου άρεσε μια βόλτα προς τις πηγές του Αχέροντα συνδυασμένη με μια βραδιά με καλή rock μουσική τότε εδώ είσαι.
Το 7ο φεστιβάλ "River of Souls" είναι γεγονός
Δίπλα στην όχθη του ποταμού Αχέροντα και με τη μέριμνα του "Πολιτιστικού Συλλόγου Βουβοποτάμου" οργανώνεται και φέτος το μουσικό αυτό φεστιβάλ με ονόματα από την εγχώρια rock σκηνή.
Έτσι έχουμε:
Beggars (Heavy rock, blues rock) / Αθήνα
Wish Upon A Star (punk rock) / Αθήνα
Bad movies (punk rock) / Θεσσαλονίκη
2 Headed Dogs (garage, heavy rock, psych) / Καναλλάκι Πρέβεζας

Η είσοδος είναι ελεύθερη και το νταβαντούρι αναμένεται να ξεκινήσει κατα τις 9:00 το βράδυ. Να είστε εκεί από νωρίς καθώς επιβάλλεται μια βόλτα στις πηγές του Αχέροντα και μια επιδρομή στα ντόπια οβελιστήρια ;-) 
Για εσάς που δεν έχετε ξαναπάει προς αυτά τα μέρη ορίστε και το στίγμα στο χάρτη.

Ρίξτε και μια ματιά στο trailer:



22 July 2016

[Interview] Down with Hypnotic Nausea

No comments :
Οι Hypnotic Nausea είναι μία, κατά βάση, post rock μπάντα αλλά έχει καταφέρει να ενσωματώσει στον ήχο της πάρα πολλά στοιχεία από το metal, stoner, ambient και ηλεκτρονική, έχοντας σαν στόχο να δημιουργήσει ένα ενιαίο πακέτο οπτικοακουστικού θεάματος.. Διαβάστε τι μας είπαν στο νέο "Down with.." που ακολουθεί..


Καλώς ήλθατε στο DT. Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημα σας, πότε και που ξεκινήσατε; Πως βρεθήκατε μεταξύ σας;
Καταρχήν σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση σας για αυτή την συνέντευξη. Είμαστε μια παρέα που ξεκίνησε να συζητά την δημιουργία μιας κολεκτίβας ανθρώπων στα μέσα του 2013 στο Αγρίνιο, με σκοπό τον συνδυασμό μουσικής και εικόνας. Όλοι μας προερχόμασταν από διαφορετικά συγκροτήματα και μουσικά είδη οπότε αυτό που μας κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν το ‘’πάντρεμα’’ όλων αυτών των στοιχείων. Και χρησιμοποιούμε την λέξη κολεκτίβα και όχι συγκρότημα διότι στο γενικότερο πλαίσιο της φιλοσοφίας του DIY που μας χαρακτηρίζει υπάρχουν μέλη μας που δεν εμφανίζονται on stage αλλά δουλεύουν έτσι ώστε ό,τι κυκλοφορεί κάτω από το όνομά μας να έχει τον δικό μας δημιουργικό έλεγχο, από τα artwork, τον ήχο μας, μέχρι και τα videoclips ή τα video που συνήθως προβάλλονται στις ζωντανές εμφανίσεις μας.

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές;
Πολλές και διαφορετικές. Αγαπάμε μουσικές από το κλασσικό ροκ, από το kraut, την ηλεκτρονική μουσική, πολλές κινηματογραφικές μουσικές. Γενικά είμαστε ανοιχτοί ως ακροατές.

Για τι θέματα μιλάτε στους στίχους σας; Τι σας κεντρίζει πιο πολύ το ενδιαφέρον;
Κατά βάση κοινωνικά και ουμανιστικά θέματα. Μας εξιτάρει η μελέτη του ανθρώπου και της συμπεριφοράς του μέσα στα πλαίσια συγκεκριμένων κοινωνικών συνθηκών. Όσο για το θέμα των στίχων, πολλές φορές επιλέγουμε να μιλήσουμε μέσα από samples που χρησιμοποιούμε.

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας;
Σαφέστατα και μας ενδιαφέρει αλλά όχι με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Δεν θα μας δεις να ξεσηκώνουμε τον κόσμο για χειροκροτήματα ή με ευχαριστίες μας να διακόπτουμε την ροή της μουσικής. Μας ενδιαφέρει το ‘’ταξίδι’’ που θα κάνει ο καθένας με την μουσική μας ανενόχλητος από τέτοιους παράγοντες. Μας ενδιαφέρει πολύ αυτό που λέμε παράσταση…

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής"; Στην οποία θέλετε να συμμετέχετε & να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο;
Τα τελευταία χρόνια η ελληνική σκηνή παράγει μονίμως διαμάντια! Πέρα από μπάντες που μας συνδέει προσωπική φιλία θεωρούμε τον εαυτό μας φίλους με όλα τα παιδιά που τρέχουν μια μπάντα, ανεξαρτήτως είδους, που η ζωή τους είναι αρκετά όμοια με την δική μας. Η ελληνική σκηνή μας δίνει κουράγιο και δύναμη σε ό,τι δυσκολία προκύπτει για να συνεχίσουμε νιώθοντας μέρος μιας μεγάλης οικογένειας που κοινό σημείο έχει σίγουρα την δημιουργία και την έκφραση.

Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια;
Δυνατότερο και με πιο διευρυμένους μουσικούς ορίζοντες, με μερικούς ωραίους concept δίσκους επιπλέον, το ίδιο αγαπημένο και ενωμένο με τώρα και με συνέπεια και αγάπη σε αυτό που παράγει. 

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας & γιατί;
Νομίζουμε πως θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μας έπαιζε στον καινούριο δίσκο μας, στα πιο σαουντρακικά μέρη, ronroco ο Gustavo Santaolalla. Μας αρέσει πολύ η δουλειά του και θεωρούμε ότι έχουμε κοινή κινηματογραφική αισθητική γύρω από τη μουσική. Για τον ίδιο λόγο θα αναφέραμε και τον Glover Gill.

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον;
Να ολοκληρώσουμε τις εμφανίσεις μας που έχουν ανακοινωθεί από την προσωπική μας σελίδα στο facebook και μετά να συνεχίσουμε την διαδικασία παραγωγής του δεύτερού μας album.

