Featured Posts

21 May 2015

[Interview] Down with Bonze's Fuel

No comments :
Καλώς ήλθατε στο DT
Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημα σας, πότε & που ξεκινήσατε ?
Οι Bonzes Fuel είναι από την Αθήνα και υπάρχουν σαν συγκρότημα εδώ και πέντε χρόνια περίπου. Στην παρούσα τους σύνθεση υφίστανται από το φθινόπωρο του 2012.

Πως βρεθήκατε μεταξύ σας?
Καταρχήν είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια. Δύο μέλη της μπάντας συμμετείχαν παλιότερα σε ένα άλλο συγκρότημα τους Damaged Goods. Αργότερα δημιουργήθηκαν οι Bonzes Fuel που αρχικά κινούνταν σε περισσότερο doom ύφος. Μετά από ανακατατάξεις και αλλαγές στο ύφος της μουσικής κατέληξαν στη σημερινή τους σύνθεση.

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές?
Οι βασικές μας επιρροές είναι το heavy psych rock των 70s αλλά και το grunge rock των 90s.

Για τι θέματα μιλάτε στους στίχους σας? Τι σας κεντρίζει πιο πολύ το ενδιαφέρον?
Οι στίχοι των τραγουδιών μας αφορούν την καθημερινότητα που ζούμε. Μιλάμε για αυτά που μας εξοργίζουν αλλά και για αυτά που μας φτιάχνουν τη διάθεση.

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας?
Η μουσική είναι για μας τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας με τον εσωτερικό μας κόσμο αλλά και με τον κόσμο που μας περιβάλλει. Παίζουμε μουσική πρώτα απ’ όλα για την προσωπική μας ευχαρίστηση, όταν όμως συντονιζόμαστε με το κοινό που έχει έρθει να μας δει σε μια συναυλία τότε υπάρχει μια συλλογική διέγερση που δεν περιγράφεται με λόγια.

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής" ? Στην οποία θέλετε να συμμετέχετε & να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο?
Έχουμε πολλά κοινά με όσους αγαπούν τον ήχο του fuzz, τα blues, την ψυχεδέλεια και το heavy rock.

Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια?
Με κάποιους δίσκους στο ενεργητικό μας και με όμορφες εμπειρίες από ζωντανές εμφανίσεις.

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας & γιατί?
Θα θέλαμε για καλεσμένο τον Γιάννη Σπάθα να μας κεράσει ένα σφηνάκι από τη μαγεία της μουσικής που έφτιαξε μαζί με τους Socrates σε εκείνο τον ανυπέρβλητο δίσκο που λεγόταν “Phos”.

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον?
Πολλές live εμφανίσεις και η προετοιμασία της τρίτης κατά σειρά δουλειάς μας.

Καλή επιτυχία σε ότι & αν κάνετε ο επίλογος δικός σας.
Ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση. Ευχόμαστε κάθε επιτυχία και σε σας αλλά και σε όλα τα παιδιά που παίζουν μουσική και φτιάχνουν μπάντες κυνηγώντας το όνειρό τους. 



by Kavaldi 


14 May 2015

[Interview] Down with Wise Astronomist

No comments :
Καλώς ήλθατε στο DT. Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημα σας, πότε & που ξεκινήσατε ? Πως βρεθήκατε μεταξύ σας?
Καλώς σας βρήκαμε λοιπόν. Ξεκινήσαμε σαν μια ιδέα του Πέτρου (lead guitar) και του Αποστόλη (rhythm guitar) το 2011 στο Ηράκλειο Κρήτης. Μετά από ένα μεγάλο διάστημα αδράνειας, το 2013  με την προσέλευση του Γιώργου (bass) , του Οδυσσέα (drums) και του Νίκου (vocals) ξεκινήσαμε τις πρώτες πρόβες και ακολούθησε ένας αριθμός από live,δύο απ’ τα οποία ήταν με τους Planet of Zeus και 1000mods. Μετά από περίπου ένα χρόνο το line-up πήρε την τωρινή του μορφή με τον Jesper να κάθεται στη θέση των drums. Όσο για τη γνωριμία… Beer connecting people!

