25 July 2016

[News] 7o "River of Souls" (Αχέροντας)

No comments :
Την Παρασκευή στις 5 Αυγούστου αν βρίσκεσαι στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου και σου θα σου άρεσε μια βόλτα προς τις πηγές του Αχέροντα συνδυασμένη με μια βραδιά με καλή rock μουσική τότε εδώ είσαι.
Το 7ο φεστιβάλ "River of Souls" είναι γεγονός
Δίπλα στην όχθη του ποταμού Αχέροντα και με τη μέριμνα του "Πολιτιστικού Συλλόγου Βουβοποτάμου" οργανώνεται και φέτος το μουσικό αυτό φεστιβάλ με ονόματα από την εγχώρια rock σκηνή.
Έτσι έχουμε:
Beggars (Heavy rock, blues rock) / Αθήνα
Wish Upon A Star (punk rock) / Αθήνα
Bad movies (punk rock) / Θεσσαλονίκη
2 Headed Dogs (garage, heavy rock, psych) / Καναλλάκι Πρέβεζας

Η είσοδος είναι ελεύθερη και το νταβαντούρι αναμένεται να ξεκινήσει κατα τις 9:00 το βράδυ. Να είστε εκεί από νωρίς καθώς επιβάλλεται μια βόλτα στις πηγές του Αχέροντα και μια επιδρομή στα ντόπια οβελιστήρια ;-) 
Για εσάς που δεν έχετε ξαναπάει προς αυτά τα μέρη ορίστε και το στίγμα στο χάρτη.

Ρίξτε και μια ματιά στο trailer:



22 July 2016

[Interview] Down with Hypnotic Nausea

No comments :
Οι Hypnotic Nausea είναι μία, κατά βάση, post rock μπάντα αλλά έχει καταφέρει να ενσωματώσει στον ήχο της πάρα πολλά στοιχεία από το metal, stoner, ambient και ηλεκτρονική, έχοντας σαν στόχο να δημιουργήσει ένα ενιαίο πακέτο οπτικοακουστικού θεάματος.. Διαβάστε τι μας είπαν στο νέο "Down with.." που ακολουθεί..


Καλώς ήλθατε στο DT. Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημα σας, πότε και που ξεκινήσατε; Πως βρεθήκατε μεταξύ σας;
Καταρχήν σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση σας για αυτή την συνέντευξη. Είμαστε μια παρέα που ξεκίνησε να συζητά την δημιουργία μιας κολεκτίβας ανθρώπων στα μέσα του 2013 στο Αγρίνιο, με σκοπό τον συνδυασμό μουσικής και εικόνας. Όλοι μας προερχόμασταν από διαφορετικά συγκροτήματα και μουσικά είδη οπότε αυτό που μας κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν το ‘’πάντρεμα’’ όλων αυτών των στοιχείων. Και χρησιμοποιούμε την λέξη κολεκτίβα και όχι συγκρότημα διότι στο γενικότερο πλαίσιο της φιλοσοφίας του DIY που μας χαρακτηρίζει υπάρχουν μέλη μας που δεν εμφανίζονται on stage αλλά δουλεύουν έτσι ώστε ό,τι κυκλοφορεί κάτω από το όνομά μας να έχει τον δικό μας δημιουργικό έλεγχο, από τα artwork, τον ήχο μας, μέχρι και τα videoclips ή τα video που συνήθως προβάλλονται στις ζωντανές εμφανίσεις μας.

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές;
Πολλές και διαφορετικές. Αγαπάμε μουσικές από το κλασσικό ροκ, από το kraut, την ηλεκτρονική μουσική, πολλές κινηματογραφικές μουσικές. Γενικά είμαστε ανοιχτοί ως ακροατές.

Για τι θέματα μιλάτε στους στίχους σας; Τι σας κεντρίζει πιο πολύ το ενδιαφέρον;
Κατά βάση κοινωνικά και ουμανιστικά θέματα. Μας εξιτάρει η μελέτη του ανθρώπου και της συμπεριφοράς του μέσα στα πλαίσια συγκεκριμένων κοινωνικών συνθηκών. Όσο για το θέμα των στίχων, πολλές φορές επιλέγουμε να μιλήσουμε μέσα από samples που χρησιμοποιούμε.

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας;
Σαφέστατα και μας ενδιαφέρει αλλά όχι με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Δεν θα μας δεις να ξεσηκώνουμε τον κόσμο για χειροκροτήματα ή με ευχαριστίες μας να διακόπτουμε την ροή της μουσικής. Μας ενδιαφέρει το ‘’ταξίδι’’ που θα κάνει ο καθένας με την μουσική μας ανενόχλητος από τέτοιους παράγοντες. Μας ενδιαφέρει πολύ αυτό που λέμε παράσταση…

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής"; Στην οποία θέλετε να συμμετέχετε & να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο;
Τα τελευταία χρόνια η ελληνική σκηνή παράγει μονίμως διαμάντια! Πέρα από μπάντες που μας συνδέει προσωπική φιλία θεωρούμε τον εαυτό μας φίλους με όλα τα παιδιά που τρέχουν μια μπάντα, ανεξαρτήτως είδους, που η ζωή τους είναι αρκετά όμοια με την δική μας. Η ελληνική σκηνή μας δίνει κουράγιο και δύναμη σε ό,τι δυσκολία προκύπτει για να συνεχίσουμε νιώθοντας μέρος μιας μεγάλης οικογένειας που κοινό σημείο έχει σίγουρα την δημιουργία και την έκφραση.

Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια;
Δυνατότερο και με πιο διευρυμένους μουσικούς ορίζοντες, με μερικούς ωραίους concept δίσκους επιπλέον, το ίδιο αγαπημένο και ενωμένο με τώρα και με συνέπεια και αγάπη σε αυτό που παράγει. 

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας & γιατί;
Νομίζουμε πως θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μας έπαιζε στον καινούριο δίσκο μας, στα πιο σαουντρακικά μέρη, ronroco ο Gustavo Santaolalla. Μας αρέσει πολύ η δουλειά του και θεωρούμε ότι έχουμε κοινή κινηματογραφική αισθητική γύρω από τη μουσική. Για τον ίδιο λόγο θα αναφέραμε και τον Glover Gill.

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον;
Να ολοκληρώσουμε τις εμφανίσεις μας που έχουν ανακοινωθεί από την προσωπική μας σελίδα στο facebook και μετά να συνεχίσουμε την διαδικασία παραγωγής του δεύτερού μας album.

