07 February 2016

[Quick Fixes] Khola Cosmica (Japan)

No comments :
Το τρίο από την Ιαπωνία μέσα στο 2015 κυκλοφόρησε μαζί με τους Bomg από την Ουκρανία ένα split που από άποψης διάρκειας ξεφεύγει από τα συνηθισμένα καθώς φτάνει τα 63 λεπτά! Επίσης η πρώτη τους κυκλοφορία από το 2011 επανακυκλοφορεί σε βινύλιο μετά από remaster. Και τις δύο κυκλοφορίες μπορείτε να τις ακούσετε στη σελίδα του bandcamp. Ο ήχος τους είναι ένα μίγμα ψυχεδελικού doom, sludge και "υπνωτικού" drone με βαριά fuzzαρισμένα ριφ, απόκοσμα φωνητικά και σόλο στο υπόβαθρο που παλεύουν να βγουν στην επιφάνεια μέσα απ' όλο αυτό τον "φασαριόζικο" αχταρμά. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν μια μοναδική σκοτεινή ατμόσφαιρα που κατά πάσα πιθανότητα θα κεντρίσει το ενδιαφέρον κάθε φανατικού του doom ήχου. Αν θα μπορούσα να το συγκρίνω με κάτι ώστε να δώσω περισσότερα στοιχεία για το στυλ της μουσικής τους θα τους έβαζα δίπλα στους Ρώσους Dopemachine καθώς είναι στην ίδια "φιλοσοφία" με μακροσκελείς, αργόσυρτες συνθέσεις και γεμάτο, ογκώδη και σκοτεινό ήχο.



06 February 2016

Top 20 releases for 2015 by "JUST A BURN"

No comments :
"Just A Burn" presents his top-20 albums for 2015 (in order):
01. The Heavy Eyes - He Dreams Of Lions
02. All Them Witches - Dying Surfer Meets His Maker
03. Dopethrone - Hochelaga
04. Hills - Frid
05.  Pretty Lightning - A Magic Lane of Lightning and Rain
06.  Duke Garwood - Heavy Love
07. The Heavy Minds - Treasure Coast
08. Left Lane Cruiser - Dirty Spliff Blues
09. Guadalupe Plata - Guadalupe Plata
10. Het Droste Effect - SOAR
11. Sexwitch - Sexwitch
12. Fuzz -II
13. Acid King - Middle of Nowhere, Center Of Everywhere
14. SuperGiant - On to the Stars
15. Lamp of the Universe - The Inner Light of Revelation
16. Monolord - Monolord
17. UFOMAMMUT - Ecate
18. Mondo Drag - Mondo Drag 
19. Seasick Steve - Black Age Blues
20. The Myrrors - Arena Negra

05 February 2016

[News] 'Astray', High Lust tour 2016 (debut album: "Beyond the heights of lust")

No comments :
Οι Astray από τη Θεσσαλονίκη μπορεί να ήταν αρκετά δραστήριοι όσον αφορά στις ζωντανές εμφανίσεις εδώ και 2 χρόνια αλλά μας είχαν στην αναμονή για το πρώτο τους άλμπουμ, με μόνη παρηγοριά το Low-Life EP που είχαν κυκλοφορήσει το 2013. Ήρθαν όμως να αποζημιώσουν μέσα σε λίγες μέρες! Στις 28 Ιανουαρίου κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους με τίτλο "Beyond the heights of lust" το οποίο είναι και διαθέσιμο στο bandcamp του συγκροτήματος, και λίγες μέρες μετά στις 2 Φεβρουαρίου ανακοίνωσαν τις ημερομηνίες της ευρωπαϊκής τους περιοδείας. Οι χώρες στις οποίες θα κάνουν ζωντανές εμφανίσεις είναι Σκόπια, Σερβία, Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία, Αυστρία, Σλοβακία και Βουλγαρία, με πρώτη εμφάνιση σήμερα 5/2 στα Σκόπια και τελευταία στις 20/2 στη Σόφια. Δείτε την αφίσα της περιοδείας ΕΔΩ. Για όσους δεν έχουν ακόμα έρθει σε επαφή με τη μουσική των Astray απλά να πω ότι πρόκειται γκρουβάτο heavy rock με τις συνθέσεις τους να πατάνε σε βαριά ριφ που άλλοτε λικνίζονται αργά κι άλλοτε γίνονται ογκώδη ξεσπάσματα. Μεγάλο ατού του συγκροτήματος η φωνή του τραγουδιστή η οποία είναι 100% ταιριαστή στο στυλ της μουσικής και σηκώνει μεγάλο βάρος των συνθέσεων δίνοντας πολλούς πόντους στο τελικό αποτέλεσμα. Ρίξτε μια ακρόαση στο άλμπουμ των Astray αν αρέσκεστε σε καλοπαιγμένο, χορταστικό, γκρουβάτο heavy rock. Παράκληση προς το συγκρότημα: θέλουμε κι άλλα κομμάτια σαν το "Cartridge".