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές?
Τώρα σωθήκαμε...! Είμαστε άτομα που ακούμε διαφορετική μουσική ο καθένας αν και θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι επιρροές μας είναι ένα κράμα από heavy rock, psychedelic και doom stoner. Βασικές κοινές επιρροές μας είναι μπάντες όπως Black Sabbath, Pink Floyd, Kyuss, Qotsa, Alice in ChainsTruckfighters, Electric Wizard etc.

Για τι θέματα μιλάτε στους στίχους σας? Τι σας κεντρίζει πιο πολύ το ενδιαφέρον?
Οι στίχοι είναι προϊόν μυθοπλασίας (γέλια). Άλλοι αναφέρονται σε εμπειρίες ζωής και άλλοι σε στιγμές που ο χρόνος απλά δεν κυλούσε. Το ενδιαφέρον κεντρίζεται σε εbeerίες (exbeeriences) προσωπικές αλλά και συνολικές, απ’ το χρόνο που περνάμε μαζί σαν μπάντα!

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας?
Η επικοινωνία με το κοινό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο να εμπνευστούμε και να δημιουργήσουμε. Ο καθένας θα μπορούσε να πει ότι πάνω στη σκηνή βρισκόμαστε εμείς σε άμεση επικοινωνία με το κοινό μέσω της μουσικής.

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής" ? Στην οποία θέλετε να συμμετέχετε & να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο?
Σαφώς δεν μας καθιστά αδιάφορους το συγκεκριμένο θέμα. Παρόλα αυτά δεν μας αρέσει να κατηγοριοποιούμε τη μουσική μας και αφήνουμε τους ακροατές να αποφασίσουν το που ανήκουμε. Όσον αφορά το αν συμβάλουμε, πιστεύουμε ότι κάθε μπάντα, underground και μη, ενισχύει την ελληνική σκηνή με τον δικό της τρόπο.

Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια?
Μας αρέσει να βάζουμε στόχους αλλά πάνω απ όλα τα πόδια μας πατάνε στη γη. Σαφώς υπάρχει ελπίδα και θέληση ότι στα επόμενα δέκα χρόνια θα υπάρχουμε και θα συνεχίσουμε να γράφουμε μουσική.

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας & γιατί?
Άμα δεν καταφέρουμε να πείσουμε τον Βασίλη Τερλέγκα, θα αρκεστούμε σε ένα μέλος των Kyuss. Άλλωστε τι Γαρδένια τι Gardenia (γέλια).

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον?
Πρώτος και κύριος στόχος για το άμεσο μέλλον, είναι η κυκλοφορία του πρώτου μας δίσκου το οποίο έχει μπει ήδη σε τροχιά. Επίσης θα θέλαμε να μοιραστούμε τη σκηνή με μπάντες που θαυμάζουμε και μας έχουν στηρίξει σε κάθε μας βήμα.

Καλή επιτυχία σε ότι & αν κάνετε ο επίλογος δικός σας.
Σας ευχαριστούμε πολύ για την ευκαιρία που μας δώσατε να μοιραστούμε ένα κομμάτι του χαρακτήρα και των προσδοκιών μας. Ευχαριστούμε τα άτομα που στάθηκαν δίπλα μας και συνεχίζουν να το κάνουν.
Stay true Yours faithfully,The newborn's of the Milky Way.



by Kavaldi


12 May 2015

[Live Report] Greenleaf live at six d.o.g.s Athens,Greece 8/5/2015

No comments :

Bound To Be Machines



Για μία ακόμη φορά φτάσαμε σχετικά αργά για το support, ενώ μας φόραγαν το σχετικό βραχιολάκι στην είσοδο αυτοί κατέβαιναν από την σκηνή. Με την μπύρα στο χέρι απολάυσαμε τις επιλογές τους Dj (tool, πάλι tool μα και τρίτο κομμάτι tool) και χαζέψαμε το merch stand . Το six dogs είναι από τις λιγότερα συχνές μας επιλογές για κάποιο live λόγω της ιδιομορφίας του χώρου ( ο διάδρομος περνάει σχεδόν μπροστά από την σκηνή) και του μεγέθους του (είναι μικρό). Παρόλα αυτά απόψε τα πράγματα ήταν χαλαρά.