Καλή επιτυχία σε ότι & αν κάνετε ο επίλογος δικός σας.
Σας ευχαριστούμε για την στήριξή σας όχι μόνο σε εμάς αλλά και σε όλη την ελληνική underground σκηνή. Καλή δύναμη και κουράγιο σε ότι κάνετε!



by Kavaldi 

13 July 2016

[Wood & Voltage] Από τις ηχητικές στις ηλεκτρικές ταλαντώσεις (Μερος-1ο)

No comments :
"Κουμπώνεις βύσμα, χαμηλώνεις σε Drop-D, Big Muff ενεργό, και εκατοντάδες κεφάλια πάλλονται στις ταλαντώσεις από τα 12άρια Celestion του Mesa Boogie σου. Πως έφτασες όμως ως εδώ; 'Η μάλλον ποιος σε έφτασε ως εδώ; 'Εχεις ακουστά για την φαμίλια του Σταθόπουλου; Θα γνωρίζαμε τα μπάσα Rickenbacker  εάν δεν υπήρχε ο Beauchamp; Τι πραγματικά ήταν ο Lester Polfus; Που κολλάει ο Tesla και ο Faraday με τον Leo Fender, που δεν ήξερε ούτε καν να κουρδίζει;  Και πέρα από τις ιστορίες. Τώρα. Λάμπα ή Τρανζίστορ; Rosewood η Έβενος; Μονοπήνιος ή humbucker μαγνήτης; Ακρυλικό βερνίκι, Νίτρου ή Λάδι; Με κάτι τέτοια θα φλυαρούμε σε αυτή τη στήλη. Ό,τι  νομίζω ότι ξέρω, θα το πετάω εδώ, στο Downtuned Magazine. Όχι εν είδει αυθεντίας, εν είδει υποστήριξης της αυτομόρφωσης και της DIY σκηνής. Και εν τέλει, πίσω από κάθε riff κρύβεται μια τεχνογνωσία και μια ιστορία πολλών αιώνων, και μας αξίζει λίγη περισσότερη ανατριχίλα σε κάθε live."
Ένας αιώνας ιστορίας σε ένα πάγκο.  Η Les Paul του Billy (Jaw Bones), μαζί με την πλάτη μιας  ρεμπετοκιθάρας κατασκευής Σταθόπουλου, γύρω στο 1905.
Ένας αιώνας ιστορίας σε ένα πάγκο.
Η Les Paul του Billy (Jaw Bones), μαζί με την πλάτη μιας
ρεμπετοκιθάρας κατασκευής Σταθόπουλου, γύρω στο 1905.

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα, βάλε στα όργανα φωτιά... (Μέρος 1ο)


Σε αυτό το πρώτο άρθρο λοιπόν, θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω την ιστορική πορεία του ηλεκτρικού ρεύματος με τα έγχορδα όργανα. Θα έλεγα της κιθάρας, αλλά θα ήταν αδικία για τους φίλους μας μπασίστες και λοιπούς έγχορδους, καθώς όλα στις ίδιες αρχές βασίζονται.
Το προξενιό του ηλεκτρισμού με τα έγχορδα όργανα είχε αρχίσει να γίνεται πριν τα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά για τα πρώτα πειράματα υπάρχει αρκετή σύγχιση. Ευτυχώς στις μέρες μας, με την διευκόλυνση της επικοινωνίας και την πρόοδο της τεχνολογίας, πολλά γεγονότα αυτής της αρχαιολογίας αρχίζουν τεκμηριώνονται και βρίσκουν μια λογική χρονολογική συσχέτιση και σειρά. Από το 1910 λοιπόν, φαίνεται ότι κάποιοι μερακλήδες αρχίζουν και πειραματίζονται με τοποθετήσεις πομπών τηλεφώνου μέσα σε έγχορδα όργανα, κυρίως στα μπάντζο και τα βιολιά. Το 1920, ερασιτέχνες μουσικοί αρχίζουν να τοποθετούν μικρόφωνα άνθρακος στις γέφυρες των οργάνων, όμως εξαιτίας του σημείου της τοποθέτησης, το σήμα που λάμβαναν ήταν αρκετά ασθενές.

Την ίδια περίοδο αναπτύσσεται και διαδίδεται μια νέα τεχνολογία, το ραδιόφωνο, και μερικά χρόνια αργότερα, το 1924, τα κωνικά ηχεία τελειοποιούνται όσο αφορά το εύρος των ακουστικών συχνοτήτων, και το 1927 ο Harold Stephen Black βελτιώνει τους λαμπάτους ενισχυτές επινοώντας το NFB (Negative Feedback). Εξαιτίας του πλήθους των ανθρώπων που πειραματίζονταν με την ηλεκτροενίσχυση των εγχόρδων μουσικών οργάνων, από το 1920 έως και τις αρχές του 1930, έχουμε αρκετούς να ισχυρίζονται ότι δημιούργησαν την πρώτη ηλεκτρική κιθάρα. Ο Lester Polfuss, ο αγαπημένος μας Les Paul, θεωρείται ότι ήταν ο πρώτος που ενίσχυσε τον ήχο μιας κιθάρας, χρησιμοποιώντας μια κεφαλή φωνογράφου. 

Ο Lloyd A. Loar, με τη βοήθεια του Lewis Williams, γενικού διευθυντή εκείνης της εποχής στην εταιρεία Gibson, και πρωτοπόρου στον τομέα της αναπαραγωγής του ήχου και του σχεδιασμού ηχείων, διεξήγαγε μια συστηματική εργαστηριακή έρευνα ώστε να παραχθεί ένα προϊόν, με σκοπό να διοχετευθεί στην αγορά, στοχεύοντας τους επαγγελματίες μουσικούς. Ο Loar, ο σχεδιαστής της σειράς μουσικών οργάνων F της Gibson, συμπεριλαμβανομένης και της εξαιρετικής κιθάρας L-5 και του εξίσου εκτιμώμενου μαντολίνου F-5, ήταν ένας σταθερός οπαδός της δυνατότητας αλλά και της αναγκαιότητας για την παραγωγή ηλεκτροενισχυμένων οργάνων, και οι εργασίες του δεσμεύτηκαν σε αυτόν τον οραματισμό.
Ο Lloyd Loar
Ο Lloyd Loar
Δυστυχώς όμως, βρίσκεται σε μια περίοδο όπου δεν υπήρχε ζήτηση για τέτοια όργανα, έτσι η Gibson αποφάσισε να σταματήσει τα πειράματα. Κατά συνέπεια ο Williams το 1923 και ο Loar το 1924, παραιτήθηκαν από την Gibson, και αρκετά αργότερα, το 1933, ίδρυσαν την Vivitone Company, που παρήγαγε κυρίως ηλεκτρικά όργανα.