.sotos.

03 February 2016

[Review] Birthday Kicks - Black Echo Trap

No comments :
Υπό καθεστώς μυστικότητας και ιντερνετικής αντικοινωνικότητας, μόλις κατέφτασε στα χέρια μου το πολυαναμενόμενο full-length ντεμπούτο των συμπατριωτών μου Birthday Kicks. "Το 7"single "Gotta Believe" (με το "Dressed in Black Priest" και μια διασκευή Depeche Mode ως b-side), καθώς και τα σκόρπια νέα tracks που με εσωστρεφή φειδωλότητα μας έδινε η μπάντα μέσα από το bandcamp site της, μου είχαν ανοίξει την όρεξη για τα καλά. Και μόνο απογοήτευση δε μου προκάλεσε αυτός ο τερματισμός της αναμονής.
Έχω την αμυδρή εντύπωση ότι, μεταξύ άλλων, οι Birthday Kicks μεγάλωσαν και ανδρώθηκαν μουσικά σε μεγάλο βαθμό με το "Spine of God" (τι θα πει "ποιών";). Το "Black Echo Trap" αναδίδει Wyndorf-ίλα σε σημείο που σου σπάει τη μύτη. Κάτι που σημαίνει ότι έχουμε κατά βάση space/ψυχεδελικές διαθέσεις, αλλά δεν αναλωνόμαστε σε δαιδαλώδεις πειραματισμούς και ατμόσφαιρες ξεχνώντας από πού είχαμε ξεκινήσει κουράζοντας τον ακροατή (περί ορέξεως βέβαια εδώ), και αντιθέτως κρατάμε την rock n' roll φόρμα και φτιάχνουμε compact συνθέσεις οι οποίες ευνοούν τα repeat στην ακρόαση και τη live απόλαυση. Η κιθάρα δε βιάζεται να κυριαρχήσει στον συνολικό ήχο, παρά γνωρίζει τη θέση της δίνοντας προτεραιότητα στο μπάσο και στο ρυθμό του, πριν τονίσει όπως πρέπει την κατάλληλη στιγμή. Εξαιρώντας λοιπόν το "Run Right Now" το οποίο σχεδόν αγγίζει τα 6 λεπτά, έχουμε έναν μέσο όρο διάρκειας γύρω στα 3:30, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο δίσκος ρολάρει ιδανικά και κάθε φορά δεν έχω καταλάβει για πότε τελείωσε.
Αφού μιλήσαμε παραπάνω για επιρροές και, έχοντας επίσης υπ’όψη την ήδη υπάρχουσα διασκευή της μπάντας στο προπέρσινο 7" single τους, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι Birthday Kicks φαίνεται ότι έχουν πλατύ εύρος ακουσμάτων και γουστάρουν να αποτίουν φόρο τιμής σε αυτά, κρίνοντας και από τις τρεις(3) διασκευές που υπάρχουν στο album. Το αξιοσημείωτο είναι ότι, αν δεν διαβάσεις τα credits του δίσκου, δύσκολα θα καταλάβεις ότι τα συγκεκριμένα κομμάτια είναι διασκευές, καθώς η μπάντα τα έχει κάνει "δικά της" με έναν φαινομενικά φυσικό και αβίαστο τρόπο. Έχουμε λοιπόν το "Hole" των Jesus and Mary Chain (το μόνο που ίσως μου θύμισε κάτι λόγω της γνωστής μελωδίας, και το μόνο κάπως πιο κοντινό όσον αφορά το feeling), το "I Just Want to Make Love to You" του Willie Dixon (αυτό δεν πρόκειται να το καταλάβεις ακόμη κι αν ξέρεις το κομμάτι, αφού οι ΒΚ το έχουν μεταλλάξει σε ένα ψυχεδελικό rollercoaster) και το "Dishwasher Blues" των Pink Fits (δεν έχω κάποια ιδιαίτερη παρατήρηση εδώ αφού δεν έχω ιδιαίτερη επαφή με τη συγκεκριμένη μπάντα, όμως πρέπει να σημειώσουμε ότι πρόκειται για το πιο heavy και πιο stoner-ίζον -θου Κύριε- κομμάτι του δίσκου, ιδανικό για τελείωμα).
Για τη σχέση του δίσκου με το κουμπάκι του repeat τα είπαμε παραπάνω, αν θέλεις λοιπόν να στηρίξεις μια μπάντα με δική της μουσική προσωπικότητα, ε και σου αρέσει και αυτό το πράγμα που λέμε ΡΟΚ γενικά ρε παιδί μου, πάρε πρώτα μια γεύση στο bandcamp και μετά στείλε ένα μήνυμα στο facebook για να παραγγείλεις βινυλιάρα.

 bandcamp  |   facebook

.Parasight .