Λίγη ώρα μετά λοιπόν και ενώ οι δείκτες του ρολογιού βρίσκονταν κάπου ανάμεσα στο δεκα και μιση και το έντεκα το κουαρτέτο των Greenleaf εμφανίστηκε στη σκηνή. Με απίστευτη ενέργεια ο μικροκαμωμένος γενειοφόρος frontman μας μετέφερε φοβερές εκτελέσεις των “Highway Officer” και “Equators”. Ο κόσμος από κάτω τον άκουγε σαν υπνωτισμένος και παρά της προσκλήσεις του για λίγη ενέργεια η έκρηξη δεν ερχόταν. Κάποια στιγμή ανάμεσα στο "Ocean Deep" και το  "The Drum" ταρακουνηθήκαμε λίγο μαζί με τους διπλανούς προς δυσαρέσκεια διαφορών γενειοφόρων stonerohipster με βγαλμένο φρύδι και ξυρισμένη γάμπα που τους συναντάς παντού πλέον. Εντάξει ήμασταν και στο στέκι τους μπορεί να μας πέρναν στο κατόπι με αποτριχωτικές ταινίες μετά την συναυλία όποτε χαλαρώσαμε.

Όχι για πολύ όμως γιατί ο Tommi τα δίνε όλε και ενώ ο αέρας μύριζε επικίνδυνα βρεθήκαμε μπροστά απομακρύνοντας κάποιους από την άλλη μάστιγα των συναυλιών της εποχής μας  (τους επαγγελματίες φωτογράφους που δουλεύουν στο μπλογκ του κολλητού τους) . Τα άτομα αυτά πάνε και κάθονται μπροστά κόβοντας την θέα από τους πραγματικούς οπαδούς του σχήματος . Anyway δεν ήταν και πολλοί απόψε και το γεγονός ότι η μπάντα εκτελούσε το “Eyes Wide Open” σε απόσταση εκατοστών από μένα δεν μου αφήνει περιθώρια για παράπονα. Μουσικό οργασμό θα περιέγραφα το επόμενο εικοσάλεπτο με το “Trails and Passes” να κλείνει μέχρι το encore όπου είχαμε το “Black Tar” και το "Going". Στο τέλος μετά από απαίτηση του κοινού είχαμε και a cappella εκτέλεση κομματιού με συνοδεία ποδοβολητού από το κοινό.

Θα το ξαναεπισκεφτώ το six dogs πάντως για συναυλία μιας και ο ήχος ήταν πραγματικά πολύ καλός για τα δεδομένα του χώρου. Σε συνάρτηση με τον αρκετό κόσμο , τον καλό εξαερισμό και το γενικά καλό vibe. Μιλάμε για μια φοβερή συναυλία που η μπάντα τα έδωσε όλα άλλα το κοινό θα ήταν καλό να ήταν λίγο πιο ζωηρό. We’ll keep our eyes wide open for your next visit guys! Tusen tack!





by Christos A.

06 May 2015

[Review] Monolord – Vænir

No comments :
Οι Monolord είναι μία καινούρια doom/sludge μπάντα από τη Σουηδία, που πέρσι, ίδια εποχή, έσκασε σαν βόμβα με το πρώτο της EP, “Empress Rising”. Ένα χρόνο μετά, κυκλοφορούν το “Vænir” από την Riding Easy Records. Έχοντας σαν ευαγγέλιο τον ήχο των Electric Wizard, οι Monolord μας άφησαν και φέτος πλήρως ικανοποιημένους.

Ο δίσκος αποτελείται από έξι doom κομμάτια. Το κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο είναι το “Cursing the one” : αιθέρια στρεβλωμένα φωνητικά και μελωδικές doom συνθέσεις με βαριά ανεπιτήδευτα riffs. Πρόκειται για ένα καλοδουλεμένο κομμάτι που βάζει μπροστά τις κιθάρες του και σε παρασύρει στις λούπες του. Ακολουθεί το “We will burn”, μάλλον το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, το οποίο είναι εξίσου μελωδικό και ψυχεδελικό. Δίνει όμως περισσότερη θέση στο μπάσο πλέον. Εξισορροπείται τέλεια η σαπίλα του doom με τις μελωδίες και τις εκρήξεις που το κάνουν πιο ενδιαφέρον και ιδιαίτερο. Προς το τέλος του κομματιού τα riffs γίνονται πιο επιθετικά, κλείνουν δυνατά το κομμάτι και πλέον οι Monolord σε έχουν βάλει στο σκοτεινό mood τους.