Για να κατανοηθεί η δυσκολία της διάδοσης των ηλεκτρικών οργάνων την περίοδο του 1930, ας αναλογιστούμε ότι μια απλή ιδέα για την εποχή μας, ότι ένα ηχητικό ντοκουμέντο μπορεί να καταγραφεί και να αποθηκευτεί, ήταν ένα πρόσφατο επίτευγμα για την εποχή εκείνη και η διάχυση του ήχου με ηλεκτρικά μέσα ήταν ακόμα στα σπάργανα.  Ήταν μόλις το 1887, όταν ο Thomas Edison παρουσίασε την πρώτη μηχανή στην οποία ένας ήχος μπορούσε να καταγραφεί σε ένα μέσο και να αναπαραχθεί ξανά, του φωνογράφου. Η πρώτη έκδοση δούλευε με καταγραφικούς κυλίνδρους με δύο ή τρία λεπτά χωρητικότητα, αλλά δεν υπήρχαν συστήματα ηχητικής διάχυσης και ο μόνος τρόπος για να ακουστεί ήταν μέσω ενός κέρατος αναπαραγωγής.

Η σύνδεση του ηλεκτρισμού με τα μουσικά όργανα, από κάθε σκοπιά, φαινόταν ακόμη ως επιστημονική φαντασία. Το σύστημα ηλεκτροενίσχυσης των  Loar και William, το επονομαζόμενο Gibson Prototype, είναι ένα εξάρτημα από φύλλα χαλκού, στην διάσταση ενός νομίσματος και προστατευμένο από ένα κέλυφος φτιαγμένο από βακελίτη. Τα δύο λεπτά φύλλα, αντίκρυ το ένα από το άλλο, πάλλονται, κι έτσι επειδή αυξομειώνεται η απόσταση μεταξύ τους συνεχώς, προκαλείται μια μεταβολή στην ηλεκτρική χωρητικότητά τους. Η διεργασία αυτή προκαλεί μια εναλλασσόμενη τάση, η διαμόρφωση της οποίας σχετίζεται με τα ηχητικά κύματα που λαμβάνει το σύστημα. Στη συνέχεια, αυτό το ηλεκτρικό σήμα στέλνεται σε έναν ενισχυτή, και μέσω ενός μεγαφώνου τα ηχητικά κύματα αναπαράγονται αυξάνοντας την ηχητική τους στάθμη. Ηλεκτρόδια ελέγχουν το ρεύμα που παράγεται, διότι είναι απαραίτητο τα φύλλα να είναι μονίμως ηλεκτρικά φορτισμένα ώστε να έχουν μια μόνιμα διατηρούμενη τάση.

Μοιάζει πολύ με τα σύγχρονα μικρόφωνα επαφής (contact mics), όπως αυτά που κατασκευάζονται από τις εταιρείες Barcus-Berry και DiMarzio. Και στο  σύστημα Gibson prototype αλλά και στα σημερινά μικρόφωνα επαφής, η κεφαλή εφαρμόζεται στο καπάκι του οργάνου. Όμως, αντί να είναι στην εξωτερική επιφάνεια, όπως γίνεται με τα μοντέρνα μικρόφωνα επαφής, ήταν κολλημένη εσωτερικά, με τη φωλιά εξόδου (output) στο πίσω μέρος του οργάνου, όπου ήταν ένας συνδυασμός της υποδοχής του βύσματος και του κουμπιού για τη συγκράτηση της ζώνης (strap-holder). Η κεφαλή ωστόσο, ήταν υπερβολικά ευαίσθητη στην υγρασία και είχει πολύ υψηλή εμπέδηση, αναγκάζοντας έτσι τη χρήση πολύ κοντών καλωδίων με σκοπό την αποφυγή εκφυλισμού του σήματος. Αυτό δείχνει να εξηγεί, τουλάχιστον εν μέρει, την αποτυχία του Loar. Ο οραματισμός ήταν σωστός, αλλά η διαθέσιμη τεχνολογία δεν μπορούσε ακόμα να εξυπηρετήσει τους στόχους του..

Ο Adolph Rickenbacher, το 1925 ίδρυσε την Rickenbacker Manufacturing Company, και κατασκεύασε τα μεταλλικά σώματα των κιθαρών National το 1927. Με τους αδερφούς Dopyera,  ιδρυτές της εταιρείας Dobro Co. όπου κατασκεύαζαν τις μεταλλικές κιθάρες Resonator, θα συνεργαστεί ο George Beuchamp, ένας άψογος κιθαρίστας, ειδικά του χαβανέζικου στυλ. Το κύριο ενδιαφέρον του George ήταν τα πειράματα για την ηλεκτροενίσχυση της κιθάρας.  Οι αδερφοί Dopyera όμως δεν ένιωθαν και πολύ τις απόψεις του, και το 1930 θα μείνει εκτός της εταιρείας. Το 1929, η Stromberg-Voisinet, πρόσφερε ενισχυτές και αρκετά όργανα ενισχυόμενα από μια κεφαλή που λάμβανε άμεσα τις δονήσεις από το καπάκι. Αυτά τα συστήματα ήταν λιγότερο αποδοτικά από το μοντέλο του Rickenbacker που θα δούμε αμέσως παρακάτω, το οποίο ακουγόταν σίγουρα λιγότερο ακουστικά, αλλά πιο δυνατά και αποδοτικά. 
Τα μέρη μιας σύγχρονης  κεφαλής humbucker
Τα μέρη μιας σύγχρονης
κεφαλής humbucker
Το 1931 λοιπόν, ο κύριος Adolph Rickenbacker  επέτρεψε στον Beauchamp να διεξάγει πειράματα στο εργαστήριό του, με τον Paul Barth, για την ανάπτυξη μιας μαγνητικής κεφαλής κατάλληλης για την ενίσχυση της κιθάρας. (Με τον όρο μαγνητική κεφαλή στο εξής θα νοείται η συσκευή που βρίσκεται στα ηλεκτρικά όργανα γνωστή με το όνομα μαγνήτης, καθώς θεωρείται ποιο δόκιμος όρος σύμφωνα με τον μουσικολόγο Ulrich Michels, αλλά και για να γίνεται διαχωρισμός από τον μαγνήτη σαν υλικό με μαγνητικές ιδιότητες) Μαζί ίδρυσαν την Ro-Pat-In Corporation, που αργότερα μετονομάστηκε σε Rickenbacker Electro, κι έπειτα από μια μακρά έρευνα, μια παντελώς νέα μαγνητική κεφαλή δημιουργήθηκε.
 