02 February 2016

[Interview] Down with Out Of The Earth

No comments :
Καλώς ήλθατε στο DT. Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημα σας, πότε και που ξεκινήσατε; Πως βρεθήκατε μεταξύ σας;
Οι Out Of The Earth, σχηματιστήκαμε το Μάη του 2014 στη Λαμία, όπου και διαμένουμε. Η σύνθεση της μπάντας είναι ο Θάνος κιθάρα-φωνή, ο Στέλιος μπάσο και ο Μάριος τύμπανα. Υπήρχε έτοιμο υλικό στο οποίο δουλέψαμε, και λόγω χημείας, ξεκινήσαμε άμεσα τα live, και λίγους μήνες μετά μπήκαμε studio για την ηχογράφηση του πρώτου μας άλμπουμ. Είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια, και παίζαμε σε διαφορετικά σχήματα ο καθένας (Chronic Herbal InfluenceExtreme Violence, Bag A Head, Angst RiddenMalicious Silence)  και επιπλέον, από διαφορετικά είδη. Ε! είπαμε να παίξουμε και μεταξύ μας κάποια στιγμή, και να αναστήσουμε κάποια κομμάτια των Chronic Herbal Influence που «αράζανε» στο ράφι για χρόνια, συν κάποια ακόμα που υπήρχαν απλά σαν ιδέες. Η χημεία μας «έκατσε», νιώσαμε ωραία vibes, και το ξεκινήσαμε.

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές;
Οι επιρροές μας ειναι το 60’s - 70’s heavy rock, Sabbath-ικές ντουμίλες, Jimi Hendrix, τα Blues, και φυσικά η δεκαετία του ’90 στην οποία και μεγαλώσαμε.

Για τι θέματα μιλάτε στους στίχους σας; Τι σας κεντρίζει πιο πολύ το ενδιαφέρον;
Η θεματολογία των στίχων ποικίλει. Στο πρώτο μας άλμπουμ θα ακούσεις πόνο, προβληματισμό, καψούρα, καταχρήσεις, φυσιολατρία, πάρτυ κτλ. Κάποια από τα καινούρια κομμάτια που ετοιμάζουμε για το δεύτερο άλμπουμ, έχουν πιο εσωστρεφή στίχο, απόρροια των καιρών που ζούμε.

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας;
Φυσικά και μας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, αλλιώς δε θα μπαίναμε στον κόπο να μοιραστούμε τη μουσική μας. Λατρεύουμε τα live, και την ενέργεια που ανταλλάσσεται μεταξύ κοινού και μπάντας. Βέβαια, πρώτα απ’όλα παίζουμε για πάρτη μας, εννοώντας οτι φτιάχνουμε μουσική που καυλώνει πρωτίστως εμάς. Τώρα, όταν αυτό, καταφέρνουμε και το περνάμε στον ακροατή, τότε πιστεύω επικοινωνούμε με επιτυχία.

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής"; Στην οποία θέλετε να συμμετέχετε και να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο;
Νομοτελειακά , είμαστε κομμάτι της ελληνικής underground σκηνής, η οποία τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε αναβρασμό. Πολλές καλές κυκλοφορίες με άποψη, αισθητική και καλές παραγωγές, παλμός και δημιουργικότητα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα πλέον, να έχει μια δυναμική παρουσία στο χώρο, παγκοσμίως. Αυτό μόνο θετικό είναι και χαιρόμαστε που είμαστε κ μεις ένα κομμάτι όλου αυτού του οργασμού.

Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια;
Να είμαστε υγιείς και δημιουργικοί και να παίζουμε μουσική για όσο μας παίρνει... Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα κυλάνε γρήγορα. Δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει.Μπορεί όλο αυτό το hype που παίζει τώρα με το heavy rock να ξεφουσκώσει απότομα, και όλοι όσοι ασχολούμαστε με αυτό να πάμε στα αζήτητα, ή ακόμα και να ξεφύγει η κατάσταση προς το καλύτερο. Ποιος ξέρει? Η ιστορία όμως έχει δείξει οτι το ροκ γενικά, έχει αντέξει στο χρόνο. Ανανεώνεται, αναπαλαιώνεται, εξελίσσεται.