Τρίτο κομμάτι το Nuclear death  με μελωδίες που σου μένουν στο μυαλό, περισσότερες εναλλαγές και πρόκειται ίσως για το πιο δουλεμένο κομμάτι του Vænir”. Είναι αργόσυτο, βαρύγδουπο, βαλτώδες και riff-άτο. Το Died a million timesείναι ένα δεκάλεπτο χάσιμο που  ακολουθεί, με τις κοφτές εναλλαγές του, αλλά και έναν πιο ritual ήχο. Είναι το κομμάτι που θα μπορούσε άνετα να είναι soundtrack σε sexploitation ταινία του ‘70. Το The cosmic silence είναι ένα μελαγχολικό δίλεπτο πέρασμα και μια εισαγωγή στο ομότιτλο κομμάτι του δίσκου, θυμίζοντας το Planet Caravan. Το “Vænir” είναι το πρωταγωνιστικό και τελευταίο κομμάτι, διάρκειας 16 λεπτών... Ξεκινάει αργά και βασανιστικά με πιο καθαρά φωνητικά και ψιλές κιθάρες, που σε παρασύρουν στο ρυθμό τους. Στο τέλος δυναμώνει και «σοβαρεύει» βάζοντας μέσα όλη τη φιλοσοφία του δίσκου που ξεδιπλώθηκε ως τώρα: βαριοί, καλοδουλεμένοι ρυθμοί, κάνοντας έτσι ένα επικό κλείσιμο.


Ο δίσκος δεν αρκείται μόνο στον αργό ρυθμό και στο fuzz, αλλά έχει συνθέσεις πιασάρικες και ριφάτες που δε γίνεται να μη σε πορώσουν και να σε βάλουν στο βαλτώδες groove τους. Κάθε κομμάτι είναι μία διαφορετική και ώριμη έμπνευση. Οι Monolord πήγαν ένα βήμα παραπέρα: ενώ στο “Empress rising” έδειξαν τον ενθουσιώδη εαυτό τους, στο “Vænir” δείχνουν αυτόν που ωρίμασε. Πρόκειται σίγουρα για δίσκο που θα λιώσουμε και οι Monolord είναι πλέον από τις μπάντες που ανυπομονούμε να μάθουμε πότε θα μας επισκεφθούν...



by Gaia

Durden Journals vol.4

No comments :

Γεια χαρά. Αυτή τη φορά κάναμε λίγο παραπάνω να τα πούμε, καθότι μεσολάβησαν Πασχαλιές, σφαχτά, βαρυστομαχιές, μερικά ταξίδια κι ένας σωρός από συναυλίες που δεν άφησαν και πολλά περιθώρια για συγκεντρωμένο γράψιμο. Όχι πως το κείμενο που θα ακολουθήσει είναι τίποτα περισπούδαστο, αλλά τουλάχιστον τώρα κατακάθισε ένα πρώτο πέπλο από την σκόνη που σηκώθηκε συναυλιακά (τουλάχιστον όσον αφορά τα live που αφορούν τον γράφοντα), οπότε σκέφτομαι να γράψω 2-3 σκέψεις σχετικές με τα live του σιναφιού μας, και το ίδιο το σινάφι μας.

26 April 2015

[Review] All Them Witches - At the Garage

No comments :
Διαβάζοντας το όνομα All them Witches και βλέποντας τα εξώφυλλα τους, θα περίμενε κανείς να ακούσει ένα “black death satan worship nordic metal” συγκρότημα!!!! Στην πραγματικότητα όμως  πρόκειται  για ένα heavy rock desert κουαρτέτο που τιμά τα Blues και τη ψυχεδέλεια όπως ορίστηκε στα 00’s από μπάντες όπως οι Dead Meadow.

Η μπάντα από το Nashville έχει κυκλοφορήσει δύο full album το Our Mother Electricityτο Lighting at the Doorκαι δυο Ep το Effervescentκαι το ολόφρεσκο A Sweet Release”. Το “At the Garage” είναι μία live κυκλοφορία και μίξη από δύο βραδιές όπου η μπάντα έπαιξε ζωντανά στο μαγαζί “The Garage” στο Winston-Salem της Βόρειας Καρολίνας και το συγκρότημα είναι απλά στα καλύτερά του!