Στην έκδοση του Rickenbacker, το πηνίο είναι κάτω από τις χορδές, ενώ δύο μαγνήτες, με  μια μέτρια ελκτική δύναμη, εκτείνονται πάνω από αυτές σε ένα σχηματισμό όμοιο με πέταλο· εξ’ αυτού και το παρωνύμιο «horseshoe» που δόθηκε σε αυτόν. Έξι κυλινδρικά πέδιλα πόλων (polepieces) μέσα  στο πηνίο καθοδηγούν τη μαγνητική ροή προς τις χορδές. Λιγότερο ευπαθή από τα πυκνωτικά μοντέλα, η μαγνητική κεφαλή βάζει την Rickenbacker στο σωστό δρόμο. Η αρχή λειτουργίας σε αυτό το μοντέλο, είναι η ίδια με αυτήν που βασίζονται ακόμα και σήμερα οι μαγνητικές κεφαλές, κάτι που καθιστά τη συσκευή του Rickenbacker ως την πρώτη σύγχρονη μαγνητική κεφαλή.
Από τον κατάλογο της Rickenacker του 1931
Από τον κατάλογο της Rickenacker του 1931
Η  πρότυπη δοκιμαστική κιθάρα στην οποία εφαρμόστηκε η μαγνητική κεφαλή, ήταν μια lap steel, φτιαγμένη από ξύλο, αλλά τα μοντέλα της παραγωγής ήταν εξ’ ολοκλήρου φτιαγμένα από αλουμίνιο, και είχαν ένα κούφιο βραχίονα, που αργότερα γεμίστηκε με εφημερίδες για να βελτιωθεί ο ήχος. Το αλουμίνιο αποδείχτηκε πολύ ευαίσθητο στις αλλαγές της θερμοκρασίας και αντικαταστάθηκε από το βακελίτη, ενώ, για ακόμα μια φορά, μερικά όργανα κατασκευάστηκαν από ξύλο. Κυκλοφόρησε το 1931, με τον κωδικό Α-22, φέροντας το παρωνύμιο από την πρωτότυπη, "Frying pan", δηλαδή τηγάνι, εξαιτίας του σχήματός της. Δεν ήταν μια άμεση επιτυχία, αλλά μετά από δυο χρόνια οι πωλήσεις αυξήθηκαν. Ο Beauchamp έκανε αίτηση για την πατέντα το 1932, αλλά αυτή αποκτήθηκε μόλις το 1937, γεγονός που ευνόησε τον πολλαπλασιασμό των κλεψίτυπων αντιγραφών, και δικηγόροι επιστρατεύτηκαν ώστε να προστατεύσουν το προϊόν από απομιμήσεις.

Rickenbacker A-22 "Frypan"
Ο Rickenbacker κατασκεύασε και τους ενισχυτές για την κιθάρα, οι οποίοι ήταν πολύ όμοιοι σχεδιαστικά με τα ραδιόφωνα της εποχής. Κάποια βιομηχανία γύρω από τους ενισχυτές, δεν είχε ακόμα αναπτυχθεί, κι όλοι οι κατασκευαστές παρήγαγαν όργανα με ενισχυτές που φτιάχνονταν κατά αποκλειστικότητα για τα όργανά τους. Στην Epiphone για παράδειγμα, φτιάχνονταν από τον Nat Daniel, που αργότερα έγινε διάσημος με τη δική του εταιρεία, την Danelectro. Επιπλέον, επηρεάστηκε από την ανάπτυξη στον ηχητικό εξοπλισμό που χρησιμοποιούνταν στη νέα βιομηχανία του κινηματογράφου, η οποία εξελισσόταν ραγδαία στο γειτονικό Hollywood. Γι’ αυτό, δεν πρέπει να δημιουργεί έκπληξη ότι οι πιο σημαντικοί lap steel εκτελεστές ήταν επαγγελματίες που δούλευαν σε soundtrack εξωτικών ταινιών.  Την πρώτη τεκμηριωμένη παράσταση με μια ηλεκτρικά ενισχυμένη κιθάρα την έχουμε το 1932, από τον Gage Brewer με μια «Frypan». Τις πρώτες ηχογραφήσεις ηλεκτροενισχυμένου εγχόρδου μουσικού οργάνου, τις βρίσκουμε στο 1933, ξανά από τον ίδιο.
 
Η πρώτη ηχογράφηση ηλεκτρικών εγχόρδων
 Επίσης όπως προαναφέραμε, το 1933 δημιουργείται και η Vivitone Company. Στην παραγωγή της συμπεριλαμβάνονταν μια πρότυπη κιθάρα, - η οποία μάλιστα αναφέρεται ως η πρώτη συμπαγούς σώματος κιθάρα (solid body guitar), καθώς κι ένα ηλεκτρικό πιάνο. Ο ενισχυτής που συνόδευε το πιάνο ήταν αρκετά καινοτόμος, με μια εντυπωσιακή ισχύ 33 watt, ενώ η συνηθισμένη ισχύ εκείνον τον καιρό ήταν περίπου 3 watt. Αυτά τα όργανα, ωστόσο, θεωρούνταν αρκετά εκκεντρικά από τους σύγχρονους οργανοπαίκτες, και η Vivitone βρέθηκε αντιμέτωπη με μια ανέλπιστη εμπορική αποτυχία.