Καλή επιτυχία σε ότι & αν κάνετε ο επίλογος δικός σας.
Σας ευχαριστούμε για την στήριξή σας όχι μόνο σε εμάς αλλά και σε όλη την ελληνική underground σκηνή. Καλή δύναμη και κουράγιο σε ότι κάνετε!



by Kavaldi 

13 July 2016

[Wood & Voltage] Από τις ηχητικές στις ηλεκτρικές ταλαντώσεις (Μερος-1ο)

No comments :
"Κουμπώνεις βύσμα, χαμηλώνεις σε Drop-D, Big Muff ενεργό, και εκατοντάδες κεφάλια πάλλονται στις ταλαντώσεις από τα 12άρια Celestion του Mesa Boogie σου. Πως έφτασες όμως ως εδώ; 'Η μάλλον ποιος σε έφτασε ως εδώ; 'Εχεις ακουστά για την φαμίλια του Σταθόπουλου; Θα γνωρίζαμε τα μπάσα Rickenbacker  εάν δεν υπήρχε ο Beauchamp; Τι πραγματικά ήταν ο Lester Polfus; Που κολλάει ο Tesla και ο Faraday με τον Leo Fender, που δεν ήξερε ούτε καν να κουρδίζει;  Και πέρα από τις ιστορίες. Τώρα. Λάμπα ή Τρανζίστορ; Rosewood η Έβενος; Μονοπήνιος ή humbucker μαγνήτης; Ακρυλικό βερνίκι, Νίτρου ή Λάδι; Με κάτι τέτοια θα φλυαρούμε σε αυτή τη στήλη. Ό,τι  νομίζω ότι ξέρω, θα το πετάω εδώ, στο Downtuned Magazine. Όχι εν είδει αυθεντίας, εν είδει υποστήριξης της αυτομόρφωσης και της DIY σκηνής. Και εν τέλει, πίσω από κάθε riff κρύβεται μια τεχνογνωσία και μια ιστορία πολλών αιώνων, και μας αξίζει λίγη περισσότερη ανατριχίλα σε κάθε live."
Ένας αιώνας ιστορίας σε ένα πάγκο.  Η Les Paul του Billy (Jaw Bones), μαζί με την πλάτη μιας  ρεμπετοκιθάρας κατασκευής Σταθόπουλου, γύρω στο 1905.
Ένας αιώνας ιστορίας σε ένα πάγκο.
Η Les Paul του Billy (Jaw Bones), μαζί με την πλάτη μιας
ρεμπετοκιθάρας κατασκευής Σταθόπουλου, γύρω στο 1905.

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα, βάλε στα όργανα φωτιά... (Μέρος 1ο)


Σε αυτό το πρώτο άρθρο λοιπόν, θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω την ιστορική πορεία του ηλεκτρικού ρεύματος με τα έγχορδα όργανα. Θα έλεγα της κιθάρας, αλλά θα ήταν αδικία για τους φίλους μας μπασίστες και λοιπούς έγχορδους, καθώς όλα στις ίδιες αρχές βασίζονται.
Το προξενιό του ηλεκτρισμού με τα έγχορδα όργανα είχε αρχίσει να γίνεται πριν τα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά για τα πρώτα πειράματα υπάρχει αρκετή σύγχιση. Ευτυχώς στις μέρες μας, με την διευκόλυνση της επικοινωνίας και την πρόοδο της τεχνολογίας, πολλά γεγονότα αυτής της αρχαιολογίας αρχίζουν τεκμηριώνονται και βρίσκουν μια λογική χρονολογική συσχέτιση και σειρά. Από το 1910 λοιπόν, φαίνεται ότι κάποιοι μερακλήδες αρχίζουν και πειραματίζονται με τοποθετήσεις πομπών τηλεφώνου μέσα σε έγχορδα όργανα, κυρίως στα μπάντζο και τα βιολιά. Το 1920, ερασιτέχνες μουσικοί αρχίζουν να τοποθετούν μικρόφωνα άνθρακος στις γέφυρες των οργάνων, όμως εξαιτίας του σημείου της τοποθέτησης, το σήμα που λάμβαναν ήταν αρκετά ασθενές.

Την ίδια περίοδο αναπτύσσεται και διαδίδεται μια νέα τεχνολογία, το ραδιόφωνο, και μερικά χρόνια αργότερα, το 1924, τα κωνικά ηχεία τελειοποιούνται όσο αφορά το εύρος των ακουστικών συχνοτήτων, και το 1927 ο Harold Stephen Black βελτιώνει τους λαμπάτους ενισχυτές επινοώντας το NFB (Negative Feedback). Εξαιτίας του πλήθους των ανθρώπων που πειραματίζονταν με την ηλεκτροενίσχυση των εγχόρδων μουσικών οργάνων, από το 1920 έως και τις αρχές του 1930, έχουμε αρκετούς να ισχυρίζονται ότι δημιούργησαν την πρώτη ηλεκτρική κιθάρα. Ο Lester Polfuss, ο αγαπημένος μας Les Paul, θεωρείται ότι ήταν ο πρώτος που ενίσχυσε τον ήχο μιας κιθάρας, χρησιμοποιώντας μια κεφαλή φωνογράφου. 

Ο Lloyd A. Loar, με τη βοήθεια του Lewis Williams, γενικού διευθυντή εκείνης της εποχής στην εταιρεία Gibson, και πρωτοπόρου στον τομέα της αναπαραγωγής του ήχου και του σχεδιασμού ηχείων, διεξήγαγε μια συστηματική εργαστηριακή έρευνα ώστε να παραχθεί ένα προϊόν, με σκοπό να διοχετευθεί στην αγορά, στοχεύοντας τους επαγγελματίες μουσικούς. Ο Loar, ο σχεδιαστής της σειράς μουσικών οργάνων F της Gibson, συμπεριλαμβανομένης και της εξαιρετικής κιθάρας L-5 και του εξίσου εκτιμώμενου μαντολίνου F-5, ήταν ένας σταθερός οπαδός της δυνατότητας αλλά και της αναγκαιότητας για την παραγωγή ηλεκτροενισχυμένων οργάνων, και οι εργασίες του δεσμεύτηκαν σε αυτόν τον οραματισμό.
Ο Lloyd Loar
Ο Lloyd Loar
Δυστυχώς όμως, βρίσκεται σε μια περίοδο όπου δεν υπήρχε ζήτηση για τέτοια όργανα, έτσι η Gibson αποφάσισε να σταματήσει τα πειράματα. Κατά συνέπεια ο Williams το 1923 και ο Loar το 1924, παραιτήθηκαν από την Gibson, και αρκετά αργότερα, το 1933, ίδρυσαν την Vivitone Company, που παρήγαγε κυρίως ηλεκτρικά όργανα.

Για να κατανοηθεί η δυσκολία της διάδοσης των ηλεκτρικών οργάνων την περίοδο του 1930, ας αναλογιστούμε ότι μια απλή ιδέα για την εποχή μας, ότι ένα ηχητικό ντοκουμέντο μπορεί να καταγραφεί και να αποθηκευτεί, ήταν ένα πρόσφατο επίτευγμα για την εποχή εκείνη και η διάχυση του ήχου με ηλεκτρικά μέσα ήταν ακόμα στα σπάργανα.  Ήταν μόλις το 1887, όταν ο Thomas Edison παρουσίασε την πρώτη μηχανή στην οποία ένας ήχος μπορούσε να καταγραφεί σε ένα μέσο και να αναπαραχθεί ξανά, του φωνογράφου. Η πρώτη έκδοση δούλευε με καταγραφικούς κυλίνδρους με δύο ή τρία λεπτά χωρητικότητα, αλλά δεν υπήρχαν συστήματα ηχητικής διάχυσης και ο μόνος τρόπος για να ακουστεί ήταν μέσω ενός κέρατος αναπαραγωγής.