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας και γιατί;
Τον Seth Macfarlane για φωνητικά, χρησιμοποιώντας της φωνή του Peter Griffin…. γιατί έτσι... χεχ!

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον;
Είμαστε στη φάση που το ψάχνουμε για να κυκλοφορήσουμε το πρώτο μας άλμπουμ και σε φυσική μορφή, δουλεύουμε συνεχώς πάνω σε νέο υλικό έχοντας ήδη πέντε νέα κομμάτια, ένα εκ των οποίων (Explode) ηχογραφήθηκε για τη συλλογή του ελληνικού Metal Hammer – Heavy Rock Greece Now (τεύχος Ιανουαρίου2016), και σίγουρα να κάνουμε live, όσα πιο πολλά μπορούμε.

Καλή επιτυχία σε ότι κι αν κάνετε ο επίλογος δικός σας.
Ευχαριστούμε πολύ για τη στήριξη DT, και σας περιμένουμε σε live μας να παρτάρουμε παρέα! Καλή συνέχεια!




by Kavaldi 


26 January 2016

[Interview] Down with Arrakis

No comments :
Καλώς ήλθατε στο DT. Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημα σας, πότε και που ξεκινήσατε; Πως βρεθήκατε μεταξύ σας;
Καλώς μας βρήκατε! Η γέννηση των Arrakis, συνέβη ακαριαία και χωρίς να είναι προμελετημένη. Να τα πάρουμε απο την αρχή λοιπόν. Καταρχάς, και οι τρεις έχουμε καταγωγή απο την Φλώρινα, γνωριστήκαμε όμως στην Θεσσαλονίκη! Ο Βαγγέλης (τύμπανα) και ο Ηρακλής (μπάσο), έπαιζαν σε μια cover μπάντα, οπότε γνωρίζονταν προσωπικά και μουσικά. Μια μέρα λοιπόν, ο Βαγγέλης είπε στον Παναγιώτη (κιθάρα), να πάνε να τζαμάρουν όλοι μαζί. Εκεί λοιπόν έγινε η αρχή. Τα πρώτα 12 λεπτά jam, έγιναν και το πρώτο μας κομμάτι (Glaros). Αφού συνειδητοποιήσαμε το δέσιμο μεταξύ μας αποφασίσαμε να μην το αφήσουμε και να δουλέψουμε. Τον Αύγουστο του 2012 στα Red Ηouse studios λοιπόν, γεννήθηκαν οι Arrakis.

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές;
Δύσκολο να το προσδιορίσουμε ακριβώς αυτό καθώς και οι τρεις, ειδικά τα χρόνια που παίζουμε, έχουμε διαφορετικά ακούσματα. Παρόλα αυτά οι μπάντες που πιστεύουμε ότι μας επηρέασαν και τους τρεις μουσικά όλα αυτά τα χρόνια είναι οι Led Zeppelin, Black Sabbath και ο Hendrix.

Τι σας εµπνέει και τι αποτυπώνετε στη μουσική σας;
Θεωρούμε ότι είναι πολύ δύσκολο να εκφραστεί με λόγια αυτό, αλλιώς μάλλον πιο πολύ θα συζητούσαμε και λιγότερο θα παίζαμε μουσική! Ειδικά στο τι αποτυπώνεται στη μουσική, εφόσον δεν έχουμε φωνητικά και στίχους, το πράγμα γίνεται περισσότερο αφηρημένο. Κάποιοι τίτλοι κομματιών πάντως μπορούν να λειτουργήσουν σαν «στοιχεία» για τις εικόνες που μας δημιουργούν κάποια κομμάτια ή για το τι εικόνες και σκηνικά θα θέλαμε να δημιουργηθούν στο μυαλό του ακροατή. Γενικά όμως, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο μας ενδιαφέρει να ακολουθούμε και να υπηρετούμε τη μουσική καθαυτή.

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας;
Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η επικοινωνία με το κοινό, η οποία στα χρόνια που ζούμε και ειδικότερα με την έξαρση του internet είναι πολύ πιο εύκολη και άμεση, ενώ ταυτόχρονα παίζουμε καθαρά για τον εαυτό μας !

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής"; Στην οποία θέλετε να συμμετέχετε και να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο;
Πάντοτε αδιαφορούσαμε για τις «ταμπέλες». Παρ’όλα αυτά, μουσικά μιλώντας, θα μπορούσε κάποιος να μας εντάξει στον ευρύτερο χώρο της heavy ψυχεδέλειας. Η ουσία παραμένει το Rock, ό,τι και αν σημαίνει αυτό.

Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια;
Μακάρι να είμαστε καλά σε δέκα χρόνια και να μπορούμε να γράφουμε και να παίζουμε τη μουσική που αγαπάμε. Τώρα, το που μπορεί να φτάσει η μπάντα δεν το σκεφτόμαστε ούτε φανταζόμαστε κάτι. Εμείς θέλουμε απλά να συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε.

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας και γιατί;
Το διάσημο μέντιουμ Νίκο Χορταρέα για ευνόητους λόγους... (γέλια)

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον;
Αυτή την στιγμή όσο αφορά τις live εμφανίσεις μας, παρουσιάζουμε το debut album μας Ammu Dia και μακάρι να έχουμε χρόνο και να είμαστε καλά, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε όσα περισσότερα live γίνεται. Συγχρόνως, δουλεύουμε πάνω σε καινούριο υλικό και ελπίζουμε σύντομα να ξεκινήσουμε την ηχογράφησή του.

Καλή επιτυχία σε ό,τι κι αν κάνετε, ο επίλογος δικός σας.
Καταρχάς να σας ευχαριστήσουμε πολύ για την πρόσκληση και ελπίζουμε να τα ξαναπούμε. Ο ρόλος που διαδραματίζουν τα διαδυκτιακά radio - magazines στην υποστήριξη της ελληνικής – και όχι μόνο - underground rock σκηνής είναι ανεκτίμητος. Αυτή η υποστήριξη πρέπει να είναι αμφίδρομη, κάτι το οποίο συμβαίνει και αυτό είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο. Η μουσική πηγάζει απο την ψυχή. Όσο η ψυχή παραμένει ανυπότακτη η μουσική θα ακολουθεί.. Τα λέμε!

by Kavaldi 

24 January 2016

[News] Μουσικές ζώνες του Downtuned Radio

No comments :
Τις τελευταίες εβδομάδες έγινε μια μαζική ανανέωση της μουσικής του webradio-server του Downtuned. Μέσα στο όλο πνεύμα της ανανέωσης δημιουργήθηκαν και μερικές μουσικές ζώνες σε εβδομαδιαία βάση. Το πιο σημαντικό είναι ότι δημιουργήθηκε μια 3ωρη ζώνη με ελληνικό Underground κάθε μέρα από 8:00 έως 11:00 το βράδυ. Ενεργοποιήθηκε επίσης μια ζώνη με DOOM κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκεύη 6:00 έως 8:00 το απόγεμα. Επίσης ενεργοποιήθηκε και ένα δίωρο με μουσική από τις δεκαετίες 1960 & 1970 με την επιμέλεια του Pijo. Εννοείται ότι κάποιες μέρες θα υπάρχουν επικαλύψεις των ζωνών αυτών από τις ζωντανές εκπομπές μας. Θα υπάρξουν σύντομα και νέες προσθήκες στο πρόγραμμα, μείνετε συντονισμένοι.

20 January 2016

[The 60's-70's Vault] 1971 In Music - Part 4: USA

No comments :
       H χώρα των Η.Π.Α. αποτελεί από μόνη της τεράστιο κεφαλαιο για την μουσική, όπως και οι προτάσεις για την συγκεκριμένη χρονιά θα μπορούσαν να είναι πάρα πολλές. Επειδή όμως η στήλη επικεντρώνεται σε τρία album σε κάθε περίπτωση, έτσι και τώρα θα ασχοληθούμε επιγραμματικά με τις παρακάτω πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις. 

17 January 2016

[Interview] Mother Mooch (Ireland)

No comments :

mother mooch logo
Οι Mother Mooch από την Ιρλανδία κυκλοφόρησαν τον Νοέμβριο που μας πέρασε το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Nocturnes". Μιλήσαμε με τον κιθαρίστα τους "Sid Daly" και σας παραθέτουμε τη μικρή αυτή συνέντευξη στα Αγγλικά.

-Hello and welcome to Downtuned. Tell us a few words about "Mother Mooch" and its members. When and where did "Mother Mooch" start?
Hi Sotos. Thanks very much for inviting me to take part in this interview.
I’m a lifelong Sabbath disciple, and when I was a teenager I misheard the lyrics from Symptom of The Universe and thought Mother Mooch would be a cool name for a band. Eventually I stopped daydreaming about it, set about putting a band together and jammed for the first time with my buddy Farl in summer 2010. We got a rhythm section together and were joined by Chloe in early 2011, but it was about two years later when we were gifted with our drummer Danni and really started to take things seriously.

-Did the members of the band participate in other projects or bands in the past and what kind of music did they play?
We’ve all been involved in music in some capacity before, whether in bands or recording projects, but for me and Chloe at least, this is our first serious attempt.