 
Η κιθάρα της Vivitone

Ο Bob Dunn, μέλος του συγκροτήματος Milton’s Brown Musical Brownies, με τις ηχογραφήσεις του τον Ιανουάριο του 1935 στην εταιρεία Decca, εισάγει την ηλεκτρική χαβανέζικη κιθάρα στη δυτική μουσική Swing, διαχωρίζοντας το όργανο σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από τη χαβανέζικη μουσική και κατευθύνοντάς το προς την Jazz και τα Blues.
Η Rickenbacker Spanish Guitar
Η Rickenbacker Spanish Guitar
Κατά τη διάρκεια του 1930, στην Rickenbacker Electro, κατασκευάζεται ένα όργανο νέου σχήματος, όμοιο με αυτό μιας συνηθισμένης σύγχρονης κιθάρας, αλλά μικρότερο, που υποκατέστησε το στρόγγυλο σχήμα των πρώτων lap steel. Το μοντέλο, που ονομάστηκε απλά Spanish Guitar, προστέθηκε στη σειρά, και για πολλούς, ήταν η πρώτη συμπαγής κιθάρα που παράχθηκε. Το σώμα του οργάνου ήταν από βακελίτη, καθώς το αλουμίνιο είχε πια εντελώς εγκαταλειφθεί. Η Spanish Guitar ήταν λίγο μεγαλύτερη από μια lap-steel, μερικώς κούφια για μείωση βάρους, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε μερικά σύγχρονα συμπαγούς σώματος μοντέλα. Έφερε μια μαγνητική κεφαλή horseshoe, και έναν κανονικά στρογγυλεμένο βραχίονα. Με την προσπάθεια για τη διατήρηση ενός λογικού βάρους, το σώμα ήταν πολύ μικρό, και καθώς το ίδιο υλικό κατασκευής χρησιμοποιούνταν και για τις μπάλες του bowling, οι μουσικοί δεν έπαιρναν την κιθάρα σοβαρά, καθώς έμοιαζε με παιχνίδι που ήταν ακατάλληλο για έναν επαγγελματία μουσικό. Παρ’ όλα αυτά, όμως, οι περισσότεροι εκτελεστές έβρισκαν τη νέα Rickenbacker αρκετά βαριά.


Η μαγνητική κεφαλή horseshoe
Η μαγνητική κεφαλή horseshoe
Η μαγνητική κεφαλή επίσης πωλούνταν σε διαφορετικές εκδόσεις, ως αντικείμενο ξεχωριστής αγοράς. Ένα λεπτότερο μοντέλο σχεδιάστηκε για την ενίσχυση της ακουστικής archtop κιθάρας, το οποίο ήταν εύκολα προσθαφαιρούμενο αν κάποιος το επιθυμούσε. Η επιτυχία οδήγησε στην απομίμηση, και η μαγνητική κεφαλή της Rickenbacker Electro  σύντομα αντιγράφθηκε από άλλους κατασκευαστές.  Πιστεύεται ότι μόνο η Epiphone πλήρωσε για τα πνευματικά δικαιώματα ευρεσιτεχνίας για να παραγάγει μια όμοια μονάδα, προτού σχεδιάσει το δικό της μοντέλο το 1937. 


O Charlie Christian με μια Gibson ES-250, η οποία  φέρει την κεφαλή που δανείστηκε το όνομά του
O Charlie Christian με μια Gibson ES-250, η οποία
φέρει την κεφαλή που δανείστηκε το όνομά του
Ένας από τους πρώτους υποστηρικτές της ηλεκτρικής Spanish κιθάρας ήταν ο κιθαρίστας της Jazz George Barnes, που χρησιμοποίησε αυτό το όργανο για να ηχογραφήσει δυο τραγούδια την 1 Μαρτίου του 1938 στο Σικάγο· τα "Sweetheart Land" και "It’s a Low-Down Dirty Shame". Ο Barnes χρησιμοποίησε μια κιθάρα η οποία είχε μια μαγνητική κεφαλή και έναν ενισχυτή κατασκευασμένα από τον αδερφό του. Υπάρχουν αρκετοί, ακόμα και στην βιβλιογραφία, όπου λανθασμένα αποδίδουν την πρώτη ηχογράφηση στον Eddie Durham, ο οποίος τελικά ηχογράφησε μόλις 15 μέρες αργότερα, με την μπάντα Kansas City Five, χρησιμοποιώντας μια κιθάρα Gibson ES-150. Επίσης, ο Durham γνώρισε το όργανο στο νεαρό τότε Charlie Christian, ο οποίος έκανε σκοπό της ζωής του να διαδώσει το όργανο στους κιθαρίστες εκείνης της εποχής.

Το απόρρητο όσον αφορά στα τεχνικά χαρακτηριστικά των μαγνητικών κεφαλών, έφτασε σε ένα βαθμό στον οποίο κάποιοι κατασκευαστές, συνήθιζαν να εμβαπτίζουν το πηνίο σε κερί ή μαύρο βερνίκι. Αυτό δε γινόταν για να εμποδίσουν την ανάδραση (feedback), η οποία ήταν ο λόγος που κερώνονταν αργότερα και μέχρι τις μέρες μας. Αυτό ήταν ακόμα ένα ανύπαρκτο πρόβλημα με τους χαμηλής ισχύος ενισχυτές της εποχής. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιήθηκε για να αποκρύψουν πληροφορίες από ανταγωνιστές όσον αφορά στο τι είδους σύρμα και πόσες περιελίξεις χρησιμοποιούνταν.

Ακόμα και μετά τις χρυσές εποχές της lap-steel κιθάρας, η «Horseshoe» μαγνητική κεφαλή συνέχισε να χρησιμοποιείται στις κιθάρες και τα μπάσα, μέχρι τη δεκαετία του ‘60, όταν η τιμή για το βολφράμιο, το υλικό που χρησιμοποιούνταν για τους μαγνήτες, έφτασε πολύ ψηλά, ώστε να μην μπορεί να παραχθεί ανταγωνιστικά. Το μαγνητικό πεδίο των μαγνητικών κεφαλών που περιέβαλε τις χορδές ήταν σχετικά αδύναμο, και με ένα φαρδύτερο μαγνητικό παράθυρο (το μαγνητικό παράθυρο θα αναλυθεί σε διαφορετικό άρθρο) σε σχέση με τις περισσότερες μονού πηνίου (single coil) κεφαλές. Αυτό παρήγαγε έναν καθαρό αλλά γεμάτο ήχο, ακόμα και στη συνήθη θέση, που ήταν κοντά στη γέφυρα του οργάνου. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που φέρει ακόμα υψηλή εκτίμηση από πολλούς οργανοπαίκτες.