Στο “Mountain” που ανοίγει το δίσκο οι επιρροές στους Pink Floyd είναι έντονες πάντα όμως, φιλτραρισμένες μέσα από το στυλ τους. Πιο βαριές κιθάρες και πλήκτρα, που ταιριάζουν απόλυτα στον ήχο τους, δημιουργούν την δικιά τους ψυχεδέλεια. Στο σχεδόν instrumental “Funeral For A Great Drunken Bird” πλήκτρα και fuzzαριστές κιθάρες δίνουν τον τόνο και μας βάζουν στο κλίμα για το τι θα ακολουθήσει. Στο δωδεκάλεπτο “Marriage Of Coyote Woman / Elk.Blood.Heart” – δυο τραγούδια «κολλημένα» και παιγμένα σαν ένα –  ξεδιπλώνονται οι Blues αλλά και Soul ανησυχίες  της μπάντας. Μελωδικές μπασογραμμές, κλαψιάρικα solos ασορτί με τους ταξιδιάρικους ήχους των πλήκτρων. Σειρά έχουν τα “When God Comes Back” και το “Charles William” δύο εξαιρετικά τραγούδια που δεσπόζει η ερμηνεία και η ιδιαίτερη φωνή του μπασίστα – τραγουδιστή Michael Parks Jr. Heavy rock δυναμίτης, το πρώτο, με κιθάρες που ξεχωρίζουν και groove που σε παρασέρνει από τον εξαιρετικό drummer Robby Staebler που είναι πάντα «εκεί», ενώ το δεύτερο, κουβαλάει μια «ινδιάνικη» ατμόσφαιρα καθώς το slide ανεβοκατεβαίνει στην κιθάρα του Ben  McLeod. Highlight θα έλεγε κανείς ότι είναι το “Death of a Coyote Woman” κάτι, που απ’ ότι φαίνεται, το γνωρίζει και η μπάντα γι’ αυτό το επέλεξε και ως encore. Εξαιρετικά solos  και μια jam αίσθηση που μέσα από ακόμα μία 12λεπτη εκτέλεση σε πάει ένα ωραίο ταξίδι. Για το τέλος επέλεξαν  να διασκευάσουν ένα από τα πιο γνωστά Blues τραγούδια, το “Born Under a Bad Sign”. Και ποιος δεν έχει κολλήσει με αυτό το τραγούδι. Straight κιθάρες, ένα διαβολικό fuzzαριστό μπάσο και τα πλήκτρα να δίνουν την extra πινελιά.

Οι All Them Witches είναι ένα σύγχρονο συγκρότημα με δικό του ήχο έχοντας σαν δυνατό του σημείο την κιθάρα και τα πλήκτρα, ενώ τα φωνητικά είναι ιδιαίτερα και δεν αντιγράφουν. Επεξεργάζονται τις επιρροές τους χωρίς να ακούγονται Retro. Στα πολύ θετικά η παραγωγή του δίσκου όπου κάποιες στιγμές νομίζεις ότι παίζουν στο σαλόνι σου και νιώθεις την ατμόσφαιρα. Αναμφισβήτητα είναι μια live μπάντα όπου αποδίδει αυτήν την αίσθηση και στα studio album της. Ότι έχουν κυκλοφορήσει είναι αξιόλογο και προτείνεται για ακρόαση. Groupαρα Liveαρα …



by Kavaldi & Jason

23 April 2015

[The 60's-70's Vault] It Came From Japan - part 1 -

No comments :

Η Ιαπωνία είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα χώρα. Πολύ. Η τεχνολογία, ο κινηματογράφος και η μουσική, αν τα πάρουμε σαν υποστάσεις και όχι σαν απλές έννοιες, αγκάλιασαν τις προτάσεις των ανατολιτών, οι οποίες πολλές φορές ικανοποιούν συγκεκριμένα γούστα ή δημιουργούν γούστα. Στην τέχνη της μουσικής, η δεκαετία του 1970 στην Ιαπωνία ήταν ιδιαίτερα έντονη και συναρπαστική, προσφέροντας ουκ ολίγες κυκλοφορίες στις οποίες παρελαύνουν όλα τα είδη της εποχής, όπως αυτά πρωτοεκφράστηκαν στην Ευρώπη και την Αμερική. Η ψυχεδέλεια και το pop feeling των H.Π.Α., το progressive rock και ο λυρισμός της Αγγλίας, ο πειραματισμός και το krautrock της Γερμανίας, εισχώρησαν στη μουσική των Γιαπωνέζων, οι οποίοι χρειάστηκαν μόνο το φίλτρο της δικής τους παραδοσιακής μουσικής για να γεννηθούν μοναδικής ομορφιάς δίσκοι. Επειδή η στήλη φαίνεται ότι αγαπάει τον αριθμό 3, σε αυτό το πρώτο αφιέρωμα θα παρουσιαστούν τρεις κυκλοφορίες για διαφορετικά γούστα (ή και πάλι όχι).