Η σύνδεση του ηλεκτρισμού με τα μουσικά όργανα, από κάθε σκοπιά, φαινόταν ακόμη ως επιστημονική φαντασία. Το σύστημα ηλεκτροενίσχυσης των  Loar και William, το επονομαζόμενο Gibson Prototype, είναι ένα εξάρτημα από φύλλα χαλκού, στην διάσταση ενός νομίσματος και προστατευμένο από ένα κέλυφος φτιαγμένο από βακελίτη. Τα δύο λεπτά φύλλα, αντίκρυ το ένα από το άλλο, πάλλονται, κι έτσι επειδή αυξομειώνεται η απόσταση μεταξύ τους συνεχώς, προκαλείται μια μεταβολή στην ηλεκτρική χωρητικότητά τους. Η διεργασία αυτή προκαλεί μια εναλλασσόμενη τάση, η διαμόρφωση της οποίας σχετίζεται με τα ηχητικά κύματα που λαμβάνει το σύστημα. Στη συνέχεια, αυτό το ηλεκτρικό σήμα στέλνεται σε έναν ενισχυτή, και μέσω ενός μεγαφώνου τα ηχητικά κύματα αναπαράγονται αυξάνοντας την ηχητική τους στάθμη. Ηλεκτρόδια ελέγχουν το ρεύμα που παράγεται, διότι είναι απαραίτητο τα φύλλα να είναι μονίμως ηλεκτρικά φορτισμένα ώστε να έχουν μια μόνιμα διατηρούμενη τάση.

Μοιάζει πολύ με τα σύγχρονα μικρόφωνα επαφής (contact mics), όπως αυτά που κατασκευάζονται από τις εταιρείες Barcus-Berry και DiMarzio. Και στο  σύστημα Gibson prototype αλλά και στα σημερινά μικρόφωνα επαφής, η κεφαλή εφαρμόζεται στο καπάκι του οργάνου. Όμως, αντί να είναι στην εξωτερική επιφάνεια, όπως γίνεται με τα μοντέρνα μικρόφωνα επαφής, ήταν κολλημένη εσωτερικά, με τη φωλιά εξόδου (output) στο πίσω μέρος του οργάνου, όπου ήταν ένας συνδυασμός της υποδοχής του βύσματος και του κουμπιού για τη συγκράτηση της ζώνης (strap-holder). Η κεφαλή ωστόσο, ήταν υπερβολικά ευαίσθητη στην υγρασία και είχει πολύ υψηλή εμπέδηση, αναγκάζοντας έτσι τη χρήση πολύ κοντών καλωδίων με σκοπό την αποφυγή εκφυλισμού του σήματος. Αυτό δείχνει να εξηγεί, τουλάχιστον εν μέρει, την αποτυχία του Loar. Ο οραματισμός ήταν σωστός, αλλά η διαθέσιμη τεχνολογία δεν μπορούσε ακόμα να εξυπηρετήσει τους στόχους του..

Ο Adolph Rickenbacher, το 1925 ίδρυσε την Rickenbacker Manufacturing Company, και κατασκεύασε τα μεταλλικά σώματα των κιθαρών National το 1927. Με τους αδερφούς Dopyera,  ιδρυτές της εταιρείας Dobro Co. όπου κατασκεύαζαν τις μεταλλικές κιθάρες Resonator, θα συνεργαστεί ο George Beuchamp, ένας άψογος κιθαρίστας, ειδικά του χαβανέζικου στυλ. Το κύριο ενδιαφέρον του George ήταν τα πειράματα για την ηλεκτροενίσχυση της κιθάρας.  Οι αδερφοί Dopyera όμως δεν ένιωθαν και πολύ τις απόψεις του, και το 1930 θα μείνει εκτός της εταιρείας. Το 1929, η Stromberg-Voisinet, πρόσφερε ενισχυτές και αρκετά όργανα ενισχυόμενα από μια κεφαλή που λάμβανε άμεσα τις δονήσεις από το καπάκι. Αυτά τα συστήματα ήταν λιγότερο αποδοτικά από το μοντέλο του Rickenbacker που θα δούμε αμέσως παρακάτω, το οποίο ακουγόταν σίγουρα λιγότερο ακουστικά, αλλά πιο δυνατά και αποδοτικά. 
Τα μέρη μιας σύγχρονης  κεφαλής humbucker
Τα μέρη μιας σύγχρονης
κεφαλής humbucker
Το 1931 λοιπόν, ο κύριος Adolph Rickenbacker  επέτρεψε στον Beauchamp να διεξάγει πειράματα στο εργαστήριό του, με τον Paul Barth, για την ανάπτυξη μιας μαγνητικής κεφαλής κατάλληλης για την ενίσχυση της κιθάρας. (Με τον όρο μαγνητική κεφαλή στο εξής θα νοείται η συσκευή που βρίσκεται στα ηλεκτρικά όργανα γνωστή με το όνομα μαγνήτης, καθώς θεωρείται ποιο δόκιμος όρος σύμφωνα με τον μουσικολόγο Ulrich Michels, αλλά και για να γίνεται διαχωρισμός από τον μαγνήτη σαν υλικό με μαγνητικές ιδιότητες) Μαζί ίδρυσαν την Ro-Pat-In Corporation, που αργότερα μετονομάστηκε σε Rickenbacker Electro, κι έπειτα από μια μακρά έρευνα, μια παντελώς νέα μαγνητική κεφαλή δημιουργήθηκε.
 
Στην έκδοση του Rickenbacker, το πηνίο είναι κάτω από τις χορδές, ενώ δύο μαγνήτες, με  μια μέτρια ελκτική δύναμη, εκτείνονται πάνω από αυτές σε ένα σχηματισμό όμοιο με πέταλο· εξ’ αυτού και το παρωνύμιο «horseshoe» που δόθηκε σε αυτόν. Έξι κυλινδρικά πέδιλα πόλων (polepieces) μέσα  στο πηνίο καθοδηγούν τη μαγνητική ροή προς τις χορδές. Λιγότερο ευπαθή από τα πυκνωτικά μοντέλα, η μαγνητική κεφαλή βάζει την Rickenbacker στο σωστό δρόμο. Η αρχή λειτουργίας σε αυτό το μοντέλο, είναι η ίδια με αυτήν που βασίζονται ακόμα και σήμερα οι μαγνητικές κεφαλές, κάτι που καθιστά τη συσκευή του Rickenbacker ως την πρώτη σύγχρονη μαγνητική κεφαλή.
Από τον κατάλογο της Rickenacker του 1931
Από τον κατάλογο της Rickenacker του 1931
Η  πρότυπη δοκιμαστική κιθάρα στην οποία εφαρμόστηκε η μαγνητική κεφαλή, ήταν μια lap steel, φτιαγμένη από ξύλο, αλλά τα μοντέλα της παραγωγής ήταν εξ’ ολοκλήρου φτιαγμένα από αλουμίνιο, και είχαν ένα κούφιο βραχίονα, που αργότερα γεμίστηκε με εφημερίδες για να βελτιωθεί ο ήχος. Το αλουμίνιο αποδείχτηκε πολύ ευαίσθητο στις αλλαγές της θερμοκρασίας και αντικαταστάθηκε από το βακελίτη, ενώ, για ακόμα μια φορά, μερικά όργανα κατασκευάστηκαν από ξύλο. Κυκλοφόρησε το 1931, με τον κωδικό Α-22, φέροντας το παρωνύμιο από την πρωτότυπη, "Frying pan", δηλαδή τηγάνι, εξαιτίας του σχήματός της. Δεν ήταν μια άμεση επιτυχία, αλλά μετά από δυο χρόνια οι πωλήσεις αυξήθηκαν. Ο Beauchamp έκανε αίτηση για την πατέντα το 1932, αλλά αυτή αποκτήθηκε μόλις το 1937, γεγονός που ευνόησε τον πολλαπλασιασμό των κλεψίτυπων αντιγραφών, και δικηγόροι επιστρατεύτηκαν ώστε να προστατεύσουν το προϊόν από απομιμήσεις.