Από τον κατάλογο της Vega
Από τον κατάλογο της Vega
Μερικές φορές τα αποτελέσματα ήταν ασυνήθιστα, όπως με ένα μοντέλο της Slingerland, το οποίο αντί για απλά πέδιλα πόλων όπως στον Rickenbacker, στη θέση τους είχε μαγνήτες στο πηνίο, και η μαγνητική παρεμβολή ανάμεσα σε αυτούς και τους μεγάλους μαγνήτες «horseshoe» δημιουργούσε έναν  ήχο «vibrato». Το 1939 η Vega παρήγαγε μια έκδοση με δύο εκτός φάσης πηνία, δημιουργώντας την πρώτη humbucking  μαγνητική κεφαλή, αν και με διαφορετική κατασκευή από αυτήν που χρησιμοποιήθηκε και καθιερώθηκε από την Gibson το 1957. Η lap-steel είχε γίνει πια «μοντέρνα», και οι πωλήσεις των οργάνων της Rickenbacker, National, Supro και Epiphone, επισκίασαν αυτές των resophonic κιθάρων. Κάπως έτσι, έγινε αδύνατο για την Gibson να αγνοήσει το ηλεκτρικό όργανο. Το 1932 ακόμα και η Dobro εισήγαγε μια ενισχυόμενη κιθάρα.

H Gibson βασίστηκε στην εμπειρία της ηλεκτροενίσχυσης που διέθετε μια εταιρεία από το Chicago, η Lyon & Healy, αναθέτοντας στον μηχανικό της John Kutalek την εργασία για τον σχεδιασμό μιας μαγνητικής κεφαλής, με τη βοήθεια του Alvino Rey, ενός διάσημου lap-steel κιθαρίστα. Μετά από αρκετούς μήνες έρευνας, ένα κατάλληλα εμπορεύσιμο σχέδιο δεν ήταν ακόμα διαθέσιμο, και η Gibson αποφάσισε να βρει μια λύση μόνη της. Ο υπάλληλος της Walter Fuller, ειδικός στα ηλεκτρονικά, ζητήθηκε για να λύσει το θέμα.

Το αποτέλεσμα ήταν μια μαγνητική κεφαλή δομημένη πολύ διαφορετικά από το σχέδιο του Beauchamp· Πειθαρχημένο σύμφωνα με την επιθυμία της Gibson για να αποφύγει την παραβίαση της πατέντας του Rickenbacker. Το μαγνητικό πεδίο της μαγνητικής κεφαλής δημιουργούνταν από δύο μαγνητικές μπάρες, με τους αντιτιθέμενους πόλους στις κοντύτερες πλευρές. Η νότια άγγιζε ένα πέδιλο πόλου με μορφή λεπίδας, γύρω από το οποίο ήταν περιελιγμένο το πηνίο, και ως εκ τούτου μετέφερε το μαγνητικό πεδίο προς τις χορδές. Μαγνήτες ατσαλιού και νικελίου χρησιμοποιούνταν επίσης μέχρι το 1937.


Η μαγνητική κεφαλή Charlie Christian
Η μαγνητική κεφαλή Charlie Christian
Ολοκληρώθηκε το 1935. Αυτή η κεφαλή χρησιμοποιούνταν στην αρχή στις αλουμινένιου σώματος lap steel κιθάρες της Gibson, και μόλις το 1936 χρησιμοποιήθηκε σε μια archtop κιθάρα. Η έκδοση της archtop κιθάρας ήταν λίγο διαφορετική, με ένα πέδιλο πόλου σε μορφή λεπίδας αλλά χωρίς εγκοπές, και διέθετε τρεις βίδες με ελατήριο, ώστε να είναι δυνατή η ρύθμιση του ύψους της κεφαλής, και για να πλαγιάζει τους μαγνήτες κάτω από το καπάκι για μικρές τονικές αλλαγές. Οι μαγνήτες ήταν ελαφρώς μικρότεροι από αυτούς που χρησιμοποιούνταν στις lap steel κιθάρες.



Οι κιθάρες ES 150 και ES 250 της Gibson,  από τον κατάλογό της του 1939
Οι κιθάρες ES 150 και ES 250 της Gibson,
από τον κατάλογό της του 1939
Το 1940, παρουσιάστηκε η κιθάρα ES-250, ως η κορυφαία της σειράς της Gibson. Η κεφαλή αυτής της νέας έκδοσης, είχε έξι μεμονωμένες λεπίδες για πέδιλα πόλων, αντικαθιστώντας το ένα μακρύ. Ο κιθαρίστας Charlie Christian είχε έναν πολύ σημαντικό ρόλο και συνέβαλε ενεργά στη δημοτικότητα του νέου οργάνου, και οι μαγνητικές κεφαλές των κιθαρών ES-150 και ES-250 συνδέθηκαν με το όνομά του τόσο ισχυρά, που είναι ακόμα γνωστοί ως τα μοντέλα «Charlie Christian». Η καθαρή και διαυγής τονική ποιότητα αυτών των κεφαλών ήταν τόσο δημοφιλής, ειδικά από τους jazz εκτελεστές, που η Gibson ακόμα και το ΄60, πρόσφερε κατόπιν ειδικής παραγγελίας, μια έκδοση του αρχικού μοντέλου. Αν και αναμφίβολα, αυτή η μαγνητική κεφαλή σχεδιάστηκε από τον Walter Fuller, η πατέντα υπογράφθηκε από τον Guy Hart. Ο Hart, που ήταν ο γενικός διευθυντής της εταιρείας εκείνον τον καιρό, καθιέρωσε την Gibson ως το μοναδικό ιδιοκτήτη αυτού του σχεδιασμού, όπως ήταν η κοινή πρακτική εκείνα τα χρόνια.