21 April 2015

[Review] Acid King - Middle of Nowhere , Center of Everywhere

No comments :
Παρατηρώντας τον τρόπο συγγραφής σε διάφορα reviews ηλεκτρονικά και έντυπα, διαπίστωσα ότι υπάρχουν δύο μεγάλες σχολές παραγωγής κειμένων που περιγράφουν δίσκους. Ο πρώτος είναι το generic κείμενο που λέει «οι εξαιρετικοί ‘Χ’, μας δίνουν έναν πολύ καλό δίσκο. Τα ριφ του ‘δείνα’ είναι καταπληκτικά. Η φωνή του ‘έτσι’ τα δίνει όλα, και όλα αυτά υπο την εποπτεία του σφιχτοδεμένου μπασίστα <ινσερτ άλλο ένα όνομα>. Τέλος Την παραγωγή την έχει κάνει ο τάδε. Πολύ καλό και το εξώφυλλο, δενει με το αλμπουμ, περιμένουμε να τους δούμε live. Δι εντ.»  Ο άλλος τρόπος είναι ο τρόπος του ονειροπαρμένου. Δεν λέει κουβέντα για τον ήχο του δίσκου, αλλά γράφει παραληρηματικά για τα συναισθήματα που του έβγαλε ο δίσκος. Στο τέλος έχεις διαβάσει λίγο από το ποιητικό του απωθημένο, αλλά δεν έχεις βγάλει άκρη πως ακούγεται ο δίσκος για τον οποίο μιλάει. Παρουσιάζοντας λοιπόν, τον νέο δίσκο των Acid King “Middle of Nowhere, Center of Everywhere” δεν θελω να μπω στη λογική καμιάς από τις δύο «σχολές», ωστόσο δεν ξερω αν θα τα καταφέρω. Γιατί; Γιατί αφενός δεν είμαι τόσο πρωτότυπος του λόγου μου, αφετέρου γιατί για να σου περιγράψω το πώς μου ακούγεται ο συγκεκριμένος δίσκος, δεν μπορώ να μην αναφέρω….

16 April 2015

[Interview] Down with Amniac

No comments :
Καλώς ήλθατε στο DT
Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημα σας, πότε & που ξεκινήσατε ? Πως βρεθήκατε μεταξύ σας?
Σαν Amniac είμαστε από τις αρχές του 2011, κάποιοι από εμάς παίζαμε μαζί και παλιότερα με άλλο όνομα και σε άλλο είδος μουσικής, ήμασταν φίλοι που γνωριστήκαμε στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά . Για τρία περίπου χρόνια ήμασταν η ίδια τετράδα και κυκλοφορήσαμε ένα Demo-Ep. Από τότε έχουμε κάνει δύο αλλαγές στην θέση του μπάσου και το καλοκαίρι βγάλαμε τον πρώτο μας δίσκο που λέγεται “Infinite”.

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές?
Όλοι μας μεγαλώσαμε ακούγοντας  Black Sabbath. Οι μεγάλες μας αγάπες είναι οι Isis και οι Gojira.

Για τι θέματα μιλάτε στους στίχους σας? Τι σας κεντρίζει πιο πολύ το ενδιαφέρον?
Γενικότερα με όσα θέματα απασχολούν τους ανθρώπους της ηλικίας μας, κοινωνικοπολιτικά αλλά και ιδιαίτερα με τα θρησκευτικά.

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας?
Η βασική αρχή είναι να παίζεις για τον εαυτό σου, τότε γίνεσαι καλύτερος και αυτό φαίνεται και στο κοινό. Προφανώς και μας ενδιαφέρει η άποψη του κόσμου και θέλουμε να είμαστε αρεστοί και όχι για οικονομικού λόγους.

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής" ? Στην οποία θέλετε να συμμετέχετε & να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο?