Rickenbacker A-22 "Frypan"
Ο Rickenbacker κατασκεύασε και τους ενισχυτές για την κιθάρα, οι οποίοι ήταν πολύ όμοιοι σχεδιαστικά με τα ραδιόφωνα της εποχής. Κάποια βιομηχανία γύρω από τους ενισχυτές, δεν είχε ακόμα αναπτυχθεί, κι όλοι οι κατασκευαστές παρήγαγαν όργανα με ενισχυτές που φτιάχνονταν κατά αποκλειστικότητα για τα όργανά τους. Στην Epiphone για παράδειγμα, φτιάχνονταν από τον Nat Daniel, που αργότερα έγινε διάσημος με τη δική του εταιρεία, την Danelectro. Επιπλέον, επηρεάστηκε από την ανάπτυξη στον ηχητικό εξοπλισμό που χρησιμοποιούνταν στη νέα βιομηχανία του κινηματογράφου, η οποία εξελισσόταν ραγδαία στο γειτονικό Hollywood. Γι’ αυτό, δεν πρέπει να δημιουργεί έκπληξη ότι οι πιο σημαντικοί lap steel εκτελεστές ήταν επαγγελματίες που δούλευαν σε soundtrack εξωτικών ταινιών.  Την πρώτη τεκμηριωμένη παράσταση με μια ηλεκτρικά ενισχυμένη κιθάρα την έχουμε το 1932, από τον Gage Brewer με μια «Frypan». Τις πρώτες ηχογραφήσεις ηλεκτροενισχυμένου εγχόρδου μουσικού οργάνου, τις βρίσκουμε στο 1933, ξανά από τον ίδιο.
 
Η πρώτη ηχογράφηση ηλεκτρικών εγχόρδων
 Επίσης όπως προαναφέραμε, το 1933 δημιουργείται και η Vivitone Company. Στην παραγωγή της συμπεριλαμβάνονταν μια πρότυπη κιθάρα, - η οποία μάλιστα αναφέρεται ως η πρώτη συμπαγούς σώματος κιθάρα (solid body guitar), καθώς κι ένα ηλεκτρικό πιάνο. Ο ενισχυτής που συνόδευε το πιάνο ήταν αρκετά καινοτόμος, με μια εντυπωσιακή ισχύ 33 watt, ενώ η συνηθισμένη ισχύ εκείνον τον καιρό ήταν περίπου 3 watt. Αυτά τα όργανα, ωστόσο, θεωρούνταν αρκετά εκκεντρικά από τους σύγχρονους οργανοπαίκτες, και η Vivitone βρέθηκε αντιμέτωπη με μια ανέλπιστη εμπορική αποτυχία.


 
Η κιθάρα της Vivitone

Ο Bob Dunn, μέλος του συγκροτήματος Milton’s Brown Musical Brownies, με τις ηχογραφήσεις του τον Ιανουάριο του 1935 στην εταιρεία Decca, εισάγει την ηλεκτρική χαβανέζικη κιθάρα στη δυτική μουσική Swing, διαχωρίζοντας το όργανο σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από τη χαβανέζικη μουσική και κατευθύνοντάς το προς την Jazz και τα Blues.
Η Rickenbacker Spanish Guitar
Η Rickenbacker Spanish Guitar
Κατά τη διάρκεια του 1930, στην Rickenbacker Electro, κατασκευάζεται ένα όργανο νέου σχήματος, όμοιο με αυτό μιας συνηθισμένης σύγχρονης κιθάρας, αλλά μικρότερο, που υποκατέστησε το στρόγγυλο σχήμα των πρώτων lap steel. Το μοντέλο, που ονομάστηκε απλά Spanish Guitar, προστέθηκε στη σειρά, και για πολλούς, ήταν η πρώτη συμπαγής κιθάρα που παράχθηκε. Το σώμα του οργάνου ήταν από βακελίτη, καθώς το αλουμίνιο είχε πια εντελώς εγκαταλειφθεί. Η Spanish Guitar ήταν λίγο μεγαλύτερη από μια lap-steel, μερικώς κούφια για μείωση βάρους, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε μερικά σύγχρονα συμπαγούς σώματος μοντέλα. Έφερε μια μαγνητική κεφαλή horseshoe, και έναν κανονικά στρογγυλεμένο βραχίονα. Με την προσπάθεια για τη διατήρηση ενός λογικού βάρους, το σώμα ήταν πολύ μικρό, και καθώς το ίδιο υλικό κατασκευής χρησιμοποιούνταν και για τις μπάλες του bowling, οι μουσικοί δεν έπαιρναν την κιθάρα σοβαρά, καθώς έμοιαζε με παιχνίδι που ήταν ακατάλληλο για έναν επαγγελματία μουσικό. Παρ’ όλα αυτά, όμως, οι περισσότεροι εκτελεστές έβρισκαν τη νέα Rickenbacker αρκετά βαριά.


Η μαγνητική κεφαλή horseshoe
Η μαγνητική κεφαλή horseshoe
Η μαγνητική κεφαλή επίσης πωλούνταν σε διαφορετικές εκδόσεις, ως αντικείμενο ξεχωριστής αγοράς. Ένα λεπτότερο μοντέλο σχεδιάστηκε για την ενίσχυση της ακουστικής archtop κιθάρας, το οποίο ήταν εύκολα προσθαφαιρούμενο αν κάποιος το επιθυμούσε. Η επιτυχία οδήγησε στην απομίμηση, και η μαγνητική κεφαλή της Rickenbacker Electro  σύντομα αντιγράφθηκε από άλλους κατασκευαστές.  Πιστεύεται ότι μόνο η Epiphone πλήρωσε για τα πνευματικά δικαιώματα ευρεσιτεχνίας για να παραγάγει μια όμοια μονάδα, προτού σχεδιάσει το δικό της μοντέλο το 1937. 


O Charlie Christian με μια Gibson ES-250, η οποία  φέρει την κεφαλή που δανείστηκε το όνομά του
O Charlie Christian με μια Gibson ES-250, η οποία
φέρει την κεφαλή που δανείστηκε το όνομά του
Ένας από τους πρώτους υποστηρικτές της ηλεκτρικής Spanish κιθάρας ήταν ο κιθαρίστας της Jazz George Barnes, που χρησιμοποίησε αυτό το όργανο για να ηχογραφήσει δυο τραγούδια την 1 Μαρτίου του 1938 στο Σικάγο· τα "Sweetheart Land" και "It’s a Low-Down Dirty Shame". Ο Barnes χρησιμοποίησε μια κιθάρα η οποία είχε μια μαγνητική κεφαλή και έναν ενισχυτή κατασκευασμένα από τον αδερφό του. Υπάρχουν αρκετοί, ακόμα και στην βιβλιογραφία, όπου λανθασμένα αποδίδουν την πρώτη ηχογράφηση στον Eddie Durham, ο οποίος τελικά ηχογράφησε μόλις 15 μέρες αργότερα, με την μπάντα Kansas City Five, χρησιμοποιώντας μια κιθάρα Gibson ES-150. Επίσης, ο Durham γνώρισε το όργανο στο νεαρό τότε Charlie Christian, ο οποίος έκανε σκοπό της ζωής του να διαδώσει το όργανο στους κιθαρίστες εκείνης της εποχής.