Αυτό είναι το τέλος του πρώτου μέρους. Η ιστορία θα συνεχιστεί από αυτήν εδώ τη στήλη στο άμεσο μέλλον. Μη χαθούμε...







11 July 2016

[News] New Long Fest 2016

No comments :
Το New Long Fest, το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο ίσως open-air festival της εγχώριας underground rock και metal ελληνικής σκηνής είναι για 12η συνεχόμενη χρονιά κοντά σας, με ένα δυναμικό -όπως πάντα- line-up, αποτελούμενο από κάποια από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα του χώρου, στις 15, 16 & 17 Ιουλίου, στο Πολιτιστικό & Αθλητικό Πάρκο Νέας Μάκρης.

Για πρώτη φορά με διάρκεια μιας ημέρας παραπάνω απ’ ότι συνηθίζεται 26 εξαιρετικές μπάντες σε μία σκηνή, άφθονη κρύα βαρελίσια μπύρα, άπειρα σουβλάκια, τόνοι merchandise, camping, φιλική διάθεση και ομαδικό πνεύμα, θα συνθέσουν για άλλη μια χρονιά το μεγαλύτερο underground τριήμερο του καλοκαιριού. Πιο αναλυτικά, οι πόρτες θα ανοίξουν στις 17:00 και τις τρεις ημέρες του New Long Fest 2016 και η είσοδος ανά ημέρα θα είναι μόνο 4€, ενώ η σειρά εμφάνισης των συγκροτημάτων για την κάθε μέρα θα έχει ως εξής.. 


-15.07.16-
Yellow Devil Sauce (acoustic performance)
Mass Infection
Karma Violens
Womb Of Maggots
Foray Between Ocean
Obzerv
Embrace The Paradox
In Search of Atlantis
Chronoboros

– 16.07.16 –
Poem (acoustic performance)
Universe217
Cyanna Mercury
we.own.the.sky
Still Falling
Free Fall Band
Omega Monolith
Madleaf
Hearth

– 17.07.16 –
Despite Everything
Wish Upon A Star
Maplerun
Sun, Rain in Life
The Locals
Insect Radio
10 Code
Breath After Coma

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε και στο event page της διοργάνωσης 
στο facebook: New Long Fest 2016


09 July 2016

[News] Pre/Post Festival (Πρέβεζα 6/8)

No comments :
Pre/Post Fest 2016
Σάββατο 06 Αυγούστου
Κάστρο Παντοκράτορα
ΠΡΕΒΕΖΑ

To Pre/Post Festival συμπληρώνει φέτος τα έξι του χρόνια. Μεγάλωσε, εξελίχθηκε και φιλοξενεί φέτος μερικά από τα κορυφαία ονόματα της ελληνικής underground σκηνής. Οι 1000Mods, οι The Big Nose Attack, οι Johnny Carobanaras και οι 2 Headed Dogs κάνουν στάση στην Πρέβεζα το Σάββατο 06 Αυγούστου και εγγυώνται για μια ξεχωριστή βραδιά.

1000Mods
Τα παιδιά από το Χιλιομόδι Κορίνθου.... Δε χρειάζονται συστάσεις για ένα από τα πιο δραστήρια και αναγνωρίσιμα ελληνικά heavy rock σχήματα. Έχοντας 2 ολοκληρωμένα άλμπουμ και κάμποσα EP στο ενεργητικό τους είναι ήδη πολύ κοντά στην ηχογράφηση του τρίτου τους άλμπουμ (πιθανώς μέσα στο Φθινόπωρο). Έχουν κάνει εκατοντάδες εμφανίσεις εντός κι εκτός συνόρων, αρκετές ευρωπαϊκές περιοδείες κι εμφανίσεις σε μεγάλα festival της Ευρώπης και της Ελλάδας και έχοουν μοιραστεί την σκηνή με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου. Γνωστοί για τις εκρηκτικές και απολαυστικές ζωντανές εμφανίσεις τους οι 1000Mods έρχονται στις 6 Αυγούστου στην Πρέβεζα να μοιράσουν απλόχερα λίγο από το Chiliomodian Space Fuzz ;-) ...και για όποιον δεν τους έχει δει ζωντανά πρόκειται για μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να το κάνει και δε θα χάσει...


The Big Nose Attack
Το αθηναϊκό blues-rock ντουέτο με τις "μεγάλες μύτες" που ακούει στο όνομα The Big Nose Attack έχει ήδη προγραμματίσει την επόμενη του επίθεση, στο κάστρο του Παντοκράτορα. Τα αδέρφια Boogieman (κιθάρα, φωνή) και Little Tonnie (τύμπανα) δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται στην περιοχή, επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος για μια ακόμα εμφάνιση και για να παίξουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο αυτό που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν αστιευόμενοι ως "Pizzadelic Blues/Rock". Μπόλικη δόση blues, fuzz, garage και καλοκαιρινής διάθεσης.

Johnny Carbonaras
Χρόνια στο κουρμπέτι! Οι Johnny Carbonaras από τη Θεσσαλονίκη μιλάνε ρωσικά, ιταλικά, ισπανικά, αγγλικά και... greeklish (;) αλλά μέχρι στιγμής δεν τραγουδούν. Τρώνε πράσινα μακαρόνια, φοράνε φόρμες εργασίας, surfάρουν ορχηστρικά και εμφανίζονται στην Πρέβεζα στα πλαίσια του φετινού Pre/Post. Για όσους ξέρουν τους "Καρμπονάρες" και τους έχουν δει ζωντανά στο παρελθόν θα ξέρουν για τι "σκουπίδια" μιλάμε...

2 Headed Dogs
Τα καμάρια της περιοχής, τα 'δικέφαλα σκυλιά' από το Καναλλάκι, μόλις το Φεβρουάριο κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δισκογραφική τους δουλειά η οποία κρίνεται ως παραπάνω από αξιόλογη. Το συγκρότημα αν κι έχει κρατήσει χαμηλό προφίλ σίγουρα διακρίνεται για τις πολύ καλές ζωντανές εμφανίσεις, με κατασταλαγμένο ήχο και garage αισθητική, heavy rock ξεσπασματα αλλά και ψυχεδελικά περάσματα, για δεύτερη συνεχή χρονιά θα εμφανιστούν στο Pre/Post Fest. Κρατήστε το όνομα: "2 Headed Dogs", απολαύστε την εμφάνιση, και να είστε συντονισμένοι για νεότερα από την πλευρά του συγκροτήματος, πολύ σύντομα!