Το θέμα με τις σκηνές είναι απλό, παίζεις την μουσική που σου αρέσει και υποστηρίζεις και τις άλλες μπάντες παρόμοιου ήχου απλά επειδή σου αρέσουν. Εμείς ανήκουμε στην ευρύτερη post-sludge-doom metal σκηνή και χαιρόμαστε που έχει τόσο καλές μπάντες στην Ελλάδα για να περνάμε τόσο ωραία.


Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια?
Όσο το δυνατόν περισσότερα live, σίγουρα άλλον ένα δίσκο και μακάρι να καταφέρουμε και το όνειρο μας το οποίο είναι να κάνουμε ένα tour στο εξωτερικό.

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας & γιατί?
Σίγουρα τον πανέμορφο βόθρο του A.Turner από Isis σε guest φωνητικά γιατί είναι αυτός που είναι και πιστεύουμε ότι θα μας ταίριαζε.

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον?
Μόλις φύγει από την μέση ένα "φανταριλίκι" που μας ταλαιπωρεί θα μπούμε σιγά σιγά για τον επόμενο δίσκο, έχουμε κλείσει σε ένα φεστιβάλ για τον Σεπτέμβριο  και ότι άλλο τύχει γενικά.

Καλή επιτυχία σε ότι & αν κάνετε ο επίλογος δικός σας.
Ευχαριστούμε πολύ  εσάς αλλά και όλο τον κόσμο που μας στηρίζει τόσα χρόνια, συνεχίστε  να στηρίζετε την underground σκηνή, σας έχει ανάγκη και της αξίζει.



by Kavaldi

15 April 2015

[Quick Fixes] Loimann - Drowning Merged Tantras

No comments :
Αφήνω τα πολλά μπλα-μπλα και μπαίνω κατευθείαν στο ζουμί για να είμαι σύντομος.
Οι Loimann μας έρχονται από την Ιταλία και κυκλοφόρησαν πρόσφατα το 2ο τους δίσκο (στην Behold the Ruins) με τίτλο "Drowning Merged Tantras" το οποίο νομίζω πως δύσκολα θα αφήσει αδιάφορο κάποιον που αρέσκεται σε doom ακούσματα. Το συγκρότημα εδώ και λίγα χρόνια άλλαξε μουσική κατεύθυνση και απ'ό,τι φαίνεται αυτό είχε πολύ καλό απότέλεσμα. Αφήνοντας στην άκρη τις heavy rock ανησυχίες τους επικεντρώθηκαν και δούλεψαν πάνω σε doom/metal μοτίβα. Η προσεγμένη παραγωγή και τα πολύ ταιριαστά φωνητικά είναι δύο από τα δυνατά "χαρτιά" του δίσκου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υστερεί στα υπόλοιπα. Η παραγωγή, χωρίς να είναι "γυαλισμένη", έχει πολύ όγκο κι ένταση και αν δώσεις και λίγη ακόμα από τον ενισχυτή σου τότε θα δεις τη μουσική των Loimann να ξεδιπλώνεται όπως της πρέπει. Το fuzz στο μπάσο δίνει τον επιπλέον όγκο και την απαραίτητη βρωμιά ενώ τα φωνητικά δίνουν έναν ξεχωριστό και πιο επικό τόνο σε σημεία και αρκετές είναι οι φορές που εναλλάσσονται καθαρά και παραμορφωμένα φωνητικά. Το άλμπουμ διαρκεί 55 λεπτά και καταφέρνει να κρατήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα ατμόσφαιρα από την αρχή μέχρι το τέλος, με αρκετά καθηλωτικά σημεία και με κομμάτια όπως το "Haeresis" και το "Tantras... Drowned" που προσωπικά, στις πρώτες ακροάσεις του δίσκου με έκαναν να τα ξαναβάζω από την αρχή αμέσως μόλις τελείωναν για ακόμα μία ακρόαση. Το άλμπουμ κρίνεται άψογο και συστήνεται ανεπιφύλακτα σε "ντουμάδες" και μη.

> Σώτος
Drowning Merged Tantras
1. Intro - One Last Fiery Thrill (4:24)
2. Creed Erase Us All (5:33)
3. Haeresis (8:26)
4. Worsen Flow (7:11)
5. Middle - Lock your Gist within your Creed (2:28)
6. Morbid Conclave (8:51)
7. D.iS.M.al III (9:26)
8. Tantras... Drowned (6:14)
9. Outro - Ecce Homo (2:28)