Το απόρρητο όσον αφορά στα τεχνικά χαρακτηριστικά των μαγνητικών κεφαλών, έφτασε σε ένα βαθμό στον οποίο κάποιοι κατασκευαστές, συνήθιζαν να εμβαπτίζουν το πηνίο σε κερί ή μαύρο βερνίκι. Αυτό δε γινόταν για να εμποδίσουν την ανάδραση (feedback), η οποία ήταν ο λόγος που κερώνονταν αργότερα και μέχρι τις μέρες μας. Αυτό ήταν ακόμα ένα ανύπαρκτο πρόβλημα με τους χαμηλής ισχύος ενισχυτές της εποχής. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιήθηκε για να αποκρύψουν πληροφορίες από ανταγωνιστές όσον αφορά στο τι είδους σύρμα και πόσες περιελίξεις χρησιμοποιούνταν.

Ακόμα και μετά τις χρυσές εποχές της lap-steel κιθάρας, η «Horseshoe» μαγνητική κεφαλή συνέχισε να χρησιμοποιείται στις κιθάρες και τα μπάσα, μέχρι τη δεκαετία του ‘60, όταν η τιμή για το βολφράμιο, το υλικό που χρησιμοποιούνταν για τους μαγνήτες, έφτασε πολύ ψηλά, ώστε να μην μπορεί να παραχθεί ανταγωνιστικά. Το μαγνητικό πεδίο των μαγνητικών κεφαλών που περιέβαλε τις χορδές ήταν σχετικά αδύναμο, και με ένα φαρδύτερο μαγνητικό παράθυρο (το μαγνητικό παράθυρο θα αναλυθεί σε διαφορετικό άρθρο) σε σχέση με τις περισσότερες μονού πηνίου (single coil) κεφαλές. Αυτό παρήγαγε έναν καθαρό αλλά γεμάτο ήχο, ακόμα και στη συνήθη θέση, που ήταν κοντά στη γέφυρα του οργάνου. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που φέρει ακόμα υψηλή εκτίμηση από πολλούς οργανοπαίκτες.


Από τον κατάλογο της Vega
Από τον κατάλογο της Vega
Μερικές φορές τα αποτελέσματα ήταν ασυνήθιστα, όπως με ένα μοντέλο της Slingerland, το οποίο αντί για απλά πέδιλα πόλων όπως στον Rickenbacker, στη θέση τους είχε μαγνήτες στο πηνίο, και η μαγνητική παρεμβολή ανάμεσα σε αυτούς και τους μεγάλους μαγνήτες «horseshoe» δημιουργούσε έναν  ήχο «vibrato». Το 1939 η Vega παρήγαγε μια έκδοση με δύο εκτός φάσης πηνία, δημιουργώντας την πρώτη humbucking  μαγνητική κεφαλή, αν και με διαφορετική κατασκευή από αυτήν που χρησιμοποιήθηκε και καθιερώθηκε από την Gibson το 1957. Η lap-steel είχε γίνει πια «μοντέρνα», και οι πωλήσεις των οργάνων της Rickenbacker, National, Supro και Epiphone, επισκίασαν αυτές των resophonic κιθάρων. Κάπως έτσι, έγινε αδύνατο για την Gibson να αγνοήσει το ηλεκτρικό όργανο. Το 1932 ακόμα και η Dobro εισήγαγε μια ενισχυόμενη κιθάρα.

H Gibson βασίστηκε στην εμπειρία της ηλεκτροενίσχυσης που διέθετε μια εταιρεία από το Chicago, η Lyon & Healy, αναθέτοντας στον μηχανικό της John Kutalek την εργασία για τον σχεδιασμό μιας μαγνητικής κεφαλής, με τη βοήθεια του Alvino Rey, ενός διάσημου lap-steel κιθαρίστα. Μετά από αρκετούς μήνες έρευνας, ένα κατάλληλα εμπορεύσιμο σχέδιο δεν ήταν ακόμα διαθέσιμο, και η Gibson αποφάσισε να βρει μια λύση μόνη της. Ο υπάλληλος της Walter Fuller, ειδικός στα ηλεκτρονικά, ζητήθηκε για να λύσει το θέμα.

Το αποτέλεσμα ήταν μια μαγνητική κεφαλή δομημένη πολύ διαφορετικά από το σχέδιο του Beauchamp· Πειθαρχημένο σύμφωνα με την επιθυμία της Gibson για να αποφύγει την παραβίαση της πατέντας του Rickenbacker. Το μαγνητικό πεδίο της μαγνητικής κεφαλής δημιουργούνταν από δύο μαγνητικές μπάρες, με τους αντιτιθέμενους πόλους στις κοντύτερες πλευρές. Η νότια άγγιζε ένα πέδιλο πόλου με μορφή λεπίδας, γύρω από το οποίο ήταν περιελιγμένο το πηνίο, και ως εκ τούτου μετέφερε το μαγνητικό πεδίο προς τις χορδές. Μαγνήτες ατσαλιού και νικελίου χρησιμοποιούνταν επίσης μέχρι το 1937.


Η μαγνητική κεφαλή Charlie Christian
Η μαγνητική κεφαλή Charlie Christian
Ολοκληρώθηκε το 1935. Αυτή η κεφαλή χρησιμοποιούνταν στην αρχή στις αλουμινένιου σώματος lap steel κιθάρες της Gibson, και μόλις το 1936 χρησιμοποιήθηκε σε μια archtop κιθάρα. Η έκδοση της archtop κιθάρας ήταν λίγο διαφορετική, με ένα πέδιλο πόλου σε μορφή λεπίδας αλλά χωρίς εγκοπές, και διέθετε τρεις βίδες με ελατήριο, ώστε να είναι δυνατή η ρύθμιση του ύψους της κεφαλής, και για να πλαγιάζει τους μαγνήτες κάτω από το καπάκι για μικρές τονικές αλλαγές. Οι μαγνήτες ήταν ελαφρώς μικρότεροι από αυτούς που χρησιμοποιούνταν στις lap steel κιθάρες.



Οι κιθάρες ES 150 και ES 250 της Gibson,  από τον κατάλογό της του 1939
Οι κιθάρες ES 150 και ES 250 της Gibson,
από τον κατάλογό της του 1939
Το 1940, παρουσιάστηκε η κιθάρα ES-250, ως η κορυφαία της σειράς της Gibson. Η κεφαλή αυτής της νέας έκδοσης, είχε έξι μεμονωμένες λεπίδες για πέδιλα πόλων, αντικαθιστώντας το ένα μακρύ. Ο κιθαρίστας Charlie Christian είχε έναν πολύ σημαντικό ρόλο και συνέβαλε ενεργά στη δημοτικότητα του νέου οργάνου, και οι μαγνητικές κεφαλές των κιθαρών ES-150 και ES-250 συνδέθηκαν με το όνομά του τόσο ισχυρά, που είναι ακόμα γνωστοί ως τα μοντέλα «Charlie Christian». Η καθαρή και διαυγής τονική ποιότητα αυτών των κεφαλών ήταν τόσο δημοφιλής, ειδικά από τους jazz εκτελεστές, που η Gibson ακόμα και το ΄60, πρόσφερε κατόπιν ειδικής παραγγελίας, μια έκδοση του αρχικού μοντέλου. Αν και αναμφίβολα, αυτή η μαγνητική κεφαλή σχεδιάστηκε από τον Walter Fuller, η πατέντα υπογράφθηκε από τον Guy Hart. Ο Hart, που ήταν ο γενικός διευθυντής της εταιρείας εκείνον τον καιρό, καθιέρωσε την Gibson ως το μοναδικό ιδιοκτήτη αυτού του σχεδιασμού, όπως ήταν η κοινή πρακτική εκείνα τα χρόνια.