-Is there a big underground music scene in Ireland? How easy or difficult was for you to make your first steps as a band? Was it easy to find an audience for you music in your country?
In the rock and metal community, there’s an abundance of really talented bands, but there are so many different venues, bookers and promoters, certainly in Dublin anyway, that a lot of people are competing for the same audience. Ireland is a small country, with quite a small population; it’s a matter of mathematics as to how many people are into heavy music, before you even begin to consider who’s into which subgenre! There’s also been a huge increase in tours by international bands of all levels in the last ten years, which is great from a fan point of view, but it’s sometimes difficult to get people out to see a local band. Saying that, there are some great people around the country supporting the scene, putting on gigs, pressing vinyl, some mother mooch band photogreat artists making great album covers, and there are a lot of bands from Ireland who are making names for themselves outside the country at the moment, not only in the Doom and Stoner scene but across the full rock/metal spectrum. Electric Taurus, Weed Priest, Venus Sleeps, Wild Rocket and Wizards of Firetop Mountain are some of the bigger names in the current doom/stoner underground, along with more established bands like Mourning Beloveth and Dread Sovereign. In other metal genres bands like Dead Label, Killface, Zom, Malthusian, Vircolac and Red Enemy are doing well in their respective scenes, and rock bands like New Secret Weapon, Bitch Falcon, New Valley Wolves and Exploding Eyes are some I can think of who are making waves. God is an Astronaut, Overhead The Albatross and TwinKranes are great bands too. Check ‘em out!

-What were the biggest difficulties that you encountered in producing and releasing your first full-album? Are those difficulties going to affect the way you'll handle things in a future release?
Well, we all have jobs or go to college, so the only problems we had were really around everyone’s schedules and making sure the studio was available at times that suited us. We had recorded an EP earlier in the year and learned a lot from that, so we were fully prepared going in. The engineer Gary Duncan, who runs Red Lake Studios, was fantastic to work with. He got us pretty much straight away and it was pretty smooth sailing after that. Danni nailed the drums for the whole album on the first day! Once she hit the third song she pretty much nailed all the rest of them in one take. She really is amazing! Over all we spent four days recording, two days mixing and one day mastering over the course of the summer. Everything was recorded live. Most of the guitars are double tracked, but apart from that and a little bit of studio effects on some vocal parts there’s nothing on the album that isn’t exactly how we sound playing live. Gary was able to make it all work perfectly. Hopefully, we’ll continue to work with Gary on future recordings too. In terms of producing it, we paid for everything ourselves. No crowdfunding, no investors, no record label. We commissioned the artwork, and we have a great graphic designer who does all our design work. We did all the legal shit and all the paperwork, and yes, that is how we intend to keep doing everything!

-I liked the fact that you chose the term "fuzz rock" to describe your music style. What were the main reasons and influences that made you adopt this music style?
Haha! Man, it took us a long time to settle on Fuzz Rock! I’ve been calling the sort of music I dig Stoner Rock since Monster Magnet released Spine of God, so I guess initially that’s what I had in my head when I started the band. Sabbath, The Stooges, Kyuss/QOTSA would be our starting point, but there’s a whole lot of influences in there. Alice In Chains, Monster Magnet, Mark Lanegan, Sonic Youth, The Cure, Dead Meadow, Nirvana, Faith No More. Farl’s a big Krautrock fan. Danni’s a Dave Grohl/John Bonham freak. Corrosion of Conformity are probably my biggest influence, both in terms of playing and in how they do things on their own terms. The Stones, The Doors, The Pistols. Soundscapey stuff  like Pelican. Mogwai, Mazzy Star. You name it, one of us is probably into it. Stoner-Grunge-Space-Punk doesn’t really roll off the tongue, and there’s no desert in Dublin… so we eventually settled on Fuzz Rock. I only heard the term Heavy Psych for the first time last year, so I guess we could fit in there too!

-What are your lyrics about? Are there any themes that you mostly prefer?
Chloe writes all the lyrics. She generally sits down with her notebook as we jam through the riffs and mess around with structures, and she writes lyrics to suit whatever mood the music suggests. We’re not a really serious, miserable band, we just have a laugh together and don’t take ourselves too seriously. Chloe’s more interested in wordplay than themes. She writes poetry too, and takes inspiration from literature, art and popular culture. Obviously, being from Ireland, the spectre of the Catholic church looms large on the national psyche, and Chloe also happens to have studied theology, so there are theological references in her lyrics sometimes, but in general she writes whatever pops into her head. An example would be Sinners. She was watching a documentary about serial killers when writing the lyrics and the song ended up being about serial killers. L.H.O.O.Q. is a reference to a piece of art by Marcel Duschamp, and the song is about people taking themselves too seriously. She’s also really clever, and figured that the Mona Lisa in the song would be thinking in Italian…