Ο τόπος του φεστιβάλ:
Το Κάστρο του Παντοκράτορα είναι ένας μαγευτικός χώρος δίπλα στην θάλασσα και βρίσκεται μόλις 2χλμ από το κέντρο της πόλης. Μπορεί να φιλοξενήσει άνετα περίπου 800 άτομα.


Εισιτήρια:
προπώληση 'early-bird' στην τιμή των 8 ευρώ σε περιορισμένο αριθμό και μέχρι τις 20 Ιουλίου στα καταστήματα:
DB Music Store, Πρέβεζα
Παπαγεωργίου Φωτοτυπίες - Φωτοαντίγραφα, Πρέβεζα
ΑΠΟΘΗΚΗ, Πρεβεζα

Η προπώληση θα συνεχιστεί μέχρι τις 5 Αυγούστου στην τιμή των 10 ευρώ σε Πρέβεζα, Άρτα, Γιάννενα, Λευκάδα (τα σημεία προπώλησης θα ανακοινωθούν σύντομα)
Τα εισιτήρια στην είσοδο θα κοστίζουν 12 ευρώ

Επικοινωνία:
- www.facebook.com/prepostfestival
- www.prepostfest.blogspot.gr
- dbsoundsgr@gmail.com
τηλέφωνο: +30 6931233377








 


01 July 2016

[mixtape] Sundays Rooster

No comments :
"Έχω ένα χανγκόβερ για κάθε σου ξύδι" όπως είπε ένας σοφός κάπου, κάποτε!

Το Sundays Rooster Vol. II είναι γεγονός! Με καμία συνέπεια για 'ένα μιξ το μήνα' όπως είχε τάξει... αλλά είναι εδώ για να σου ανοίξει τα μάτια Κυριακή "πρωί".
Απολαμβάνεις κάθε Κυριακή 12:00 με 14:00 στο Downtuned Radio

κατεβάζεις εδώ 

Vol. II

1. Third Site - Landing
2. Throw Down Bones - Exposures
3. Tides From Nebula - Traversing
4. The Cosmic Dead - Human Sausage
5. Iguana Death Cult - Sirens
6. Melvins - I want to Tell You 
7. Brutus - Blind Village
8. Kvelertak - 1985
9. Gozu - Bubble Time
10. Earth Ship - Red Leaves
11. Ufomammut - Temple
12. Switchblade - Third Burden
13. Electric Wizard - Sadiowitch
14. Messa - Babalon
15. Bus - Forever Grey
16. Beastwars - Ruins
17. Honey - Taking a Ride
18. S:T Erik - Goddess
19. Elephant Tree - Wither
20. Fu Manchu - The Action Is Go
21. Kyuss - Writhe
22. Hotel Wrecking City Traders - Dusted Pines
23. Cough - Still They Pray 


mixtape by: the urban coyote

21 June 2016

[News] Αποχαιρετούν οι Deep Rain Stimulation

No comments :
Τίτλοι τέλους για τους Deep Rain Stimulation.
Τους πήρε η κακούργα η ξενιτιά... κι έτσι την Πέμπτη 23 Ιουνίου στο 'Silver Dollar', στη Θεσσαλονίκη θα κάνουν την τελευταία τους ζωντανή εμφάνιση.
Είσοδος: ΔΩΡΕΑΝ
Ώρα έναρξης: 9:30
"Οι δαμαστές της μιζέριας, οι άρχοντες της αβύσσου, οι τέσσεροι σκληροί καργιόληδες θα βρεθούν για τελευταία φορά επί σκηνής και μετά από αυτή τη συνάντηση τα καυτά ροκερόλ τους θα σωπάσουν για πάντα. Αν θέλεις κι εσύ να βιώσεις για τελευταία φορά τους νευρώνες της ηδονής να ταλαντεύονται στο θορυβώδη ρυθμό των Deep Rain Stimulation, χάρισε στον ευατό σου αυτήν τη μοναδική εμπειρία.
Γιατί αυτό το live θα τα έχει όλα:
Παλιές και νέες επιτυχίες του συγκροτήματος, σπέσιαλ γκεστς, τζαμαρίσματα, φτερωτά σόλοζ, γαργαλιστά γκρούβζ, τα βίντεοζ θεσμός, μπλού, δίσκοι, φρουτοσαλάτα και λαχειοφόρο αγορά. Και για πρώτη και τελευταία φορά οι 'DRS' θα καταθέσουν φόρο τιμής στις δύο μεγάλες μουσικές τους επιρροές.

Μαζί με τους άρχοντες του σκότους, οι Jumberingas και οι "πειραματιστές" Eva Faust!

Jumberingas:
Οι τζουμπερίνγκες είναι τηγανιτά λίπη από χοιρινό, εκλεκτός μεζές στη μακεδονία, που όλοι οι μερακλήδες τον αγαπάνε. Είναι φτιαγμένες να ανταποκρίνονται στο ερωτικό κάλεσμα του αυθεντικού παγωμένου τσίπουρου, αυστηρά χωρίς γλυκάνισο, που ουδεμία σχέση έχει με το ούζο και τα συναφή.
Αυτή τη γλυκιά απόλαυση θέλησε να μεταφέρει από τον ουρανίσκο στη μουσική το ομώνυμο trio, μέσω του πειραματικού flamenco - rock 'n' roll ρυθμού της κιθάρας :
Μπάμπης (κιθάρα)
Μαργαρίτα (κιθάρα – φωνή)
Χριστόφορος (βιολί)
Αριστοτέλης (μπάσο - φωνή)
Διασκευάζουν αγαπημένα τους κομμάτια, ενώ τον τελευταίο καιρό ετοιμάζουν και τα δικά τους.


Τη βραδιά θα ανοίξει και θα κλείσει η Σοφία Βασιλειάδου με τις καυτές μουσικές επιλογές της.