Αυτό είναι το τέλος του πρώτου μέρους. Η ιστορία θα συνεχιστεί από αυτήν εδώ τη στήλη στο άμεσο μέλλον. Μη χαθούμε...







11 July 2016

[News] New Long Fest 2016

No comments :
Το New Long Fest, το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο ίσως open-air festival της εγχώριας underground rock και metal ελληνικής σκηνής είναι για 12η συνεχόμενη χρονιά κοντά σας, με ένα δυναμικό -όπως πάντα- line-up, αποτελούμενο από κάποια από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα του χώρου, στις 15, 16 & 17 Ιουλίου, στο Πολιτιστικό & Αθλητικό Πάρκο Νέας Μάκρης.

Για πρώτη φορά με διάρκεια μιας ημέρας παραπάνω απ’ ότι συνηθίζεται 26 εξαιρετικές μπάντες σε μία σκηνή, άφθονη κρύα βαρελίσια μπύρα, άπειρα σουβλάκια, τόνοι merchandise, camping, φιλική διάθεση και ομαδικό πνεύμα, θα συνθέσουν για άλλη μια χρονιά το μεγαλύτερο underground τριήμερο του καλοκαιριού. Πιο αναλυτικά, οι πόρτες θα ανοίξουν στις 17:00 και τις τρεις ημέρες του New Long Fest 2016 και η είσοδος ανά ημέρα θα είναι μόνο 4€, ενώ η σειρά εμφάνισης των συγκροτημάτων για την κάθε μέρα θα έχει ως εξής.. 


-15.07.16-
Yellow Devil Sauce (acoustic performance)
Mass Infection
Karma Violens
Womb Of Maggots
Foray Between Ocean
Obzerv
Embrace The Paradox
In Search of Atlantis
Chronoboros

– 16.07.16 –
Poem (acoustic performance)
Universe217
Cyanna Mercury
we.own.the.sky
Still Falling
Free Fall Band
Omega Monolith
Madleaf
Hearth

– 17.07.16 –
Despite Everything
Wish Upon A Star
Maplerun
Sun, Rain in Life
The Locals
Insect Radio
10 Code
Breath After Coma

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε και στο event page της διοργάνωσης 
στο facebook: New Long Fest 2016


09 July 2016

[News] Pre/Post Festival (Πρέβεζα 6/8)

No comments :
Pre/Post Fest 2016
Σάββατο 06 Αυγούστου
Κάστρο Παντοκράτορα
ΠΡΕΒΕΖΑ

To Pre/Post Festival συμπληρώνει φέτος τα έξι του χρόνια. Μεγάλωσε, εξελίχθηκε και φιλοξενεί φέτος μερικά από τα κορυφαία ονόματα της ελληνικής underground σκηνής. Οι 1000Mods, οι The Big Nose Attack, οι Johnny Carobanaras και οι 2 Headed Dogs κάνουν στάση στην Πρέβεζα το Σάββατο 06 Αυγούστου και εγγυώνται για μια ξεχωριστή βραδιά.

1000Mods
Τα παιδιά από το Χιλιομόδι Κορίνθου.... Δε χρειάζονται συστάσεις για ένα από τα πιο δραστήρια και αναγνωρίσιμα ελληνικά heavy rock σχήματα. Έχοντας 2 ολοκληρωμένα άλμπουμ και κάμποσα EP στο ενεργητικό τους είναι ήδη πολύ κοντά στην ηχογράφηση του τρίτου τους άλμπουμ (πιθανώς μέσα στο Φθινόπωρο). Έχουν κάνει εκατοντάδες εμφανίσεις εντός κι εκτός συνόρων, αρκετές ευρωπαϊκές περιοδείες κι εμφανίσεις σε μεγάλα festival της Ευρώπης και της Ελλάδας και έχοουν μοιραστεί την σκηνή με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου. Γνωστοί για τις εκρηκτικές και απολαυστικές ζωντανές εμφανίσεις τους οι 1000Mods έρχονται στις 6 Αυγούστου στην Πρέβεζα να μοιράσουν απλόχερα λίγο από το Chiliomodian Space Fuzz ;-) ...και για όποιον δεν τους έχει δει ζωντανά πρόκειται για μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να το κάνει και δε θα χάσει...


The Big Nose Attack
Το αθηναϊκό blues-rock ντουέτο με τις "μεγάλες μύτες" που ακούει στο όνομα The Big Nose Attack έχει ήδη προγραμματίσει την επόμενη του επίθεση, στο κάστρο του Παντοκράτορα. Τα αδέρφια Boogieman (κιθάρα, φωνή) και Little Tonnie (τύμπανα) δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται στην περιοχή, επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος για μια ακόμα εμφάνιση και για να παίξουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο αυτό που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν αστιευόμενοι ως "Pizzadelic Blues/Rock". Μπόλικη δόση blues, fuzz, garage και καλοκαιρινής διάθεσης.

Johnny Carbonaras
Χρόνια στο κουρμπέτι! Οι Johnny Carbonaras από τη Θεσσαλονίκη μιλάνε ρωσικά, ιταλικά, ισπανικά, αγγλικά και... greeklish (;) αλλά μέχρι στιγμής δεν τραγουδούν. Τρώνε πράσινα μακαρόνια, φοράνε φόρμες εργασίας, surfάρουν ορχηστρικά και εμφανίζονται στην Πρέβεζα στα πλαίσια του φετινού Pre/Post. Για όσους ξέρουν τους "Καρμπονάρες" και τους έχουν δει ζωντανά στο παρελθόν θα ξέρουν για τι "σκουπίδια" μιλάμε...

2 Headed Dogs
Τα καμάρια της περιοχής, τα 'δικέφαλα σκυλιά' από το Καναλλάκι, μόλις το Φεβρουάριο κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δισκογραφική τους δουλειά η οποία κρίνεται ως παραπάνω από αξιόλογη. Το συγκρότημα αν κι έχει κρατήσει χαμηλό προφίλ σίγουρα διακρίνεται για τις πολύ καλές ζωντανές εμφανίσεις, με κατασταλαγμένο ήχο και garage αισθητική, heavy rock ξεσπασματα αλλά και ψυχεδελικά περάσματα, για δεύτερη συνεχή χρονιά θα εμφανιστούν στο Pre/Post Fest. Κρατήστε το όνομα: "2 Headed Dogs", απολαύστε την εμφάνιση, και να είστε συντονισμένοι για νεότερα από την πλευρά του συγκροτήματος, πολύ σύντομα!


Ο τόπος του φεστιβάλ:
Το Κάστρο του Παντοκράτορα είναι ένας μαγευτικός χώρος δίπλα στην θάλασσα και βρίσκεται μόλις 2χλμ από το κέντρο της πόλης. Μπορεί να φιλοξενήσει άνετα περίπου 800 άτομα.