-During a gig, is the communication with the crowd important for you? Does the positive feedback from the crowd motivate you to perform with more passion?
Absolutely man! It’s always great to have a responsive crowd and of course it fuels you to perform better. Saying that, we’ve played to practically empty rooms at times too haha! At this stage we’re together so long and we’ve really got our live show down, so we just have as much fun on stage as we can regardless. Thankfully now any shows we put on ourselves are usually pretty rammed, and any time we play to a new audience there are always people telling us later that they dig us. We’ve been lucky enough to get on some festivals in Ireland, and we’ve been getting some mainstream attention here too, so every day is a step forward.

-How do you imagine "Mother Mooch" in 2026?
To be honest, I haven’t thought that far ahead haha! We just focus on what our next step is all the time, and we have a loose idea of a plan but as the saying goes, life is what happens when you’re busy making other plans! We’ve gotten this far by sheer determination and a lot of very, very hard work, and we fully intend to keep going for as long as possible. The optimistic answer would be to be headlining festivals and doing world tours and all of that, but as long as we can keep making the music we want to make and doing things our own way, we will. Onwards and upwards!

-Is it a priority for you to try and make gigs outside your country? What are your plans for the near future?
Definitely! There’s some really great underground scenes going on all around Europe; Greece of course, Germany, Netherlands, France and Italy all have a great stoner/doom thing going on, and through social media we’ve been lucky enough to establish some great relationships and people are sharing our music, so we’re definitely planning on playing some shows in the U.K and Europe in the latter half of this year. Right now we’re making a really cool video, and we intend to self release Nocturnes on vinyl, hopefully by the summer. We’re also constantly writing so I’d envision another album within a year, but yes, gigs outside Ireland is our next priority.

-We wish you good luck to whatever you do in the future, the epilogue is yours...
Thanks again for the interview request Sotos. Thanks to your Heavy Dalga show and this website, and also to Phantasmagoria and youtubers like George Kiato K and Γιαννης Αναγνωστοπουλος a lot of people in Greece have been turned on to our music, and we really appreciate all the support. Hopefully in the not too distant future we’ll make it to Greece for some shows, and a beer or two with you!
mother mooch members
Mother Mooch
are (from left to right):
Chloë Ní Dhúada - Vocals
Sid Daly - Guitar and vocals
Farl - Guitar
Barry Hayden - Bass
Danni Nolan - Drums

15 January 2016

[Interview] Down with Kevel

No comments :
Καλώς ήλθατε στο DT. Πείτε μας λίγα λόγια για το συγκρότημά σας, πότε και που ξεκινήσατε; Πως βρεθήκατε μεταξύ σας;
Καλησπέρα και ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση! Το συγκρότημα με τη σημερινή του μορφή μετρά λιγότερο από δύο χρόνια ύπαρξης. Ο Κώστας (κιθάρα) και ο Αντώνης (μπάσο) έπαιζαν μαζί σε προηγούμενη μπάντα και είναι τα πιο “παλιά” μέλη. Ο Θανάσης (τύμπανα) μπήκε στα τέλη του 2012, μέσα από διαδικασία αγγελίας / audition.  Είχαμε νοικιάσει ήδη έναν από τους χώρους στην γνωστή Αλιπέδου του Πειραιά, όπου ξεκινήσαμε να γράφουμε τα πρώτα κομμάτια. Παράλληλα, αναζητούσαμε και τραγουδιστή, όμως έπειτα από αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες αποφασίσαμε ότι το υλικό που είχαμε ήταν ικανό από μόνο του ως instrumental. Αρχές του 2014, η σύνθεση της μπάντας ολοκληρώθηκε με τον ερχομό του Μάρκου (κιθάρα). Σταδιακά, μέσα στους επόμενους έξι μήνες είχαμε ολοκληρώσει τα κομμάτια, κάναμε τα πρώτα μας live, μετακομίσαμε σε δικό μας χώρο και ηχογραφήσαμε και κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας album "Hz of the Unheard". 

Ποιες θα λέγατε ότι είναι οι βασικές σας επιρροές;
Αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση… οπότε θα απαντήσουμε απλά με βάση τις κοινές αγαπημένες μπάντες που μοιραζόμαστε και οι τέσσερις: The Ocean, Mastodon, Gojira, ISIS.
    
Για τι θέματα μιλάτε στους στίχους σας; Τι σας κεντρίζει πιο πολύ το ενδιαφέρον;
Το πρώτο μας album είναι instrumental, συνεπώς δεν υπάρχουν στίχοι. Δεν είχαμε  κάποιο συγκεκριμένο concept ως θεματολογία. Ακολουθήσαμε όμως μια λογική “οπτικοποίησης” κάθε κομματιού, ανάλογα με τον ήχο και το συναίσθημα που μας έβγαζε. Αυτό απεικονίζεται στην digipak μορφή του album, όπου κάθε μία από τις τέσσερις εξωτερικές πλευρές του μεταφράζει κατά κάποιο τρόπο στίχους σε εικόνες για το κάθε κομμάτι. Επομένως, ακολουθώντας την αναλογία (1 εικόνα=1000 λέξεις), ενδεχομένως προσφέρουμε στον ακροατή έμμεσα περισσότερους «στίχους» απ΄ότι θα χώραγαν ως λόγια σε κάθε κομμάτι. Στο επόμενο album φιλοδοξούμε να έχουμε και φωνητικά στα περισσότερα κομμάτια. Έχουμε αρχίσει ήδη να συνθέτουμε με αυτό το σκεπτικό και μόλις στο τελευταίο live μας, παρουσιάσαμε και ένα κομμάτι με φωνητικά, που φάνηκε να έχει πολύ καλή απήχηση στο κοινό.  Η θεματολογία που δουλεύουμε αυτή την περίοδο σχετίζεται με την εξέλιξη και την κοσμική αναζήτηση.

Σας ενδιαφέρει η επικοινωνία με το κοινό, σε όλα τα επίπεδα, ή παίζετε καθαρά για τον εαυτό σας;
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Παίζουμε καταρχήν για να καλύψουμε την ανάγκη μας να δημιουργήσουμε κάτι δικό μας και εφόσον αισθανόμαστε ότι το δημιούργημα αυτό αποκτά δική του υπόσταση και δε χωράει πλέον στους τέσσερις τοίχους του  studio, τότε δε μένει παρά να το μοιραστούμε με το όποιο κοινό και να το αφήσουμε να δοκιμαστεί εκεί έξω μαζί μας. Εννοείται όμως ότι η επιδοκιμασία και στήριξη του κόσμου (προσέλευση στα live, αγορά merch) είναι κινητήρια δύναμη για κάθε μπάντα και παίζει καθοριστικό ρόλο στο μέλλον της.

Νιώθετε κομμάτι κάποιας συγκεκριμένης "σκηνής" στην οποία θέλετε να συμμετέχετε και να συμβάλετε ή σας αφήνει αδιάφορους κάτι τέτοιο;
Στην παρούσα φάση δραστηριοποιούμαστε στο χώρο της post-metal σκηνής. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι αισθανόμαστε πολύ λιγότερο “post” σε σχέση με τα σχήματα του συγκεκριμένου χώρου. Από την άλλη είμαστε λιγότερο “extreme” από τα σχήματα του πιο ακραίου metal. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι με τον ερχομό του δεύτερου album θα γίνουν πιο ξεκάθαρα τα πράγματα. Ακόμα λιγότερα post στοιχεία, περισσότερος “blackened” χαρακτήρας…

Πώς φαντάζεστε το συγκρότημα σε δέκα χρόνια;
Δεν κάνουμε τόσο μακρόπνοα σχέδια σε αυτή τη φάση. Θα θέλαμε να συνεχίσουμε να αισθανόμαστε δημιουργικοί και να παράγουμε κατά το δυνατόν πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα μουσική, που να βρίσκει απήχηση σε συνεχώς αυξανόμενο κοινό.     

Ποιον γνωστό καλλιτέχνη θα θέλατε για “guest” στον δίσκο σας και γιατί;
Τον Joe Duplantier (Gojira): ιδιαίτερη χροιά, συναίσθημα και brutals με νότες! Επίσης, τον Aldrahn (DHG): κάνει ότι θέλει με τη φωνή του και στο επερχόμενο concept album μας θα ταίριαζε σε πολλά σημεία.

Ποια είναι τα πλάνα σας για το προσεχές μέλλον;
Μετά από ένα διάλειμμα λόγω λοιπών υποχρεώσεων από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, έχουμε μόλις ξεκινήσει να δουλεύουμε σε νέα κομμάτια και να στοιχειοθετούμε τις βάσεις για το επόμενο album. Για αυτό το λόγο δεν έχουμε και κοντινά σχέδια για live εμφανίσεις.

Καλή επιτυχία σε ότι κι αν κάνετε ο επίλογος δικός σας.
Ευχαριστούμε και πάλι για το ενδιαφέρον και τη φιλοξενία.  Κλείνουμε με δύο μόνο λέξεις προς το παρόν: “mutatis mutandis” και η συνέχεια μέσα στο 2016.



by Kavaldi