Εισιτήρια:
προπώληση 'early-bird' στην τιμή των 8 ευρώ σε περιορισμένο αριθμό και μέχρι τις 20 Ιουλίου στα καταστήματα:
DB Music Store, Πρέβεζα
Παπαγεωργίου Φωτοτυπίες - Φωτοαντίγραφα, Πρέβεζα
ΑΠΟΘΗΚΗ, Πρεβεζα

Η προπώληση θα συνεχιστεί μέχρι τις 5 Αυγούστου στην τιμή των 10 ευρώ σε Πρέβεζα, Άρτα, Γιάννενα, Λευκάδα (τα σημεία προπώλησης θα ανακοινωθούν σύντομα)
Τα εισιτήρια στην είσοδο θα κοστίζουν 12 ευρώ

Επικοινωνία:
- www.facebook.com/prepostfestival
- www.prepostfest.blogspot.gr
- dbsoundsgr@gmail.com
τηλέφωνο: +30 6931233377








 


01 July 2016

[mixtape] Sundays Rooster

No comments :
"Έχω ένα χανγκόβερ για κάθε σου ξύδι" όπως είπε ένας σοφός κάπου, κάποτε!

Το Sundays Rooster Vol. II είναι γεγονός! Με καμία συνέπεια για 'ένα μιξ το μήνα' όπως είχε τάξει... αλλά είναι εδώ για να σου ανοίξει τα μάτια Κυριακή "πρωί".
Απολαμβάνεις κάθε Κυριακή 12:00 με 14:00 στο Downtuned Radio

κατεβάζεις εδώ 

Vol. II

1. Third Site - Landing
2. Throw Down Bones - Exposures
3. Tides From Nebula - Traversing
4. The Cosmic Dead - Human Sausage
5. Iguana Death Cult - Sirens
6. Melvins - I want to Tell You 
7. Brutus - Blind Village
8. Kvelertak - 1985
9. Gozu - Bubble Time
10. Earth Ship - Red Leaves
11. Ufomammut - Temple
12. Switchblade - Third Burden
13. Electric Wizard - Sadiowitch
14. Messa - Babalon
15. Bus - Forever Grey
16. Beastwars - Ruins
17. Honey - Taking a Ride
18. S:T Erik - Goddess
19. Elephant Tree - Wither
20. Fu Manchu - The Action Is Go
21. Kyuss - Writhe
22. Hotel Wrecking City Traders - Dusted Pines
23. Cough - Still They Pray 


mixtape by: the urban coyote

21 June 2016

[News] Αποχαιρετούν οι Deep Rain Stimulation

No comments :
Τίτλοι τέλους για τους Deep Rain Stimulation.
Τους πήρε η κακούργα η ξενιτιά... κι έτσι την Πέμπτη 23 Ιουνίου στο 'Silver Dollar', στη Θεσσαλονίκη θα κάνουν την τελευταία τους ζωντανή εμφάνιση.
Είσοδος: ΔΩΡΕΑΝ
Ώρα έναρξης: 9:30
"Οι δαμαστές της μιζέριας, οι άρχοντες της αβύσσου, οι τέσσεροι σκληροί καργιόληδες θα βρεθούν για τελευταία φορά επί σκηνής και μετά από αυτή τη συνάντηση τα καυτά ροκερόλ τους θα σωπάσουν για πάντα. Αν θέλεις κι εσύ να βιώσεις για τελευταία φορά τους νευρώνες της ηδονής να ταλαντεύονται στο θορυβώδη ρυθμό των Deep Rain Stimulation, χάρισε στον ευατό σου αυτήν τη μοναδική εμπειρία.
Γιατί αυτό το live θα τα έχει όλα:
Παλιές και νέες επιτυχίες του συγκροτήματος, σπέσιαλ γκεστς, τζαμαρίσματα, φτερωτά σόλοζ, γαργαλιστά γκρούβζ, τα βίντεοζ θεσμός, μπλού, δίσκοι, φρουτοσαλάτα και λαχειοφόρο αγορά. Και για πρώτη και τελευταία φορά οι 'DRS' θα καταθέσουν φόρο τιμής στις δύο μεγάλες μουσικές τους επιρροές.

Μαζί με τους άρχοντες του σκότους, οι Jumberingas και οι "πειραματιστές" Eva Faust!

Jumberingas:
Οι τζουμπερίνγκες είναι τηγανιτά λίπη από χοιρινό, εκλεκτός μεζές στη μακεδονία, που όλοι οι μερακλήδες τον αγαπάνε. Είναι φτιαγμένες να ανταποκρίνονται στο ερωτικό κάλεσμα του αυθεντικού παγωμένου τσίπουρου, αυστηρά χωρίς γλυκάνισο, που ουδεμία σχέση έχει με το ούζο και τα συναφή.
Αυτή τη γλυκιά απόλαυση θέλησε να μεταφέρει από τον ουρανίσκο στη μουσική το ομώνυμο trio, μέσω του πειραματικού flamenco - rock 'n' roll ρυθμού της κιθάρας :
Μπάμπης (κιθάρα)
Μαργαρίτα (κιθάρα – φωνή)
Χριστόφορος (βιολί)
Αριστοτέλης (μπάσο - φωνή)
Διασκευάζουν αγαπημένα τους κομμάτια, ενώ τον τελευταίο καιρό ετοιμάζουν και τα δικά τους.


Τη βραδιά θα ανοίξει και θα κλείσει η Σοφία Βασιλειάδου με τις καυτές μουσικές επιλογές της.

20 June 2016

[Review] Korsikov - Korsikov ep

No comments :
Το Αθηναϊκό κοινό γνωρίζει εδώ και χρόνια τους Korsikov, μία μπάντα που είναι τόσο χαμηλών τόνων, όσο και χαμηλών συγχορδιών. Αποτελούμενοι από τρία μέλη, χωρίς να βλάπτουν μπασίστες, όπως λένε, οι Korsikov ξέρουν να φτιάχνουν βαρύτατη old school doom ατμόσφαιρα με τις δύο κιθάρες τους. Σε όσα live τους έχουμε δει, έχουμε μείνει παραπάνω από ικανοποιημένοι...
Το πρώτο τους EP είναι πράγματι ένα σημαντικό γεγονός αν σκεφτεί κανείς πόσο καιρό έχουν δουλευτεί τα κομμάτια που το αποτελούν. Οι Korsikov είναι ένα συγκρότημα που μετράει δεκαετία στον μουσικό underground (ultra) heavy χώρο και το μόνο σίγουρο είναι πως η πρώτη τους κυκλοφορία δε θα μπορούσε να είναι παρά ολοκληρωμένη και ικανή να σε βάλει στους ρυθμούς της από την πρώτη νότα. Τα κομμάτια τα γνωρίζουμε από τις ζωντανές τους εμφανίσεις και πιστεύουμε ότι η «υλική» τους πλέον μορφή στη σειρά και στην αισθητική που θέλει η μπάντα, είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο. 

Το ομότιτλο EP αποτελείται από έξι κομμάτια punk doom ήχου. Οι επιρροές από Black Flag και EYEHATEGOD είναι εμφανείς. Γενικώς, πρόκειται για ακέραιο ήχο, χωρίς πολλές προσμίξεις κάτι το οποίο πάντα απολαμβάνεις περισσότερο απ’ ότι περιμένεις. Τα παιδιά φαίνεται να ξέρουν τι θέλουν από τη μουσική τους και μας το σερβίρουν ωμό χωρίς πολλά-πολλά.

Η διαδρομή ξεκινάει με την ταύτιση εικόνας (βλ. καζανάκι στο εξώφυλλο) και ήχου στο δίλεπτο και εισαγωγικό Punk (με P κεφαλαίο) "Kruella". Η συνέχεια γίνεται με βαρβάτα riff στο αγαπημένο "Pariah", που groovάρουν όσο πρέπει, με το οποίο δε μπορείς να μην κουνηθείς. Το "Rolling Stoned" που ακολουθεί δίνει περισσότερο την αίσθηση doom κομματιών της πρώιμης Electric Wizard εποχής με αργούς ρυθμούς και καπνούς να βγαίνουν από τα ηχεία στα πρώτα μισά, για να συνεχίσει σε sludge n’ roll πριν κλείσει με σεξυ κιθαριστικές μελωδίες. Στα ήδη υπάρχοντα κάφρικα φωνητικά ακούμε και τη φωνή του Σταύρου από τους Sadhus the smoking community, σε ντουέτο.  

Το "The Ballad (of the Blackout Romantic)" είναι ένα γρήγορο και κοφτό sludge-punk κομμάτι με πολλά πολλά riff, ιδανικά για headbanging. Πρόκειται επίσης για τη δεύτερη συμμετοχή στον δίσκο, αυτή τη φορά από τον Μπάμπη των Planet of Zeus, ο οποίος σιγοντάρει στις κραυγές του κομματιού. Προς το τέλος του EP βρίσκεται το "22:03", πάλι στο ευρύ ύφος της μπάντας με πολύ ωραία και βαρυά κοψίματα που θυμίζουν τους Neurosis, με χαρακτηριστικά τα ritual τύμπανα που σε βάζουν... τελετουργικά στον ήχο και τον κόσμο των Korsikov. Τέλος η (;) "BAKA" κλείνει το EP διανύοντας 46 δευτερόλεπτά με crust-punk διαθέσεις. 
Το EP των Korsikov αφενός τα έχει όλα μέσα, αφετέρου είναι όλα πολύ καλά δουλεμένα και απολαυστικά για το αυτί. Είναι μια κυκλοφορία που ακούς με πολύ άνεση και ευχαρίστηση ξανά και ξανά. Η παρουσίαση του δίσκου έγινε «μυστικά» στον γνωστό άγνωστο χώρο του Πειραιά, υπό την «επίβλεψη» των επίσης πολυαγαπημένων μας Sadhus the smoking community. Μαθαίνουμε από τα επακόλουθα αυτής της παρουσίασης ότι η φυσική μορφή του δίσκου θα ανακοινωθεί σύντομα από την Fuzz Ink Records, το μέχρι πρότινος γνωστό στούνιο για τις μεταξοτυπίες του γύρω από την ελληνική underground σκηνή. Γενικά, δεν υπάρχει τίποτα που να μην μας έχει ενθουσιάσει γύρω από την πρώτη κυκλοφορία των Korsikov και αναμένουμε τη συνέχεια.

facebook | bandcamp

by Gaia


18 June 2016

[News] Arrakis στη Μυτιλήνη 2/7/16

No comments :
Άλλοι παίρνουν τα βουνά κι άλλοι τα νησιά. Οι Arrakis το Σάββατο 2 Ιουλίου διάλεξαν να κάνουν το δεύτερο. Έχοντας στα μπαγκάζια τους το ντεμπούτο άλμπουμ με τίτλο "Ammu Dia" ξεμπαρκάρουν στη Μυτιλήνη για πρώτη φορά και για μία εμφάνιση στο "club Pirates Mytilene".
Οι πόρτες ανοίγουν στις 10:00.  Tη βραδιά θα ανοίξει το τοπικό heavy metal σχήμα Addart και τη σκυτάλη θα πάρουν στη συνέχεια οι 'Rabbit Got the Gun' για να την κάνουν πάσα στη συνέχεια στους Arrakis.
Να είστε εκεί!

club Pirates Mytilene.
Ναυμαχίας Έλλης 15, στο Καρά-Τεπέ Μυτιλήνης


14 June 2016

[Review] Sadhus (The Smoking Community) / Agnes Vein – Split 7”

No comments :
Οι τελευταίες δουλειές των Sadhus και των Agnes Vein κυκλοφόρησαν και οι δύο το 2013. Έχοντας λοιπόν την εμπειρία και των δύο μπαντών καλά εδραιωμένη στα κεφάλια μας, ακούμε φέτος μία κοινή κυκλοφορία. Και τα δύο συγκροτήματα αποτελούν από τα πιο χαρακτηριστικά και καλά ακούσματα ακραίου ήχου στην Ελλάδα, οπότε μόνο ενδιαφέρον θα μπορούσε να προκαλέσει το split. 
Το split θα κυκλοφορήσει σε 7’’ βινύλιο από την νεοϊδρυθήσα Vault Relics. Η εν λόγω εταιρεία σημαδεύει την αρχή της με το συγκεκριμένο split. Όπως μαθαίνουμε, θα προσανατολίζεται στον ακραίο ελληνικό underground ήχο, χωρίς όμως να σημαίνει πως θα υπάρχουν αυστηρά στεγανά ως προς τα είδη της μουσικής. Επιθυμούν να συνταιριάξουν την αγάπη τους για την εγχώρια σκηνή με αυτή για το βινύλιο και πιστεύουμε πως δε θα μπορούσε να γίνει καλύτερη αρχή.
Η πρώτη μεριά του split είναι το κομμάτι των Sadhus “the Smoking Community” με τίτλο "Abduction", το οποίο η μπάντα έχει ήδη παρουσιάσει στο ενεργητικό της, σε live εμφανίσεις της. Πρόκειται για ένα αργό sludge κομμάτι, στον ήχο που μας έχουν μάθει. Οι ίδιοι υποστηρίζουν πως μιας και καπνίζουν πολύ, επηρεάζουν τον ήχο τους με τις αντίστοιχες κυκλοθυμίες που προκύπτουν... Πράγματι, το Abduction έχει μελωδικές γραμμές που σε προετοιμάζουν για βαλτώδη riff και ακραία ξεσπάσματα, κυρίως οφειλόμενα στα πολύ πολύ παραμορφωμένα φωνητικά. Δε λείπει τίποτα από το συγκεκριμένο κομμάτι, είναι άρτιο απ’ όλες τις μεριές και από τα βαριά βαλτώδη doom κομμάτια που θες να ακούς ξανά και ξανά.
Η δεύτερη μεριά περιέχει το κομμάτι των Agnes Vein, μία μπάντα που μετράει πάνω από δεκαετία στο ενεργητικό της και που το κοινό του ακραίου ήχου την έχει επίσης στηρίξει και όχι άδικα. Το “Voice to the Void”, δε θα μπορούσε να έχει καλύτερο τίτλο. Το κομμάτι είναι η απόλυτη μίξη κλασικών black & doom ήχων, με βαρύγδουπα riff. Οι κιθάρες δημιουργούν μια βαριά ατμόσφαιρα και τα σκοτεινά και βαθιά φωνητικά, συνταιριάζουν καταπληκτικά.
Πρόκειται για μία από τις must-have φετινές κυκλοφορίες. Γενικότερα, αυτές είναι οι δουλειές που θέλουμε να ακούμε και να βγαίνουν συνεχώς, για να αποδεικνύουν την ενεργητικότητα και την έμπνευση της εγχώριας underground σκηνής.


by Gaia